Ένα ταπεινό σπίτι στην οδό Ράστρο όπου έζησε ο Μιγκέλ δε Θερβάντες από το 1604 ως το 1606, όταν η αυλή του Φιλίππου Γ΄ μετακόμισε στο Βαγιαδολίδ. Ακριβώς τότε κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος του Δον Κιχώτη. Και εδώ συνέβη κάτι που σχεδόν κανείς δεν λέει: κατέληξε στη φυλακή επειδή ήταν γείτονας.
Η νύχτα της 27ης Ιουνίου του 1605
Εκείνη τη νύχτα ένας ιππότης, ο Γκασπάρ δε Εθπελέτα, έπεσε τραυματισμένος από ένα χτύπημα σπαθιού στην πόρτα του διπλανού σπιτιού. Πέθανε δύο μέρες αργότερα, και η δικαιοσύνη έφτασε να φυλακίσει τον Θερβάντες και τις γυναίκες της οικογένειάς του μόνο επειδή ήταν γείτονες του περιστατικού.
Τους άφησαν ελεύθερους, αλλά χάρη σε εκείνη τη δικαστική διαδικασία ξέρουμε σήμερα με βεβαιότητα ότι αυτό ήταν το σπίτι του συγγραφέα του Δον Κιχώτη: η δικογραφία καταγράφει τα ονόματα, τις καταθέσεις και την ακριβή διεύθυνση.
Είναι μία από εκείνες τις ειρωνείες της ιστορίας: τα έγγραφα που μας επιτρέπουν να εντοπίσουμε το σπίτι του μεγαλύτερου Ισπανού συγγραφέα τα παρήγαγε μια ποινική έρευνα στην οποία εκείνος ήταν παρεμπιπτόντως ύποπτος.
Ο Θερβάντες εγκαταστάθηκε εδώ με την οικογένειά του σε ένα μικρό δωμάτιο, γιατί η αυλή είχε μετακομίσει στο Βαγιαδολίδ και μαζί της όλος ο κόσμος που ζούσε από δίκες, αναφορές και γνωριμίες. Εκείνος προσπαθούσε χρόνια να εισπράξει χρέη και να βρει μια θέση.
Γιατί η αυλή ήταν εδώ
Για λίγα χρόνια, αυτή ήταν η πρωτεύουσα της Ισπανίας. Το 1601 ο παντοδύναμος δούκας της Λέρμα, ευνοούμενος του Φιλίππου Γ΄, έπεισε τον βασιλιά να μεταφέρει την αυλή από τη Μαδρίτη.
Και υπάρχουν όσοι υποστηρίζουν ότι δεν το έκανε από αγάπη για το Βαγιαδολίδ, αλλά επειδή είχε αγοράσει το μισό Βαγιαδολίδ και περίμενε να πλουτίσει από την υπεραξία. Το 1606 η αυλή επέστρεψε στη Μαδρίτη, αφού και η Μαδρίτη έκανε τις δικές της προσφορές.
Το σπίτι διατηρήθηκε και έγινε μουσείο χάρη στον μαρκήσιο της Βέγα-Ινκλάν, έναν αριστοκράτη ερωτευμένο με την πολιτιστική κληρονομιά που στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένας από τους εφευρέτες του τουρισμού στην Ισπανία. Εκείνος έσωσε επίσης το Σπίτι του Γκρέκο στο Τολέδο.
Μέσα σε περιμένουν ο προθάλαμος με το πηγάδι του, η Βιβλιοθήκη του Θερβάντες, η αίθουσα υποδοχής με το βάθρο, το δωμάτιο όπου έζησε ο συγγραφέας και η κρεβατοκάμαρα με το κρεβάτι με τον κόκκινο ουρανό, όλα επιπλωμένα με κριτήρια της εποχής.
Μη χάσεις
Εδώ έζησε ο Θερβάντες από το 1604 ως το 1606
Ακριβώς όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος του Δον Κιχώτη.
Κατέληξε στη φυλακή επειδή ήταν γείτονας
Ένας ιππότης πέθανε μαχαιρωμένος στη διπλανή πόρτα και η δικαιοσύνη τον φυλάκισε μαζί με την οικογένειά του.
Χάρη σε αυτό ξέρουμε ότι ήταν το σπίτι του
Η δικογραφία καταγράφει ονόματα, καταθέσεις και την ακριβή διεύθυνση.
Η αυλή ήταν εδώ
Ο δούκας της Λέρμα τη μετέφερε το 1601, και κάποιοι λένε ότι το έκανε επειδή είχε αγοράσει το μισό Βαγιαδολίδ.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Βαγιαδολίδ
Βρίσκεται στην οδό Ράστρο, λίγα λεπτά από την Πλάθα Μαγιόρ και το Κάμπο Γκράντε.
Η επίσκεψη κρατά περίπου σαράντα πέντε λεπτά, με εισιτήριο σε συγκρατημένη τιμή. Έλεγξε τα ωράρια και τις μέρες δωρεάν εισόδου.
Κάνει ζευγάρι με το Σπίτι-Μουσείο του Κολόμβου: δύο άνθρωποι που άλλαξαν τον κόσμο και άφησαν το ίχνος τους σε αυτή την πόλη, ο ένας γράφοντάς τον και ο άλλος ανακαλύπτοντάς τον.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί η αυλή βρισκόταν τότε στο Βαγιαδολίδ;
Εκεί βρίσκεται το περίεργο: για μερικά χρόνια, αυτή ήταν η πρωτεύουσα της Ισπανίας. Το 1601 ο παντοδύναμος δούκας της Λέρμα, ο ευνοούμενος του Φιλίππου Γ΄, έπεισε τον βασιλιά να μεταφέρει την αυλή από τη Μαδρίτη, και κάποιοι λένε ότι δεν το έκανε από αγάπη για την πόλη μου, αλλά επειδή είχε αγοράσει το μισό Βαγιαδολίδ και περίμενε να ανέβουν οι τιμές. Το πείραμα κράτησε λίγο: το 1606 η αυλή γύρισε στη Μαδρίτη. Όμως σε εκείνα τα χρόνια το Βαγιαδολίδ έβραζε από συγγραφείς, και γι' αυτό κατέληξε να ζήσει εδώ ο Θερβάντες.
Και πώς σώθηκε αυτό το σπίτι;
Παραλίγο να μη φτάσει ως τις μέρες μας. Διατηρήθηκε και έγινε μουσείο χάρη στον μαρκήσιο της Βέγα-Ινκλάν, έναν αριστοκράτη ερωτευμένο με την πολιτιστική κληρονομιά που στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν ένας από τους εφευρέτες του τουρισμού στην Ισπανία. Εκείνος διέσωσε αυτό το κτίριο, και επίσης το Σπίτι του Γκρέκο στο Τολέδο και άλλες γωνιές που σήμερα είναι επίσκεψη υποχρεωτική. Χωρίς τέτοιους ανθρώπους, από το σπίτι όπου ζούσε ο Θερβάντες όταν βγήκε ο Δον Κιχώτης δεν θα έμενε σήμερα ούτε η ανάμνηση.
