Μια πρόσοψη από λιτή και κομψή πέτρα, με ευθείες γραμμές και ύφος σοβαρού ναού. Είναι μία από τις πιο αγαπημένες εκκλησίες του Βαγιαδολίδ, και όχι τόσο για το μέγεθός της όσο για όσα φυλάει μέσα και για όσα σημαίνει για μια πόλη με μία από τις πιο εντυπωσιακές Μεγάλες Εβδομάδες του κόσμου.
Η ηχώ του Εσκοριάλ
Χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα και ολοκληρώθηκε γύρω στο 1604, με σχέδια του αρχιτέκτονα Χουάν δε Νάτες, ενός από τους δασκάλους του κλασικιστικού ρυθμού που θριάμβευε τότε στην Καστίλη, εκείνου που αποφεύγει τα στολίδια και αναζητά τη δύναμη του γυμνού.
Αυτή η λιτότητα δεν είναι τυχαία: αντιγράφει το γούστο που επέβαλε το Εσκοριάλ. Όταν ο Φίλιππος Β΄ έχτισε το μεγάλο του μοναστήρι με τα χέρια του Χουάν δε Ερρέρα, εκείνος ο αυστηρός ρυθμός έγινε η επίσημη μόδα όλης της Καστίλης για δεκαετίες.
Γι' αυτό αυτή η πρόσοψη θυμίζει τα ίδια με τον καθεδρικό, που τον σχεδίασε ο ίδιος ο Ερρέρα. Ναοί, παλάτια και πλατείες της περιοχής γέμισαν με την ίδια συγκράτηση για δύο γενιές.
Όμως το σημαντικό εδώ δεν είναι η αρχιτεκτονική: είναι η συγκίνηση. Αυτή η εκκλησία είναι η καρδιά μιας από τις αρχαιότερες και πιο σεβαστές αδελφότητες μετανοούντων της πόλης, που ιδρύθηκε το 1536.
Η Παναγία των Μαχαιριών
Μέσα βρίσκεται η Παναγία των Θλίψεων που σκάλισε ο Χουάν δε Χούνι γύρω στο 1561, γνωστή στον λαό ως Παναγία των Μαχαιριών για τα επτά σπαθιά που διαπερνούν το στήθος της, σύμβολο των επτά λυπών της.
Είναι μία από τις κορυφές της ισπανικής γλυπτικής για λιτανείες και μία από τις πιο εντυπωσιακές μορφές που μπορείς να δεις στην Ισπανία. Η έκφραση του προσώπου και η συστροφή του σώματος είναι καθαρή μανιεριστική δραματικότητα.
Το Βαγιαδολίδ έχει μία από τις πιο εντυπωσιακές Μεγάλες Εβδομάδες του κόσμου, ανακηρυγμένη Διεθνούς Τουριστικού Ενδιαφέροντος, και από αυτή την πόρτα βγαίνουν λιτανείες που σου σηκώνουν την τρίχα.
Ο λόγος είναι ότι εδώ, τον 16ο και τον 17ο αιώνα, σκαλίστηκαν τα καλύτερα έργα της Ισπανίας σε πολύχρωμο ξύλο: από αυτή την πόλη πέρασαν ο Αλόνσο Μπερρουγκέτε, ο Χουάν δε Χούνι και πάνω απ' όλους ο Γρεγκόριο Φερνάντεθ, ικανοί να κάνουν ένα κομμάτι ξύλο να μοιάζει με σάρκα που υποφέρει. Μεγάλο μέρος εκείνων των έργων φυλάγεται στο Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής και βγαίνει στον δρόμο τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Μη χάσεις
Ολοκληρώθηκε γύρω στο 1604
Του Χουάν δε Νάτες, στον αυστηρό κλασικιστικό ρυθμό που επέβαλε το Εσκοριάλ σε όλη την Καστίλη.
