Recinto Ferial de Tenerife
1996'da Calatrava, Auditorio'dan yedi yıl önce. 40.000 m²'yi aşan alan ve tek bir sütunu olmayan 12.000'lik bir üst salon. Yağmur yağınca Karnaval buraya sığınır.

İki kilometreden kısa bir mesafede uluslararası imzalı beş binası olan iki yüz bin nüfuslu bir başkent. Buraya nasıl gelindi ve onları hangi sırayla görmeli.
🎧 Konser Salonu, Palmetum ve sahil rotasındaAçıklaması zor, tadını çıkarması çok kolay bir tuhaflık: Santa Cruz büyüklüğünde bir şehirde Santiago Calatrava'nın iki, Herzog ve de Meuron'un iki eseri ve César Manrique'nin son büyük işi var; hepsi yürüme mesafesinde. İşte güzergâh ve her şeyden önce, onları anlaşılır kılan sıra.
Recinto Ferial de Tenerife Mayıs 1996'da açıldı ve mimarın şehirdeki ilk büyük eseri oldu. Ölçülü, simetrik, bembeyazdır ve asıl başarısı gizlidir: üst salon, ortasında tek bir sütun olmadan yaklaşık on iki bin metrekare kaplar; takımadaların en büyük kapalı alanıdır.
Dışarıdan görülen kavisli kaburgalar süs değildir: o serbest açıklığı mümkün kılan taşıyıcı sistemdir. Bu, dili tanınır bir markaya dönüşmeden önce bir sorunu çözen Calatrava'dır.
1997'de başlanan ve 26 Eylül 2003'te açılan Auditorio de Tenerife ise bunun tersidir: baştan sona jest. Büyük beyaz dalga yalnızca iki noktaya dayanıp havada uçar ve Gaudí'nin Barselona'da yaygınlaştırdığı kırık seramik mozaiği trencadís ile kaplıdır.
Ayrıca öngörülenden çok daha pahalıya mal oldu, bütçenin iki katını aştı; bu, mimarın eserlerinde tekrarlanan ve bina hakkındaki kamusal tartışmanın bir parçası olan bir örüntüdür. Açıldığı günden beri Santa Cruz'a Atlantik'in Sidney'i denmeye başlandı.
1996'da Calatrava, Auditorio'dan yedi yıl önce. 40.000 m²'yi aşan alan ve tek bir sütunu olmayan 12.000'lik bir üst salon. Yağmur yağınca Karnaval buraya sığınır.
2003'ün beyaz dalgası; trencadís ile kaplı ve iki noktaya dayalı. Tenerife Senfoni Orkestrası'nın merkezi ve kendi opera topluluğu var.
Uygulamayı indir ve Santa Cruz de Tenerife şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Konser Salonu, Palmetum ve sahil yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Tate Modern'in İsviçreli bürosu 2006'da Plaza de España yenilemesini imzaladı; Kanarya Adaları'nın en büyük meydanının ortasında, Atlantik'ten pompalanan tuzlu sudan o yapay gölüyle.
Ve 2008'de, Tenerifeli Virgilio Gutiérrez ile birlikte, Santos dere yatağının kıyısında TEA: beton ve ışık; dere yatağına sırtını dönmek yerine onu güzergâhın bir parçası yapan rampalarla.
Binanın anahtarı bu karardır. Dere yatakları Kanarya Adaları'nın jeolojik imzasıdır —volkanik kayaya oyulmuş derin yataklar— ve şehirlerde genellikle her şeyin arka bahçesine dönüşürler. Burada cepheye dönüşür.
TEA'nın içinde ayrıca, iki savaş arası Paris'inde Breton ve Picasso'nun yanında başarı kazanan ve dekalkomaniyi icat eden Tenerifeli gerçeküstücü Óscar Domínguez'in dünyadaki en iyi koleksiyonu var. İçeriğin kabın seviyesinde olduğu az sayıdaki durumdan biridir.
Aynı büronun şehirde neredeyse kimsenin ilişkilendirmediği üçüncü bir bölümü daha var: meydandaki çalışmalar, toprağın altına gömülü XVI. yüzyıl kalesi Castillo de San Cristóbal'ı gün ışığına çıkardı; bugün bir yeraltı galerisinde gezilebiliyor.
