Πλατεία Σάντα Άνα
Η καρδιά της ιδρυτικής συνοικίας, με τον καθεδρικό και το δημαρχείο αντικριστά. Μπροστά, οκτώ χάλκινοι σκύλοι, λόγω της λατινικής ετυμολογίας της λέξης «Κανάριες».

Μια μέρα για τη Βεγκέτα και την Τριάνα, μια άλλη για το λιμάνι και την παραλία Λας Καντέρας. Οι δύο πόλεις που χωράνε μέσα σε αυτή την πόλη, με τη σειρά που λειτουργεί.
🎧 Στη διαδρομή Βεγκέτα: ο Καθεδρικός, ο Κολόμβος και η ιδρυτική συνοικίαΤο Λας Πάλμας είναι στην πραγματικότητα δύο πόλεις κολλημένες μεταξύ τους και πολύ διαφορετικές, που τις χωρίζουν πέντε χιλιόμετρα. Στον νότο, η ιδρυτική συνοικία του 1478 με τον καθεδρικό των Καναρίων και μουσεία πρώτης γραμμής. Στον βορρά, ο ισθμός του λιμανιού, με τρία χιλιόμετρα αστικής παραλίας. Το να προσπαθήσεις να τις ανακατέψεις στην ίδια μέρα είναι το πιο συνηθισμένο λάθος.
Ξεκίνα από την Πλατεία Σάντα Άνα, χαραγμένη το 1478 με τον καθεδρικό στη μία άκρη και το Δημαρχείο στην άλλη. Αυτό το σχέδιο διέσχισε αργότερα τον Ατλαντικό και επαναλήφθηκε σε δεκάδες πόλεις της Αμερικής: είναι, κατά κάποιον τρόπο, μια πλατεία-μητέρα.
Μπες στον καθεδρικό και, πάνω απ' όλα, ανέβα στον πύργο: υπάρχει ανελκυστήρας, και από το καμπαναριό η Βεγκέτα απλώνεται ολόκληρη με τις στέγες, τη χαράδρα και τη θάλασσα. Κάν' το στην αρχή, γιατί από ψηλά καταλαβαίνεις αμέσως τη χάραξη της συνοικίας. Δίπλα βρίσκεται η Αυλή των Νεραντζιών, το περιστύλιο, με το Επισκοπικό Μουσείο.
Ύστερα, το κυρίως πιάτο: το Μουσείο των Καναρίων, τρία λεπτά πιο πέρα. Φυλάει τη μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο με κατάλοιπα των αρχαίων κατοίκων του νησιού —εκατοντάδες κρανία και μούμιες, είδωλα και πιντάδερες (πήλινες σφραγίδες)—, που τη συγκέντρωσε από το 1879 ένας γιατρός του οποίου το βιβλίο κατέληξε στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων της Εκκλησίας.
Κλείσε το πρωινό στο Σπίτι του Κολόμβου, με τις αυλές του στο μισοσκόταδο, και στο CAAM, όπου ο Σάενθ ντε Οΐθα διατήρησε τις πέτρινες προσόψεις και άδειασε το εσωτερικό για να βάλει μέσα ένα μουσείο σύγχρονης τέχνης.
Η καρδιά της ιδρυτικής συνοικίας, με τον καθεδρικό και το δημαρχείο αντικριστά. Μπροστά, οκτώ χάλκινοι σκύλοι, λόγω της λατινικής ετυμολογίας της λέξης «Κανάριες».
Η μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο με κατάλοιπα των αρχαίων Καναρίων. Μια ώρα και κάτι, με την ησυχία σου: είναι αυτό που αλλάζει τον τρόπο που κοιτάζεις το νησί.
Το παλιό Σπίτι του Κυβερνήτη, με αυλές και ξύλινες οροφές μουδέχαρ. Φτηνό εισιτήριο, και μία από τις πιο γοητευτικές γωνιές της πόλης.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Las Palmas χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Βεγκέτα: ο Καθεδρικός, ο Κολόμβος και η ιδρυτική συνοικία με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Διάσχισε τη χαράδρα Γκινιγουάδα και ξεκίνα από το Θέατρο Πέρεθ Γκαλντός. Εγκαινιάστηκε το 1890 με την «Τραβιάτα», κάηκε ολόκληρο από μέσα το 1918 και ξαναχτιζόταν ως το 1928, και εκεί βρίσκεται το κόσμημα: τις τοιχογραφίες, τα βιτρό και τους καμβάδες της αίθουσας Σεν-Σανς τους υπέγραψε ο ζωγράφος Νέστορ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε. Τίποτα από αυτά δεν φαίνεται από τον δρόμο.
Συνέχισε στην Κάγιε Μαγιόρ ντε Τριάνα, την εμπορική αρτηρία του νησιού, και σήκωσε το βλέμμα από τις βιτρίνες: υπάρχει μια εξαιρετική συλλογή από προσόψεις μοντερνισμού των αρχών του 20ού αιώνα. Τις πλήρωσε πρώτα η κοχενίλη, ένα έντομο των φραγκοσυκιών από το οποίο έβγαζαν μια πανάκριβη κόκκινη βαφή, και ύστερα η μπανάνα.
