Το Παλάθιο δε λος Βιβέρο
Εδώ παντρεύτηκαν η Ισαβέλλα και ο Φερδινάνδος το 1469. Αργότερα έγινε το Βασιλικό Ανώτατο Δικαστήριο και σήμερα φυλάει το Επαρχιακό Ιστορικό Αρχείο.

Εδώ παντρεύτηκαν κρυφά οι Καθολικοί Μονάρχες, γεννήθηκε ο Φίλιππος Β΄, πέθανε ο Κολόμβος και έζησε ο Θερβάντες. Και μετά η εξουσία έφυγε για τη Μαδρίτη για να μη γυρίσει ποτέ.
🎧 Στη διαδρομή Σαν Πάμπλο, Σαν Γκρεγκόριο και το Μουσείο ΓλυπτικήςΛίγες ισπανικές πόλεις συγκεντρώνουν τόση καθοριστική ιστορία σε τόσο λίγους δρόμους. Και σχεδόν όλη αυτή η πυκνότητα έχει την ίδια αιτία: το Βαγιαδολίδ παραλίγο να γίνει η πρωτεύουσα της Ισπανίας, ήταν πρωτεύουσα για πέντε χρόνια και μετά έμεινε να κοιτάζει την εξουσία να φεύγει.
Στις 19 Οκτωβρίου 1469, στο Παλάθιο δε λος Βιβέρο, παντρεύτηκαν η Ισαβέλλα της Καστίλης και ο Φερδινάνδος της Αραγονίας. Και όλα σε εκείνον τον γάμο ήταν παράτυπα.
Ο Φερδινάνδος χρειάστηκε να μπει στην Καστίλη μεταμφιεσμένος σε υπηρέτη, παριστάνοντας τον μουλαρά της ίδιας του της συνοδείας, γιατί η Καστίλη και η Αραγονία ήταν γεμάτες εχθρούς της ένωσης και αν τον αναγνώριζαν μπορούσε να τελειώσει πολύ άσχημα.
Ήταν ξαδέλφια, και χωρίς παπική άδεια ο γάμος δεν ίσχυε. Χρησιμοποίησαν μια πλαστή βούλα για να παντρευτούν το συντομότερο. Η γνήσια έφτασε μόλις το 1471, με τη μεσολάβηση του λεγάτου Ροδρίγου Βοργία, του μελλοντικού πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄.
Το παλάτι το είχε χτίσει γύρω στο 1440 ο Αλόνσο Πέρεθ δε Βιβέρο, βασιλικός λογιστής, που η ζωή του τελείωσε με τραγωδία: τον δολοφόνησαν το 1453 ρίχνοντάς τον από έναν πύργο, και το σκάνδαλο επιτάχυνε την πτώση και τον αποκεφαλισμό του δον Άλβαρο δε Λούνα στην Πλάθα Μαγιόρ.
Εδώ παντρεύτηκαν η Ισαβέλλα και ο Φερδινάνδος το 1469. Αργότερα έγινε το Βασιλικό Ανώτατο Δικαστήριο και σήμερα φυλάει το Επαρχιακό Ιστορικό Αρχείο.
Εδώ γεννήθηκε ο Φίλιππος Β΄ στις 21 Μαΐου 1527, ανάμεσα σε ταπεινούς τοίχους από λάσπη ντυμένους με τούβλο. Σήμερα είναι η έδρα του Επαρχιακού Συμβουλίου.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Valladolid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Σαν Πάμπλο, Σαν Γκρεγκόριο και το Μουσείο Γλυπτικής με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Ο Φίλιππος Β΄ γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1527 στο Παλάτι Πιμεντέλ, ένα στιβαρό και γήινο κτίριο, από λάσπη ντυμένη με τούβλο, που σήμερα είναι η έδρα του Επαρχιακού Συμβουλίου. Μητέρα του ήταν η αυτοκράτειρα Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, που κυβερνούσε την Ισπανία ως αντιβασίλισσα όσο ο Κάρολος Ε΄ πολεμούσε στην Ευρώπη.
Ο Φίλιππος Δ΄ γεννήθηκε στις 8 Απριλίου 1605 στο Βασιλικό Παλάτι. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε γεννηθεί στο Βαγιαδολίδ η αδελφή του Άννα της Αυστρίας, που θα παντρευόταν τον Λουδοβίκο ΙΓ΄ της Γαλλίας και θα γινόταν μητέρα του Λουδοβίκου ΙΔ΄, του Βασιλιά Ήλιου.
Και οι δύο βαφτίστηκαν στην εκκλησία του Σαν Πάμπλο, λίγα μέτρα πιο πέρα, εκείνο το βουνό από σκαλισμένη πέτρα που εντυπωσιάζει περισσότερο από τον καθεδρικό ναό.
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ειρωνεία της πόλης: ο Φίλιππος Β΄, γεννημένος εδώ, ήταν ακριβώς ο βασιλιάς που το 1561 όρισε την πρωτεύουσα για πάντα στη Μαδρίτη. Η γενέτειρά του έμεινε να βλέπει την εξουσία να φεύγει.
Η επιστροφή ήταν σύντομη. Το 1601 ο πανίσχυρος δούκας της Λέρμα, ευνοούμενος του Φιλίππου Γ΄, έπεισε τον βασιλιά να μεταφέρει ολόκληρη την αυλή από τη Μαδρίτη στο Βαγιαδολίδ, και το Βασιλικό Παλάτι έγινε η έδρα της.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Λέρμα δεν το έκανε από αγάπη για την πόλη, αλλά επειδή είχε αγοράσει το μισό Βαγιαδολίδ και περίμενε να πλουτίσει από την ανατίμηση. Το 1606 η αυλή γύρισε στη Μαδρίτη, αφού και η Μαδρίτη είχε κάνει τις δικές της προσφορές.
