Surlar: Redín tabyası
Surlarla çevrili alanın en yüksek noktası; 1512 dolaylarında Fransa'nın karşısında yükseltildi. Bir buçuk saati aşkın tam bir tur ve şehrin en güzel yürüyüşü.

Fransa karşısında krallığın anahtarı; Avrupa'nın en iyi korunmuş tabyalı tahkimatlarından biriyle. Bir de kartopuyla ele geçirilen yenilmez bir kale.
🎧 Katedral, surlar ve anıtsal Pamplona rotasındaPamplona yüzyıllar boyunca en ön safta bir askerî kale şehirdi ve bu ona iki şey bıraktı: olağanüstü bir tahkimat mirası ve kendi taş korsesine kapanmış, 1915'e kadar büyüyemeyen bir şehir. Bugün o korse şehrin en güzel yürüyüş yoludur.
Surlar, neredeyse kesintisiz dolaşılabilen beş kilometre kadarlık uzunluğuyla Avrupa'nın en iyi korunmuş tabyalı tahkimatlarından birini oluşturur.
Yıldız sivriliğindeki biçimleri estetik değildir: tabyalar birbirini korur ve birbirinin önüne ateş eder; böylece gözetimsiz tek bir köşe kalmaz ve hiçbir saldırgan çapraz ateşe yakalanmadan duvara yaklaşamaz.
En yüksek nokta, en hassas yaka olan Fransa'ya bakan cephede 1512 dolaylarında yükseltilen Redín tabyasıdır. Bu tarih, şehri Kastilya'nın askerî sınırına dönüştüren Katolik Fernando'nun Navarra'yı fethiyle çakışır.
Üstünde şehrin en iyi seyir terası olan El rincón del Caballo Blanco bulunur; nöbet yolundan inerek de surlarla çevrili alanın en iyi korunmuş kapısı olan, 1553 tarihli Portal de Francia'ya varılır.
Surlarla çevrili alanın en yüksek noktası; 1512 dolaylarında Fransa'nın karşısında yükseltildi. Bir buçuk saati aşkın tam bir tur ve şehrin en güzel yürüyüşü.
1553 tarihli ve bir nadide: şehri kapatma düzeneğini, çivili ahşap kapıları ve asma köprünün boşluğuyla eksiksiz korur.
Uygulamayı indir ve Pamplona şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Katedral, surlar ve anıtsal Pamplona yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Ciudadela'yı II. Felipe 1571'de İtalyan mühendis Giacomo Palearo'ya, namıdiğer el Fratín'e yaptırdı; o da o sırada bütün Avrupa'nın kopyaladığı Anvers modeline göre tabyalı bir beşgen çizdi.
Beş tabyasının her birinin kendi adı vardı: Santa María, Santiago, San Felipe el Real, San Antón ve La Victoria. Son ikisi, şehir Ensanche'ye doğru büyüyebilsin diye 1888'den itibaren yıkıldı; öbür üçü hâlâ ayaktadır.
Ve yalnızca bir kez, savaşmadan düştü. 16 Şubat 1808'de, o sırada İspanya'nın müttefiki olan Napolyon'un birlikleri bir kartopu savaşı yapıyormuş gibi davranarak kapıya yaklaştı. Kahkahalar ve kartopu atışları arasında nöbetçilerin dikkatini dağıttılar, saklı silahları çıkardılar ve tek kurşun atmadan kaleyi ele geçirdiler.
Bu ele geçiriş, 2 Mayıs ayaklanmasından aylar önce, Fransızların İspanya'yı işgalinin ilk hamlelerinden biriydi. Napolyon kuzeyin kale şehirlerini savaşla değil, hileyle ele geçirdi.
Bu kadar tahkimatın bedeli acımasızdı: şehir yüz yıldan biraz daha uzun bir süre öncesine kadar dışarıya doğru büyüyemedi. Surlarla çevrili alana kapanan Pamplona çok yüksek yoğunluklara ve çok kötü yaşam koşullarına ulaştı.
