Palma to miasto, które wzbogaciło się, patrząc na morze, i zamieniło to bogactwo w kamień. Świecki gotyk pozostawiony przez średniowiecznych kupców – La Lonja, Consolat de Mar – może się mierzyć ze wszystkim, co da się zobaczyć w Europie; pańskie patia starego miasta, ponad sto skatalogowanych, to osobny gatunek architektury; a modernisme z początku XX wieku przyszedł wraz z mieszczaństwem kupieckim, które chciało fasad widocznych z ulicy. Wszystko to mieści się na płaskim i zwartym starym mieście, nad którym góruje katedra wychylona ku wodzie.
Najczęstsze pytania
Ile dni potrzeba, żeby zobaczyć Palmę?
Dwa pełne dni wystarczą na całe stare miasto, zamek Bellver i Santa Catalinę bez pośpiechu. W jeden dzień zobaczysz to, co najważniejsze – katedrę, pałac Almudaina, La Lonję i spacer po starym mieście – ale odpadną patia, modernisme i dzielnica Santa Catalina, a to spora część tego, co w mieście ciekawe.
Czy można zwiedzać pańskie patia?
Palma ma ich ponad setkę w katalogu, ale prawie wszystkie kryją się za zamkniętymi bramami i otwierają się tylko w dni otwartych drzwi albo podczas umówionych tras. W każdy dzień dostępne są Casal Solleric przy Born, który jest miejski i bezpłatny, oraz Can Bordils. Pozostałe ogląda się z bramy, kiedy jest otwarta.
Czy warto wejść na górę do zamku Bellver?
Tak, i nie tylko dla samego zamku, jedynego w Hiszpanii na planie koła. Z górnego tarasu roztacza się najlepsza panorama miasta i zatoki, a wokół rośnie las Bellver, wielkie zielone płuca Palmy. Zamek jest 3 km od centrum, a miejski autobus dowozi prawie pod samą bramę.
Skąd jest najlepszy widok na katedrę?
Z Parc de la Mar, sztucznego jeziora wykopanego w 1984 roku właśnie po to, by oddać jej odbicie. Wcześnie rano albo o zmierzchu, gdy wiatr cichnie, a woda się wygładza, wieże i rozeta pojawiają się podwojone, do góry nogami. Stań na południowym brzegu, patrząc na północ.
Kiedy najlepiej odwiedzić Palmę?
Wiosną i jesienią. Latem jest gorąco, tłoczno, a ceny noclegów szybują; zimą miasto jest spokojne i przyjemne, z łagodnymi temperaturami, choć część oferty na wybrzeżu jest zamknięta. Styczeń ma swój atut: 20. obchodzi się Sant Sebastià, z ogniskami i koncertami w całym mieście.
Co się je w Palmie?
Sobrasadę, najlepiej z porc negre; frit mallorquí z podrobów z ziemniakami i papryką; tumbet, wyspiarską wersję pisto, czyli duszonych warzyw; arròs brut; i pa amb oli z ciemnym chlebem bez soli, wypiekanym tak od czasów, gdy sól była obłożona podatkiem. Na słodko – ensaïmada. I wina z Binissalem i Pla i Llevant, dwóch apelacji wyspy.