Η Παναγία των Μαχαιριών
Του Χουάν δε Χούνι, γύρω στο 1561, με επτά σπαθιά να διαπερνούν το στήθος της για τις επτά λύπες της.
Μια αδελφότητα του 1536
Μία από τις αρχαιότερες της πόλης. Οι ίδιες οικογένειες βγάζουν τα ομοιώματά τους γενιά με τη γενιά.
Μεγάλη Εβδομάδα Διεθνούς Ενδιαφέροντος
Το Βαγιαδολίδ σκάλισε τα καλύτερα έργα της Ισπανίας σε πολύχρωμο ξύλο τον 16ο και τον 17ο αιώνα.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βαγιαδολίδ
Βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο, δίπλα στο Θέατρο Καλδερόν και στην πλατεία Πορτουγαλέτε, λίγα λεπτά από την Πλάθα Μαγιόρ.
Η επίσκεψη κρατά περίπου είκοσι λεπτά. Έλεγξε τα ωράρια: είναι ναός σε λειτουργία και προσαρμόζονται στις ακολουθίες.
Αν ταξιδεύεις τη Μεγάλη Εβδομάδα, αυτή είναι μία από τις εκκλησίες-κλειδιά της διαδρομής των λιτανειών. Κι αν όχι, το Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής συγκεντρώνει τα καλύτερα της ίδιας σχολής.
Συχνές ερωτήσεις
Από πότε υπάρχει η ευλάβεια για αυτή την εκκλησία;
Από σχεδόν πέντε αιώνες πριν. Η αδελφότητα μετανοίας που έχει εδώ το σπίτι της ιδρύθηκε το 1536, σε πλήρη Αναγέννηση. Σκέψου ότι, από τότε, γενιά με τη γενιά οι ίδιες οικογένειες βγάζουν τα πάσος τους από αυτή την πόρτα, κληρονομώντας τη θέση στη σειρά όπως κληρονομεί κανείς ένα επώνυμο. Γι' αυτό, όταν βλέπεις να βγαίνει η λιτανεία, δεν βλέπεις ένα θέαμα: βλέπεις αιώνες πίστης ενός ολόκληρου λαού.
Γιατί λένε το Βαγιαδολίδ πρωτεύουσα της γλυπτικής;
Επειδή τον 16ο και τον 17ο αιώνα σκαλίστηκε εδώ ό,τι καλύτερο είχε η Ισπανία σε πολύχρωμο ξύλο. Από αυτή την πόλη πέρασαν ο Αλόνσο Μπερρουγκέτε, ο Χουάν δε Χούνι και κυρίως ο Γρεγκόριο Φερνάντεθ, ικανοί να κάνουν ένα κομμάτι ξύλο να μοιάζει με σάρκα που υποφέρει. Μεγάλο μέρος εκείνων των θαυμάτων φυλάγεται σήμερα στο Εθνικό Μουσείο Γλυπτικής, εδώ ακριβώς, το καλύτερο του κόσμου στο είδος του. Τα πάσος που σε συγκλονίζουν τη Μεγάλη Εβδομάδα βγήκαν από εκείνα τα χέρια.
Γιατί η πρόσοψη είναι τόσο σοβαρή και χωρίς στολίδια;
Επειδή αντιγράφει το γούστο που επέβαλε το Εσκοριάλ. Όταν ο Φίλιππος Β΄ έχτισε το μεγάλο του μοναστήρι με τα χέρια του Χουάν δε Ερρέρα, εκείνος ο αυστηρός ρυθμός έγινε η επίσημη μόδα όλης της Καστίλης για δεκαετίες, και ναοί, παλάτια και πλατείες γέμισαν με την ίδια λιτότητα. Γι' αυτό αυτή η πρόσοψη σου θυμίζει πολλές άλλες της περιοχής: όλες πίνουν από την ίδια πηγή. Καθαρός καστιλιάνικος Χρυσός Αιώνας.
