Valladolid · Τι να δεις

Μνημείο του Κολόμβου

Monumento a Colón

Ένα πυραμιδωτό μνημείο από πέτρα και μπρούντζο με τον Χριστόφορο Κολόμβο στην κορυφή, να κοιτάζει επίμονα προς την άλλη άκρη του περιπάτου. Και η ιστορία του είναι σαν μυθιστόρημα: αυτό το άγαλμα δεν προοριζόταν για το Βαγιαδολίδ, αλλά για να δεσπόζει στην κεντρική πλατεία της Αβάνας.

Ένα μνημείο που έμεινε χωρίς προορισμό

Το φιλοτέχνησε ο Αντόνιο Σουσίγιο και το τελείωσε το 1891, παραγγελία για την Κούβα, που τότε ήταν ακόμη ισπανική. Όταν το 1898 η Ισπανία έχασε το νησί, το μνημείο έμεινε χωρίς προορισμό και γύρισε στη Χερσόνησο.

Η κυβέρνηση αποφάσισε τότε να το χαρίσει στο Βαγιαδολίδ, την πόλη όπου ο θαλασσοπόρος είχε πεθάνει το 1506, φτωχός και μπλεγμένος σε δικαστικές διαμάχες. Τον θεμέλιο λίθο τον έβαλε το 1903 ένας πολύ νεαρός βασιλιάς, ο Αλφόνσος ΙΓ΄, και τα εγκαίνια έγιναν το 1905.

Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ ήταν βασιλιάς από την ίδια τη μέρα που γεννήθηκε, το 1886: ο πατέρας του είχε πεθάνει λίγους μήνες νωρίτερα, οπότε ήρθε στον κόσμο ήδη στεμμένος, και ως την ενηλικίωσή του κυβέρνησε η μητέρα του ως αντιβασίλισσα. Όταν ήρθε εδώ ήταν δεκαεπτά χρονών.

Ο γλύπτης είχε μια ζωή σαν αστυνομικό μυθιστόρημα: ο Αντόνιο Σουσίγιο, Σεβιλλιάνος με τεράστιο ταλέντο και χαϊδεμένος της καλής κοινωνίας, αυτοκτόνησε με μια σφαίρα το 1896, λίγο μετά τα σαράντα του, καταστραμμένος οικονομικά και βασανισμένος. Δεν πρόλαβε να δει το έργο του στη θέση του.

Τέσσερα ανάγλυφα και τέσσερις αλληγορίες

Πρόσεξε τη βάση: τέσσερα μπρούντζινα ανάγλυφα αφηγούνται επεισόδια από τη ζωή του θαλασσοπόρου, και στις γωνίες τέσσερις μεγάλες μορφές αναπαριστούν τη Μελέτη, τη Ναυτική Τέχνη, την Ανδρεία και την Ιστορία.

Αυτό το εικονογραφικό πρόγραμμα είναι καθαρός 19ος αιώνας: η εξύμνηση της ανακάλυψης ως επιστημονικού και ηρωικού άθλου, χωρίς καμία από τις κριτικές αναγνώσεις που θα έρχονταν αργότερα.

Ο Κολόμβος πέθανε σε αυτή την πόλη, και γι' αυτό το Βαγιαδολίδ τού χρωστούσε έναν φόρο τιμής. Όμως τα οστά του δεν έμειναν ήσυχα: από εδώ στη Σεβίλλη, μετά στο Σάντο Ντομίνγκο, από εκεί στην Αβάνα και, όταν χάθηκε η Κούβα, ξανά στη Σεβίλλη, όπου σήμερα αναπαύονται στον καθεδρικό.

Με άλλα λόγια: τα λείψανα του Κολόμβου έκαναν το ίδιο ταξίδι της επιστροφής με αυτό το μνημείο, και για τον ίδιο λόγο. Η απώλεια της Κούβας το 1898 επανέφερε στην πατρίδα τον άνθρωπο και το άγαλμά του ταυτόχρονα.

Μη χάσεις

Προοριζόταν για την Αβάνα

Το φιλοτέχνησε ο Αντόνιο Σουσίγιο το 1891 για την κεντρική πλατεία της κουβανικής πρωτεύουσας.

Έμεινε χωρίς προορισμό το 1898

Όταν χάθηκε η Κούβα, γύρισε στη Χερσόνησο και η κυβέρνηση το χάρισε στο Βαγιαδολίδ.