Parque Marítimo César Manrique, Lanzaroteli sanatçının Tenerife'deki son büyük eseridir: denizden kazanılmış yirmi iki bin metrekarede tuzlu su havuzları, şelaleler ve kara volkanik kaya. Manrique 1992'de bir kazada öldü ve park 1995'te, o artık yokken açıldı.
Katkısı biçimsel değil, düşünseldir: Kanarya Adaları'nda mimarinin volkanik manzaraya dayatılmak yerine ondan doğması gerektiğini savunuyordu ve gelişigüzel turistik yapılaşmayla dolmakta olan bir takımadada bu tutum radikaldi.
Güzergâhı Palmetum kapatır; bir mimar eseri değildir ama şehrin en iyi şehircilik fikridir: eski belediye çöplüğünün üzerine, çöplük kapatılıp yeniden ağaçlandırıldıktan sonra kurulmuş ve 2014'te açılmış on iki hektarlık bir botanik bahçesi.
Tarihsel bir denge için de bütün bunların nereden geldiğini anlatan iki bina: 1721-1752 yıllarından, tea ahşabından avlusuyla Kanarya baroku Palacio de Carta ve 1900'den itibaren yükseltilen sfenksli ve Mısır sütunlu cephesiyle İspanya'nın en büyüğü olan Mason Tapınağı.
Virgilio Gutiérrez ile Herzog ve de Meuron, 2008. Dere yatağını güzergâha katar ve Óscar Domínguez'in dünyadaki en iyi koleksiyonunu saklar.
Manrique'nin son büyük eseri; ölümünden üç yıl sonra, 1995'te açıldı. Tuzlu su, volkanik kaya ve göze batan tek bir düz çizgi bile yok.
Yürüme mesafesinde uluslararası imzalı beş bina: Santiago Calatrava'nın iki eseri —1996'nın Recinto Ferial'i ve 2003'ün Auditorio'su—, Herzog ve de Meuron'un iki eseri —2006'nın Plaza de España'sı ve 2008'in TEA'sı— ve César Manrique'nin 1995'te açılan Parque Marítimo'su. Bu büyüklükte bir şehir için çok alışılmadık bir yoğunluk.
Tartışmasız Auditorio de Tenerife. Trencadís ile kaplı büyük beyaz dalgası yalnızca iki noktaya dayanır ve Eylül 2003'teki açılışından itibaren Santa Cruz'u dünya çapında bir mimari ikona dönüştürdü. Ona Atlantik'in Sidney'i derler ve bu karşılaştırma kaçınılmazdır.
Kırık seramik parçalarının yeniden bir araya getirilerek kesintisiz bir yüzey oluşturduğu bir kaplama. Onu Gaudí Barselona'da, Park Güell'de ve Casa Batlló'da yaygınlaştırdı; Calatrava da burada Auditorio için yeniden kullanır. Uzaktan düz beyaz görünür; yakından parçalardan bir halıya dönüşür.
Sonunda bütçenin iki katını aştı; bu, Calatrava'nın neredeyse bütün büyük projelerinde tekrarlanan ve eseri hakkındaki kamusal tartışmanın bir parçası olan bir örüntüdür. Sonuç bir ikon olarak tartışılmaz, ama binayı değerlendirirken maliyet aşımını bilmekte yarar var.
Bir biçimden çok bir fikre: Kanarya Adaları'nda mimarinin volkanik manzaraya dayatılmak yerine ondan doğması gerektiği fikrine. Altmışlı ve yetmişli yıllarda gelişigüzel turistik yapılaşmayla dolmakta olan bir takımadada bu tutum radikaldi ve Lanzarote'de ada politikasına bile dönüştü. Parque Marítimo onun son büyük eseridir.
İki tane ve dolanmaya değerler. 1721-1752 yıllarından Kanarya baroku Palacio de Carta, üç yüzyıldır bozulmadan duran tea ahşabından avlusuyla; ve 1900'den itibaren yükseltilen, İspanya'da var olmuş en büyük mason merkezi olan, cephesinde sfenksler ve Mısır sütunları bulunan Mason Tapınağı.
Uzun bir yarım gün. Deniz cephesi —Auditorio, Parque Marítimo, Recinto Ferial ve Palmetum— baştan sona düz ve kesintisiz bir gezinti yolundan gezilir; TEA ve Plaza de España ise merkezde, on ya da yirmi dakika yürüme mesafesindedir. Auditorio'ya ve TEA'ya da girersen tam bir gün hesapla.
Viavoy'u indir ve Santa Cruz de Tenerife şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



