To młodsza siostra plaży La Concha, zajmująca zachodni kraniec zatoki, u stóp Monte Igueldo. Ma drobniejszy i bardziej złocisty piasek niż sąsiadka, mniej ludzi i zupełnie inną atmosferę: bardziej rodzinną, bardziej miejscową i bez presji bycia pocztówką miasta. Przez lata znano ją pod wymownym przydomkiem: plaża księży i paniczów.
Piaszczysko arystokracji
Nazwa pochodzi z baskijskiego i opisuje dokładnie to, co tu jest: ondar znaczy piasek, a końcówka -eta oznacza miejsce czegoś, obfitość czegoś. Ondarreta to dosłownie piaszczysko, bez żadnych poetyckich ambicji. To bardzo baskijski sposób nadawania nazw: od tego, czym rzeczy są.
Przydomek plaży księży i paniczów wziął się stąd, komu służyła. Kąpała się tu arystokracja, która spędzała lato w pałacykach dzielnicy El Antiguo i w willach na zboczu, podczas gdy bardziej centralna La Concha zostawała dla szerokiej publiczności. Podział był społeczny, nie fizyczny: to ta sama zatoka.
Dzielnica za plażą, El Antiguo, jest najstarsza w mieście, mimo niemal tautologicznej nazwy (antiguo znaczy „stary”), i zachowuje charakter dzielnicy z własnym życiem, ze swoim targiem i barami, co czuć, gdy tylko oddalisz się pięćdziesiąt metrów od promenady.
Mniej ludzi i więcej udogodnień, niż się wydaje
W szczycie sezonu różnica w porównaniu z La Concha jest znacząca: tutaj zawsze jest miejsce, kiedy tamta pęka w szwach, a woda jest równie spokojna, bo obie plaże dzielą tę samą osłonę wyspy Santa Clara i dwóch gór. Ta po prostu leży nieco dalej od centrum.
Za piaskiem rozciągają się ogrody Ondarreta, z trawnikami, dużymi drzewami i miejscami w cieniu, czego La Concha nie ma. Z dziećmi albo w upał ta różnica przesądza sprawę i z jej powodu wiele rodzin z San Sebastián wybiera tę stronę.
Stąd widać też drugi kraniec. Patrząc na zachód, zielone wzgórze zwieńczone wieżą to Igueldo, z kolejką linowo-terenową z 1912 roku i starym wesołym miasteczkiem na szczycie. Przez cały spacer służy za kompas i wyznacza miejsce, gdzie kończy się miasto.
Nie do przegapienia
Ondarreta znaczy piaszczysko
Od baskijskiego ondar, piasek, i końcówki -eta, miejsce czegoś. Nazwana od tego, czym jest, bez ozdobników.
Plaża paniczów
Przydomek wziął się stąd, komu służyła: arystokracji z pałacyków dzielnicy El Antiguo, podczas gdy La Concha była dla szerokiej publiczności.
Za plażą są ogrody
Trawniki, drzewa i cień, których La Concha nie ma. Z dziećmi albo w upał to przesądza.
Zawsze jest miejsce
Ta sama spokojna woda i ta sama zatoka, ale bez tłoku centralnej plaży w szczycie sezonu.
Jak to wpleść w zwiedzanie San Sebastián
Leży dwadzieścia minut pieszo od centrum promenadą wzdłuż zatoki, cały czas po płaskim, mijając dołem albo górą wzgórze, na którym stoi pałac Miramar. Dojeżdża tu też kilka linii autobusu miejskiego, jeśli nie masz ochoty iść.
Na końcu plaży, ledwie pięć minut dalej, jest Peine del Viento, a tuż nad nim stacja kolejki linowo-terenowej na Igueldo. To logiczne zakończenie trasy po zachodniej części miasta.
Promenadą wraca się do centrum w tym samym czasie, a po południu cały ten odcinek zamienia się w towarzyski deptak miasta. Jeśli w planie jest plaża, latem wygrywa ta strona; jeśli pocztówka, wygrywa La Concha.
Najczęstsze pytania
Skąd się wzięła nazwa Ondarreta?
Z czystego baskijskiego, i opisuje dokładnie to, po czym chodzisz. „Ondar” znaczy piasek, a końcówka „-eta” oznacza „miejsce” albo „obfitość czegoś”. Ondarreta to więc dosłownie „piaszczysko”, miejsce, gdzie jest piasek. My, Baskowie, nazywaliśmy rzeczy tym, czym były, bez ozdobników, i dlatego tyle tutejszych nazw, jeśli znasz baskijski, jest niemal mapą: mówią ci, co można było znaleźć w każdym zakątku na długo przed tym, jak pojawiły się pałace.