Σε εκείνα τα πέντε χρόνια η πλατεία του Σαν Πάμπλο ήταν το πολιτικό κέντρο μιας αυτοκρατορίας, με πρεσβευτές να παρελαύνουν και αυλικές γιορτές που τις παρακολουθούσαν από τα μπαλκόνια των παλατιών.
Και τα ίδια εκείνα χρόνια έζησε εδώ ο Μιγκέλ δε Θερβάντες, σε ένα ταπεινό σπίτι στην οδό Ράστρο, ακριβώς όταν δημοσίευσε το πρώτο μέρος του Δον Κιχώτη. Κατέληξε στη φυλακή επειδή ένας ιππότης πέθανε μαχαιρωμένος μπροστά στην πόρτα του.
Πριν από αυτόν, ένα άλλο τεράστιο όνομα: ο Χριστόφορος Κολόμβος πέθανε στο Βαγιαδολίδ στις 20 Μαΐου 1506, φτωχός και μπλεγμένος σε δικαστικές διαμάχες με το στέμμα, σε μια πόλη της ενδοχώρας μακριά από κάθε ακτή. Ένα μουσείο θυμίζει τη μορφή του.
Έδρα της αυλής από το 1601 ως το 1606, όταν η πόλη ήταν πρωτεύουσα της Ισπανίας. Εδώ γεννήθηκε ο Φίλιππος Δ΄ και εδώ κοιμήθηκε ο Ναπολέων το 1809.
Έζησε εδώ από το 1604 ως το 1606, με την αυλή εγκατεστημένη στην πόλη, ακριβώς όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος του Δον Κιχώτη.
Επίσημα από το 1601 ως το 1606, όταν ο δούκας της Λέρμα, ευνοούμενος του Φιλίππου Γ΄, έπεισε τον βασιλιά να μεταφέρει την αυλή από τη Μαδρίτη. Πριν από αυτό ήταν συνήθης έδρα της καστιλιάνικης αυλής για μεγάλο μέρος του 16ου αιώνα, χωρίς τυπικά να είναι πρωτεύουσα, γιατί η αυλή ήταν περιοδεύουσα.
Επίσημα για πολιτική σκοπιμότητα. Υπάρχει όμως και μια λιγότερο ευγενής εξήγηση που επαναλαμβάνεται πολύ: ο δούκας της Λέρμα είχε αγοράσει το μισό Βαγιαδολίδ και περίμενε να πλουτίσει από την ανατίμηση της γης. Το 1606 η αυλή γύρισε στη Μαδρίτη, αφού και η Μαδρίτη είχε κάνει τις δικές της προσφορές.
Στο Παλάτι Πιμεντέλ, στις 21 Μαΐου 1527, ένα στιβαρό και γήινο κτίριο από λάσπη ντυμένη με τούβλο που σήμερα είναι η έδρα του Επαρχιακού Συμβουλίου. Τον βάφτισαν στην εκκλησία του Σαν Πάμπλο, λίγα μέτρα πιο πέρα. Μητέρα του ήταν η αυτοκράτειρα Ισαβέλλα της Πορτογαλίας, που κυβερνούσε την Ισπανία ως αντιβασίλισσα.
Ναι. Η Ισαβέλλα και ο Φερδινάνδος ήταν ξαδέλφια και χρειάζονταν παπική άδεια, που δεν είχαν. Χρησιμοποίησαν μια πλαστή βούλα για να μπορέσουν να παντρευτούν το 1469, και η γνήσια έφτασε μόλις το 1471, από τον Σίξτο Δ΄ με τη μεσολάβηση του λεγάτου του Ροδρίγου Βοργία, του μελλοντικού πάπα Αλεξάνδρου ΣΤ΄.
Ναι, στις 20 Μαΐου 1506, φτωχός και μπλεγμένος σε δικαστικές διαμάχες με το στέμμα. Το σπίτι όπου πέθανε χάθηκε πριν από αιώνες, αλλά η πόλη έφτιαξε ένα μουσείο στη μνήμη του. Τα λείψανά του θα έκαναν αργότερα άλλα τέσσερα ταξίδια: Σεβίλλη, Σάντο Ντομίνγκο, Αβάνα και ξανά Σεβίλλη.
Ολόκληρη η συνοικία του Σαν Πάμπλο, που είναι η καλύτερη κληρονομιά: η πλατεία ως αυλή τιμής μιας βασιλικής αυλής, με την εκκλησία του Σαν Πάμπλο, το Βασιλικό Παλάτι, το Παλάτι Πιμεντέλ και το Κολέγιο του Σαν Γκρεγκόριο. Όλα αυτά χτίστηκαν για να εντυπωσιάζουν, και εντυπωσιάζουν ακόμη.
Το Βαγιαδολίδ μπήκε σε μια μακρά παρακμή από την οποία συνήλθε μόνο τον 19ο αιώνα με τον ερχομό του σιδηροδρόμου και της βιομηχανίας. Αυτή η στασιμότητα εξηγεί γιατί το ιστορικό του κέντρο διατηρεί τόσα πολλά: δεν υπήρχαν χρήματα για να το μεταμορφώσουν, και όσα χτίστηκαν στους αιώνες της ακμής έμειναν όπως ήταν.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Valladolid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα


