Από εκείνες τις εκκλησίες που μοιάζουν ταπεινές και κρύβουν θησαυρούς. Η αρχή της ανάγεται σε ένα ερημοκλήσι του 1254, και μέσα φυλάει ένα φλαμανδικό τρίπτυχο σκαλισμένο και ζωγραφισμένο στην Αμβέρσα γύρω στο 1502. Επιπλέον, η παράδοση λέει ότι εδώ βαφτίστηκε ο πολιούχος του Βαγιαδολίδ.
Από ερημοκλήσι σε ενορία
Η αρχή της βρίσκεται σε ένα ερημοκλήσι αφιερωμένο στην Αγία Ελένη, κάπου γύρω στο 1254, που γύρω στο 1336 ήταν ήδη ενορία αφιερωμένη στον Σωτήρα. Ο ναός που βλέπεις σήμερα χτίστηκε από το μηδέν στα τέλη του 15ου αιώνα.
Αυτή η διαδοχή —ερημοκλήσι του πρώιμου Μεσαίωνα, ενορία του ύστερου Μεσαίωνα, ναός χτισμένος από το μηδέν— είναι η τυπική ιστορία των εκκλησιών της παλιάς πόλης στην Καστίλη, και εξηγεί γιατί η πύλη της από χρυσαφένια πέτρα έχει όψιμο γοτθικό ύφος.
Το παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή το έχτισε ο Γκονθάλο Γκονθάλεθ δε Ιγέσκας, λογιστής των Καθολικών Μοναρχών, ως ταφικό παρεκκλήσι για τον ίδιο και τους δικούς του, και ολοκληρώθηκε το 1487.
Άλλη μια περίπτωση υψηλού αξιωματούχου που χρηματοδοτεί το δικό του παρεκκλήσι: ακριβώς το ίδιο που έκαναν οι τραπεζίτες της εκκλησίας του Σαντιάγο. Στο Βαγιαδολίδ του 15ου αιώνα, το χρήμα και η τέχνη πήγαιναν πάντα χέρι χέρι.
Ένα τρίπτυχο φερμένο από την Αμβέρσα
Σε αυτό το παρεκκλήσι φυλάγεται το μεγάλο κόσμημα: ένα φλαμανδικό τρίπτυχο του 1502 περίπου, σκαλισμένο και ζωγραφισμένο στην Αμβέρσα, που αφηγείται σε επτά ανάγλυφα τη ζωή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.
Είναι ένα εξαιρετικά λεπτό έργο, από εκείνα που σε αναγκάζουν να πλησιάσεις τη μύτη σου για να μη χάσεις καμία λεπτομέρεια. Τα φλαμανδικά ξυλόγλυπτα τέμπλα έφταναν κατά παραγγελία από τα εργαστήρια της Αμβέρσας ή των Βρυξελλών και ήταν πανάκριβα: το να έχεις ένα ήταν δήλωση κοινωνικής θέσης.
Αυτό το καλλιτεχνικό εμπόριο ανάμεσα στη Φλάνδρα και την Καστίλη ήταν πολύ έντονο τον 15ο και τον 16ο αιώνα, και εξηγεί την ποσότητα φλαμανδικών έργων που είναι σκορπισμένα σε καστιλιάνικες εκκλησίες που σήμερα μοιάζουν ταπεινές.
Και υπάρχει μια ιστορία που εδώ τη λένε με περηφάνια: η παράδοση λέει ότι σε αυτή την κολυμπήθρα βαφτίστηκε το 1390 ο Άγιος Πέδρο Ρεγκαλάδο, ο πολιούχος του Βαγιαδολίδ, ένας φραγκισκανός μοναχός μεταρρυθμιστής για τον οποίο διηγούνται χίλια θαύματα, ανάμεσά τους και ότι βρισκόταν σε δύο μέρη ταυτόχρονα.
Μη χάσεις
Ξεκίνησε ως ερημοκλήσι το 1254
Αφιερωμένο στην Αγία Ελένη. Γύρω στο 1336 ήταν ήδη ενορία του Σωτήρα.
Ένα φλαμανδικό τρίπτυχο του 1502
Σκαλισμένο και ζωγραφισμένο στην Αμβέρσα, με επτά ανάγλυφα για τη ζωή του Βαπτιστή.
Το παρεκκλήσι το πλήρωσε ένας βασιλικός λογιστής
Ο Γκονθάλο Γκονθάλεθ δε Ιγέσκας, των Καθολικών Μοναρχών, ως δικό του ταφικό παρεκκλήσι.
Εδώ βάφτισαν τον πολιούχο
Τον Άγιο Πέδρο Ρεγκαλάδο, το 1390, κατά την παράδοση. Λένε ότι κατάφερνε να βρίσκεται σε δύο μέρη ταυτόχρονα.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βαγιαδολίδ
Βρίσκεται στο κέντρο, λίγα λεπτά από την Πλάθα Μαγιόρ και από τον καθεδρικό, στην περιοχή της Φουέντε Ντοράδα.
Η επίσκεψη κρατά περίπου είκοσι λεπτά. Έλεγξε τα ωράρια: είναι ενορία σε λειτουργία και προσαρμόζονται στις ακολουθίες.
Ταιριάζει στη διαδρομή του κέντρου μαζί με το Σαντιάγο και το Σαν Μιγκέλ ι Σαν Χουλιάν, που είναι οι άλλες δύο εκκλησίες με έργα πρώτου επιπέδου.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος ήταν ο άγιος Πέδρο Ρεγκαλάδο;
Ο άγιος της πόλης μου, και ένα πρόσωπο που το αγαπάς. Ήταν ένας φραγκισκανός μοναχός, ένας μεταρρυθμιστής που έχτισε λιτά μοναστήρια στα περίχωρα, στη Λα Αγκιλέρα και στο Ελ Αμπρόχο, και για τον οποίο διηγούνται χίλια θαύματα· η παράδοση λέει ότι έφτασε ακόμη και να βρίσκεται σε δύο μέρη ταυτόχρονα. Και υπάρχει κάτι που εκπλήσσει όλους: είναι επιπλέον ο προστάτης των ταυρομάχων. Το σώμα του λατρεύεται στο ιερό της Λα Αγκιλέρα, στο Μπούργος, όπου πέθανε το 1456. Για μας είναι πολύ περισσότερο από άγιος: είναι δικός μας άνθρωπος.