1915'te güney cephesinin yıkılmasına izin verildi ve orada sur duvarları ve tabyalar ortadan kalktı. Bugün dolaşılan, zamanında kurtarılan ve 1939'da Ulusal Anıt ilan edilen geri kalan kısımdır.
Serbest kalan arazinin üzerine, yirmili yıllarda Serapio Esparza'nın imzasını taşıyan, geniş caddeleri ve pahlı köşeleriyle düzenli bir ızgara olan İkinci Ensanche çizildi; omurgası da Avenida de Carlos III oldu.
Surları çevreleyen arazi de —düşmana sığınak olmasın diye hiçbir şeyin yetişmesinin yasak olduğu şev— yeşil kuşağa dönüştü: hendeğinde geyikler olan Jardines de la Taconera ve XVIII. yüzyıldan başka bir savunma yapısının üzerindeki Parque de la Media Luna.
Bu süreç —parklara dönüştürülen eskimiş tahkimatlar— XIX. yüzyılda bütün Avrupa'da tekrarlandı. Pamplona'da özellikle başarılı bir sonuç verdi, çünkü sur tamamen yıkılmadı ve yürüyüş yolu hâlâ kesintisizdir.
1571 tarihli beş köşeli yıldız; bugün halka açık bir park. Yalnızca bir kez düştü, o da bir kartopu savaşı numarasıyla.
Eskiden hiçbir şeyin yetişmesinin yasak olduğu askerî şevin üzerinde. Bugün kayınları, manolyaları ve hendekte yaşayan geyikleri var.
Neredeyse kesintisiz dolaşılabilen beş kilometre kadar; bu da onu Avrupa'nın en iyi korunmuş tabyalı tahkimatlarından biri yapar. 1915'te şehir büyüyebilsin diye güney cephesinin yıkılmasına izin verildikten sonra, 1939'da Ulusal Anıt ilan edildi.
Çünkü top güllelerine direnmek için değil, onları karşılayıp emmek için düşünülmüşlerdir. Barutlu topçu, darbeyle çöken yüksek ve ince duvarları işe yaramaz hâle getirmişti; bu yüzden birbirini koruyan ve birbirinin önüne ateş eden açılı tabyalarla alçak, kalın ve eğimli yapılara geçildi.
Evet. 16 Şubat 1808'de, o sırada İspanya'nın müttefiki olan Napolyon'un birlikleri bir kartopu savaşı yapıyormuş gibi davranarak kapıya yaklaştı. Kahkahalar ve kartopu atışları arasında nöbetçilerin dikkatini dağıttılar, saklı silahları çıkardılar ve tek bir kurşun atmadan kaleyi ele geçirdiler.
II. Felipe'nin siparişiyle 1571'de, el Fratín lakaplı İtalyan mühendis Giacomo Palearo. Modern topçunun gelişinden sonra bütün Avrupa'nın kopyaladığı model olan Anvers kalesine göre tabyalı bir beşgen çizdi. İspanya'nın en iyilerinden sayılır.
Çünkü şehir boğuluyordu. Yüzyıllar boyunca surlarla çevrili alanına kapanan Pamplona çok yüksek yoğunluklara ulaşmıştı ve büyüyemiyordu. 1915'te güney cephesinin yıkılmasına izin verildi ve o arazinin üzerine, bugün modern merkezi oluşturan geniş caddeler ızgarası İkinci Ensanche çizildi.
Surları dışarıdan çevreleyen, hiçbir şeyin yetişmesinin ya da inşa edilmesinin kesinlikle yasak olduğu açık ve boş arazi: herhangi bir ağaç ya da bina bir saldırgana siper olur ve savunanların atış alanını kapatırdı. Pamplona'da o şev Jardines de la Taconera'ya dönüştü.
Acele etmeden yürüyerek tam tur bir buçuk ile iki saat arası. En iyisi katedralin yanındaki Redín tabyasından başlamak, El rincón del Caballo Blanco'dan geçmek ve Portal de Francia'ya kadar inmektir. Düz, keyiflidir ve muhtemelen şehrin en güzel yürüyüşüdür.
Viavoy'u indir ve Pamplona şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



