Een bescheiden huis in de calle del Rastro waar Miguel de Cervantes tussen 1604 en 1606 woonde, toen het hof van Filips III naar Valladolid verhuisde. Precies toen verscheen het eerste deel van Don Quichot. En hier gebeurde iets wat bijna niemand vertelt: hij belandde in de gevangenis omdat hij buurman was.
De nacht van 27 juni 1605
Die nacht viel een edelman, Gaspar de Ezpeleta, bij de deur ernaast gewond neer door een degenstoot. Hij stierf twee dagen later, en het gerecht ging zo ver dat het Cervantes en de vrouwen van zijn familie opsloot, alleen omdat ze naast de plaats van het misdrijf woonden.
Ze werden vrijgelaten, maar dankzij dat proces weten we vandaag zeker dat dit het huis was van de schrijver van Don Quichot: het procesdossier vermeldt de namen, de verklaringen en het precieze adres.
Het is een van die ironieën van de geschiedenis: de documenten waarmee we het huis van de grootste Spaanse schrijver kunnen lokaliseren, zijn voortgekomen uit een strafonderzoek waarin hij een toevallige verdachte was.
Cervantes vestigde zich hier met zijn familie in een kamertje, omdat het hof naar Valladolid was verhuisd en daarmee iedereen die leefde van processen, verzoekschriften en contacten. Hij probeerde al jaren schulden te innen en een betrekking te krijgen.
Waarom het hof hier zat
Een paar jaar lang was dit de hoofdstad van Spanje. In 1601 overtuigde de almachtige hertog van Lerma, gunsteling van Filips III, de koning om het hof uit Madrid te verhuizen.
En sommigen beweren dat hij het niet uit liefde voor Valladolid deed, maar omdat hij half Valladolid had gekocht en verwachtte rijk te worden van de waardestijging. In 1606 keerde het hof terug naar Madrid, nadat ook de stad Madrid haar aanbiedingen had gedaan.
Het huis bleef bewaard en werd een museum dankzij de markies van Vega-Inclán, een aristocraat die verliefd was op erfgoed en die aan het begin van de 20e eeuw een van de uitvinders van het toerisme in Spanje was. Hij redde ook de Casa-Museo del Greco in Toledo.
Binnen wachten de ingangshal met zijn put, de Biblioteca Cervantina, de estrado – de verhoogde zitkamer –, het vertrek waarin de schrijver woonde en de slaapkamer met het rode hemelbed, alles ingericht in de stijl van de tijd.
Niet te missen
Hier woonde Cervantes van 1604 tot 1606
Precies toen het eerste deel van Don Quichot verscheen.
Hij belandde in de gevangenis omdat hij buurman was
Een edelman werd bij de deur ernaast doodgestoken en het gerecht sloot hem op met zijn familie.
Daardoor weten we dat het zijn huis was
Het procesdossier vermeldt namen, verklaringen en het precieze adres.
Het hof zat hier
De hertog van Lerma verhuisde het in 1601, en sommigen zeggen omdat hij half Valladolid had gekocht.
Hoe het in je bezoek aan Valladolid past
Het ligt in de calle del Rastro, op een paar minuten van de Plaza Mayor en het Campo Grande.
Het bezoek duurt ongeveer vijfenveertig minuten, met betaalde toegang tegen een bescheiden prijs. Kijk de openingstijden en de dagen met gratis toegang na.
Het vormt een paar met de Casa Museo de Colón: twee mannen die de wereld veranderden en hun spoor in deze stad achterlieten, de een door haar te beschrijven en de ander door haar te ontdekken.
Veelgestelde vragen
Waarom was het hof toen in Valladolid?
Dat is het merkwaardige: een paar jaar lang was dit de hoofdstad van Spanje. In 1601 overtuigde de almachtige hertog van Lerma, gunsteling van Filips III, de koning om het hof van Madrid te verplaatsen, en sommigen zeggen dat hij dat niet deed uit liefde voor mijn stad, maar omdat hij half Valladolid had opgekocht en hoopte dat het in prijs zou stijgen. Het experiment duurde niet lang: in 1606 keerde het hof terug naar Madrid. Maar in die jaren zinderde Valladolid van de schrijvers, en daarom kwam Cervantes hier te wonen.
En hoe is dit huis gered?
Het heeft ons bijna niet bereikt. Het bleef bewaard en werd een museum dankzij de markies van Vega-Inclán, een aristocraat die verliefd was op erfgoed en die in het begin van de 20e eeuw een van de uitvinders van het toerisme in Spanje was. Hij redde dit gebouw, en ook de Casa del Greco in Toledo en andere hoeken die nu verplicht bezoek zijn. Zonder mensen als hij zou er van de plek waar de Don Quichot werd gedrukt vandaag niet eens de herinnering over zijn.
