Palma · Wat te zien

Es Jonquet

Een heuveltje aan zee met een handvol witgekalkte vissershuisjes en, als kroon erop, de oude korenmolens met hun stenen torens. Het is een van de oudste hoekjes van Palma en een met het meeste karakter, en het silhouet was het eerste wat de zeelieden zagen als ze de haven weer binnenvoeren.

Molens waar de wind het best waait

De naam komt van de biezen die op deze moerassige oever groeiden, en op het heuveltje ontstond eeuwen geleden een wijk van vissers en zeelieden: eenvoudige huizen, wit gekalkt, dicht op elkaar in steegjes die naar het water aflopen.

De molens werden hier om een puur technische reden neergezet: hoog en met het gezicht naar de baai waait de wind het best, en met die wind draaiden de wieken de molenstenen die het graan tot meel maalden voor de hele wijk. De plek is niet schilderachtig gekozen, maar functioneel.

Het mechanisme heeft een verrassend detail: de molen draaide niet in zijn geheel, alleen de capell draaide, de houten kap bovenop, die de molenaar van buitenaf met een lange balk bijstelde tot hij recht in de wind stond. Aan de zes wieken werden zeilen van zeildoek gebonden zoals bij een schip, en er werd meer of minder doek gereefd naargelang het zacht of hard waaide.

Beschermd tegen speculatie

Dat zeilsysteem zegt veel: de Mallorcaanse molens werden bediend door mensen van de zee, die zeemanskennis op het land toepasten. Het zeiloppervlak aanpassen aan de kracht van de wind is precies wat je op een zeilboot doet.

De hele enclave is beschermd als cultureel erfgoed, en die bescherming is geen formaliteit: in een stad waar de druk van de vastgoedmarkt op het zeefront enorm is, is het het enige wat voorkomt dat de molens en de huisjes verdwijnen.

Palma is een groot deel van zijn historische molens kwijtgeraakt – er stonden er ooit tientallen verspreid over de omgeving – en de molens die nog overeind staan, vind je bijna allemaal hier en in de wijk Es Molinar, aan de andere kant van de baai.

De wijk loop je in twintig minuten door: hij is klein, ligt op een helling en heeft steegjes die uitkijken over het water. Er zijn geen monumenten te bezoeken, er is een sfeer te zien, en dat is welkom in een stad waar zoveel mensen doorheen trekken.

Niet te missen

De wind is de reden

Hoog en met het gezicht naar de baai waait het het best. De molens staan hier om technische redenen, niet om esthetische.

Alleen de kap draaide

De houten capell werd van buitenaf met een balk bijgesteld. De molen draaide niet in zijn geheel.

Wieken met scheepszeilen

Aan de zes wieken werd zeildoek gebonden en naargelang de wind gereefd. Zeemanskennis op het land.

Bij wet beschermd

Cultureel erfgoed. Het is het enige wat de druk van de vastgoedmarkt op het zeefront tegenhoudt.

Hoe het past in je bezoek aan Palma

Het ligt tussen de Paseo Marítimo en de wijk Santa Catalina, vijf minuten bergop vanaf de markt. Het logische rondje is markt, de straten van Santa Catalina, Es Jonquet en dan omlaag naar de promenade langs de haven.

Het moment is de zonsondergang, met de wieken afgetekend tegen de lucht en het licht dat over de baai valt. Vanaf hier zie je ook het silhouet van de oude binnenstad en, op de achtergrond, de kathedraal.

De molens zijn van binnen niet te bezoeken, op een enkele uitzondering na. Wat je doet, is naar boven lopen, kijken en de steegjes in gluren: het is een stop van twintig minuten, gratis en op elk uur.

Veelgestelde vragen

Hoe zorgden ze ervoor dat de wieken altijd naar de wind keken?

De molen draaide niet helemaal mee: alleen de capell draaide, de houten kap bovenop, die de molenaar met een lange balk van buitenaf in de wind richtte. Aan de zes wieken bond men zeildoek als aan een schip, en men nam meer of minder doek op naarmate het zwak of hard woei. Zeelui die graan malen met de techniek van een navigator.

Ontdek Palma en luister in je eigen tempo

Es Jonquet maakt deel uit van onze tour Santa Catalina, de markt en Es Jonquet.

Viavoy-app

Andere plekken in Palma

Aan zee, Passeig de Sagrera

Gran Hotel

Kerk van La Inmaculada Concepción

Kerk van Santa Eulàlia

Kerk van El Temple

La Lonja