Palma · Co zobaczyć

Teatr Principal

Teatro Principal

Wielki teatr operowy Majorki, z historią, w której mieszają się opera, ogień i przesąd: otwarto go w 1857 roku, a siedem miesięcy później, w nocy z 11 na 12 czerwca 1858 roku, spłonął doszczętnie po piątym przedstawieniu „Makbeta” Verdiego. Dzieła, które w teatrze uchodzi za pechowe i którego aktorzy nawet nie wymieniają z nazwy.

Pożar jak ze scenariusza

Otworzono go jako Teatre de la Princesa, na cześć Izabeli II. Oświetlano go lampami oliwnymi, co było standardem epoki, a zarazem największym ryzykiem: pożary teatrów były plagą w całej Europie w XIX wieku, właśnie przez to połączenie otwartego ognia, drewna i kurtyn.

Wystarczyła iskra. Z budynku została tylko kamienna skorupa i do tego miejsca historia jest banalna. Pamiętną czyni ją zbieg okoliczności: spłonął, kiedy grano „Makbeta”, operę i sztukę, którą środowisko teatralne uważa za przeklętą i której wielu aktorów unika wymieniać na sali.

Odbudowano go według tych samych planów i z tym samym dekoratorem, a w 1860 roku otwarto ponownie, identyczny. W 1868 roku, po rewolucji zwanej La Gloriosa, która zdetronizowała Izabelę II, zmienił nazwę na Teatro Principal, którą nosi do dziś: hiszpańskie teatry zmieniały nazwy razem ze zmianą ustroju.

Sala i teatr, który utrzymywał szpital

Sala jest w stylu włoskim: rzut podkowy z kilkoma kondygnacjami złoconych lóż, formuła, która dominuje w europejskich teatrach operowych od XVIII wieku, bo jednocześnie poprawia akustykę i widoczność towarzyską. Tu także przychodziło się zobaczyć innych i pokazać siebie.

Wciąż jest wielką sceną wyspy i co sezon gości operę Majorki, a do tego teatr, taniec i koncerty. To jeden z tych budynków, które nie stały się zabytkiem, bo nigdy nie przestały działać.

Jest fakt, który wiele mówi o tym, jak rozumiano widowisko w Hiszpanii XIX wieku: Principal odziedziczył powiązanie z dawną Casa de les Comèdies w Palmie, która należała do Szpitala Generalnego. To, co zebrano w kasie, szło na opiekę nad chorymi.

Innymi słowy, pójście do opery było dosłownie dobroczynnością. Ten model – publiczne widowisko finansujące dobroczynność – był powszechny w wielu hiszpańskich miastach i tłumaczy, dlaczego tyle historycznych teatrów zależało od szpitali albo bractw.

Nie do przegapienia

Spłonął, kiedy grano „Makbeta”

Siedem miesięcy po otwarciu, w 1858 roku. Opera, którą środowisko uważa za przeklętą i nie wymienia z nazwy.

Odbudowano go identycznie

Te same plany, ten sam dekorator, ponowne otwarcie w 1860 roku. Ostała się tylko kamienna skorupa.

Zmieniał nazwę razem z ustrojem

Był Teatre de la Princesa na cześć Izabeli II. Po rewolucji z 1868 roku stał się Teatro Principal.

Kasa utrzymywała szpital

Odziedziczył powiązanie z Casa de les Comèdies: wpływy szły do Szpitala Generalnego.

Jak to wpleść w zwiedzanie Palmy

Stoi przy Plaça Weyler, obok Gran Hotel i o krok od Plaza del Mercado. Jego poważniejsza, kolumnowa fasada celowo kontrastuje z radosnym modernisme sąsiadów.

Wnętrze zwiedza się z przewodnikiem w określonych godzinach i to jedyny sposób, żeby zobaczyć salę, jeśli nie idziesz na przedstawienie. Sprawdź repertuar: trafienie na spektakl to zawsze lepszy wybór.

Stąd idzie się w górę La Rambla w stronę Plaza Mayor albo schodzi na Born. To wygodny węzeł między strefą modernistyczną a starym miastem.

Najczęstsze pytania

Czy wiesz, że ten teatr utrzymywał szpital?

Principal odziedziczył powiązanie z dawną Casa de les Comèdies w Palmie, która należała do Szpitala Generalnego: to, co zebrano w kasie, szło na opiekę nad chorymi. Pójście do opery było, dosłownie, uczynkiem miłosierdzia.

Odkryj Palma i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Palma

Ratusz w Palmie

Łaźnie arabskie w Palmie

Bazylika Sant Francesc

Can Forteza Rey

Can Oleza

Can Vivot