Τον θεμέλιο λίθο τον έβαλε ένας βασιλιάς δεκαεπτά χρονών

Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ έβαλε τον θεμέλιο λίθο το 1903. Ήταν βασιλιάς από τη μέρα που γεννήθηκε.

Ο γλύπτης δεν το είδε στη θέση του

Ο Σουσίγιο αυτοκτόνησε το 1896, καταστραμμένος, λίγο μετά τα σαράντα του.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βαγιαδολίδ

Βρίσκεται στο Κάμπο Γκράντε, το μεγάλο πάρκο του κέντρου, στην άκρη του περιπάτου, λίγα λεπτά από την πλατεία Θορίγια.

Η στάση κρατά δέκα λεπτά, για να το κάνεις τον γύρο και να διαβάσεις τα ανάγλυφα. Είναι δημόσιος χώρος, προσβάσιμος οποιαδήποτε ώρα.

Ο άλλος φόρος τιμής της πόλης στον θαλασσοπόρο είναι το Σπίτι-Μουσείο του Κολόμβου, λίγα λεπτά πιο πέρα, με την ιστορία των τεσσάρων ταξιδιών μοιρασμένη σε τέσσερις ορόφους.

Συχνές ερωτήσεις

Πού είναι θαμμένος ο Κολόμβος, λοιπόν;

Εδώ είναι το απίστευτο: τα οστά του δεν έμειναν ποτέ ήσυχα. Πρώτα τον έθαψαν σε ένα μοναστήρι της ίδιας της πόλης· χρόνια αργότερα τον πήγαν στη Σεβίλλη, μετά διέσχισε τον ωκεανό ως τον Άγιο Δομίνικο, από εκεί πέρασε στην Αβάνα και, όταν χάθηκε η Κούβα, γύρισε ξανά στη Σεβίλλη, όπου σήμερα αναπαύεται στον καθεδρικό. Αρκετές ταφές και ένας ωκεανός ανάμεσα. Και υπάρχουν ακόμη κάποιοι που συζητούν αν είναι στ' αλήθεια όλα του τα οστά.

Ποιος ήταν ο γλύπτης του αγάλματος;

Ο Αντόνιο Σουσίγιο, ένας Σεβιλλιάνος με τεράστιο ταλέντο και μια ζωή σαν αστυνομικό μυθιστόρημα. Ήταν ένας από τους μεγάλους γλύπτες της εποχής του, χαϊδεμένος από την καλή κοινωνία, αλλά τελείωσε τραγικά: αυτοκτόνησε με μια πιστολιά το 1896, λίγο πάνω από σαράντα χρόνων, καταστραμμένος και βασανισμένος. Δηλαδή αυτός ο τόσο επίσημος Κολόμβος βγήκε από τα χέρια ενός καλλιτέχνη που δεν πρόλαβε να δει το μνημείο όρθιο: εγκαινιάστηκε το 1905. Η πέτρα κρατά περισσότερο από εκείνον που τη σμιλεύει.

Γιατί ήταν τόσο νέος ο βασιλιάς που το εγκαινίασε;

Επειδή ο Αλφόνσος ΙΓ΄ ήταν βασιλιάς από την ίδια τη μέρα που γεννήθηκε, το 1886. Ο πατέρας του είχε πεθάνει μερικούς μήνες πριν εκείνος έρθει στον κόσμο, οπότε ήρθε στη ζωή ήδη στεφανωμένος, και ως την ενηλικίωσή του κυβέρνησε η μητέρα του ως αντιβασίλισσα. Όταν το 1903 ήρθε να βάλει εδώ τον θεμέλιο λίθο ήταν μόλις δεκαεπτά χρόνων, ένα παιδί. Φαντάσου τη σκηνή: το μισό Βαγιαδολίδ να κοιτάζει έναν βασιλιά σχεδόν έφηβο να προεδρεύει σε μια τέτοια τελετή.

Ανακάλυψε την πόλη Valladolid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Valladolid

Ανάκτορο των Βιβέρο στη Βαγιαδολίδ

Ανάκτορο Σάντα Κρουθ

Παραλία Λας Μορέρας

Πλατεία Πορτουγκαλέτε

Πλατεία Θορίγια

Πλατεία Πονιέντε