Palma · Co zobaczyć

Es Jonquet

Pagórek nad morzem z garstką bielonych domków rybaków, a na jego szczycie stare młyny zbożowe z kamiennymi wieżami. To jeden z najstarszych i najbardziej charakterystycznych zakątków Palmy, a jego sylwetka była pierwszym, co widzieli marynarze wracający do portu.

Młyny tam, gdzie najlepiej wieje

Nazwa pochodzi od sitowia, które rosło na tym bagnistym brzegu, a na pagórku przed wiekami wyrosła dzielnica rybaków i marynarzy: skromne, bielone domy stłoczone w zaułkach schodzących ku wodzie.

Młyny postawiono tu z powodów czysto technicznych: wysoko i od strony zatoki wiatr wieje najlepiej, a dzięki niemu skrzydła poruszały kamienie młyńskie, które zamieniały ziarno w mąkę dla całej dzielnicy. To położenie nie jest malownicze, tylko funkcjonalne.

Mechanizm kryje zaskakujący szczegół: młyn nie obracał się cały, obracał się tylko capell, drewniany kołpak na górze, który młynarz ustawiał od zewnątrz długą belką, aż stanął do bryzy. Do sześciu skrzydeł przywiązywano płócienne żagle jak na łodzi i zwijano więcej lub mniej płótna, zależnie od tego, czy wiało słabo, czy mocno.

Chroniony przed spekulacją

Ten system żagli wiele mówi: majorkańskie młyny obsługiwali ludzie morza, którzy przenosili na ląd wiedzę żeglarską. Regulowanie powierzchni płótna według siły wiatru to dokładnie to, co robi się na żaglówce.

Cała enklawa ma status zabytku chronionego, a ta ochrona to nie formalność: w mieście, w którym presja deweloperska na nadmorski pas jest ogromna, tylko ona sprawia, że ani młyny, ani domki nie znikają.

Palma straciła dużą część swoich historycznych młynów – kiedyś miała ich dziesiątki, rozsianych po okolicy – a te, które jeszcze stoją, są prawie wszystkie tutaj i w dzielnicy Es Molinar, na drugim końcu zatoki.

Dzielnicę obejdziesz w dwadzieścia minut: jest mała, położona na stoku, z zaułkami wychodzącymi na wodę. Nie ma tu zabytków do zwiedzania, jest atmosfera do chłonięcia, a w tak zatłoczonym mieście to się docenia.

Nie do przegapienia

Powodem jest wiatr

Wysoko i od strony zatoki wieje najlepiej. Młyny stoją tu z powodów technicznych, nie estetycznych.

Obracał się tylko kołpak

Drewniany capell ustawiano belką od zewnątrz. Młyn nie obracał się cały.

Skrzydła z żaglami jak na łodzi

Do sześciu skrzydeł przywiązywano płótno i zwijano je zależnie od wiatru. Wiedza żeglarska na lądzie.

Chroniony prawem

Zabytek chroniony. Tylko to powstrzymuje presję deweloperską na nadmorski pas.

Jak to wpleść w zwiedzanie Palmy

Leży między Paseo Marítimo a dzielnicą Santa Catalina, pięć minut pod górę od targu. Naturalna trasa to targ, uliczki Santa Cataliny, Es Jonquet i zejście na promenadę portową.

Najlepsza pora to zachód słońca, gdy skrzydła rysują się na tle nieba, a światło opada na zatokę. Stąd widać też sylwetkę starego miasta i katedry w głębi.

Młynów nie zwiedza się od środka, poza wyjątkowymi okazjami. Wchodzi się na górę, patrzy i zagląda w zaułki: to dwudziestominutowy przystanek, bezpłatny i o każdej porze.

Najczęstsze pytania

Jak sprawiano, że skrzydła zawsze patrzyły na wiatr?

Młyn nie obracał się cały: obracał się tylko capell, drewniany kołpak na górze, który młynarz ustawiał od zewnątrz długą belką, aż stanął naprzeciw bryzy. Do sześciu skrzydeł przywiązywano płócienne żagle jak na statku i zwijano więcej lub mniej płótna, zależnie od tego, czy wiało słabo, czy mocno. Ludzie morza mielący ziarno techniką żeglarzy.

Odkryj Palma i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Palma

Nad morzem, Passeig de Sagrera

Gran Hotel

Kościół Niepokalanego Poczęcia

Kościół Santa Eulàlia

Kościół Temple

La Lonja