Στην οδό Κάνο βρίσκεται το Σπίτι-Μουσείο του Πέρεθ Γκαλντός, όπου ο συγγραφέας γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1843 και έζησε ως τα δεκαεννιά του, όταν μπάρκαρε για τη Μαδρίτη για να μην ξαναγυρίσει σχεδόν ποτέ. Φυλάει τα έπιπλά του, τα όργανά του και το γραφείο του σπιτιού του στο Σανταντέρ, μεταφερμένο κομμάτι κομμάτι.
Τελείωσε στο πάρκο του Σαν Τέλμο, ως εκεί όπου έφτανε παλιά η θάλασσα: εδώ ήταν η παλιά προβλήτα από την οποία σάλπαραν χιλιάδες Κανάριοι για την Κούβα και τη Βενεζουέλα. Στο πάρκο βρίσκεται το μνημείο του Γκαλντός, έργο του Βικτόριο Μάτσο, καθισμένος να κοιτάζει τον Ατλαντικό που διέσχισε.
Ξεκίνα από το Κάστρο ντε λα Λουθ, το παλαιότερο φρούριο των Καναρίων: πέτρινος πύργος του 1494 που απέκρουσε τον Ντρέικ και τον Χόκινς το 1595. Υπεράσπιζε την ακτή, αλλά το Πουέρτο ντε λα Λουθ κέρδισε τόσο έδαφος από το νερό που σήμερα έχει μείνει στην ενδοχώρα. Στεγάζει το ίδρυμα του γλύπτη Μαρτίν Τσιρίνο.
Συνέχισε στο Πάρκο Σάντα Καταλίνα, το σημείο συνάντησης της πόλης εδώ και ενάμιση αιώνα, και στο Μουσείο Έλντερ, ένα μουσείο επιστήμης όπου όλα τα αγγίζεις, στεγασμένο στην παλιά αποθήκη μπανάνας μιας βρετανικής ναυτιλιακής εταιρείας.
Ύστερα, μια παράκαμψη που αξίζει: η Σιουδάδ Χαρδίν, η συνοικία που σχεδίασε ο Μιγκέλ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε από το 1922, εμπνευσμένος από τις αγγλικές πόλεις-κήπους (garden cities). Εκεί βρίσκονται το Πάρκο Ντοράμας, το Ξενοδοχείο Σάντα Καταλίνα —ανοιχτό από το 1890, το παλαιότερο των Καναρίων— και το Πουέμπλο Κανάριο, που μοιάζει με παραδοσιακό χωριό και στην πραγματικότητα το επινόησε ο ζωγράφος Νέστορ το 1937.
Και κλείσε τη μέρα στην παραλία Λας Καντέρας: πάνω από τρία χιλιόμετρα πολύ λεπτής άμμου, προστατευμένης από έναν φυσικό ύφαλο. Περπάτησε ολόκληρο τον παραλιακό περίπατο ως το Μέγαρο Μουσικής Αλφρέδο Κράους, στημένο σαν φάρος εκεί όπου η άμμος παραδίνεται στα βράχια, και μείνε για το ηλιοβασίλεμα.
Το παλαιότερο φρούριο των Καναρίων, του 1494. Απέκρουσε τον Ντρέικ το 1595 και σήμερα στεγάζει το ίδρυμα του γλύπτη Μαρτίν Τσιρίνο.
Ένα παραδοσιακό χωριό που δεν υπήρξε ποτέ: το συνέλαβε ο ζωγράφος Νέστορ το 1937. Τις Κυριακές υπάρχουν λαογραφικά συγκροτήματα με τις φορεσιές που σχεδίασε ο ίδιος.
Τρία χιλιόμετρα άμμου μέσα στην πόλη, με τον ύφαλο Λα Μπάρα να αφήνει το νερό σαν λίμνη. Με την άμπωτη μπορείς να περπατήσεις πάνω του.
Δύο ολόκληρες μέρες. Η πόλη είναι στην πραγματικότητα δύο ζώνες που τις χωρίζουν πέντε χιλιόμετρα: η Βεγκέτα και η Τριάνα στον νότο, το λιμάνι και η παραλία Λας Καντέρας στον βορρά. Η καθεμία φτάνει για μια μέρα, και το να τις ανακατέψεις στην ίδια μέρα είναι το πιο συνηθισμένο λάθος, γιατί χάνεις πολύ χρόνο στις μετακινήσεις.
Το Μουσείο των Καναρίων, στη Βεγκέτα: φυλάει τη μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο με κατάλοιπα των αρχαίων κατοίκων της Γκραν Κανάρια, με εκατοντάδες κρανία και μούμιες. Και το τεράστιο παράθυρο του Μεγάρου Μουσικής Αλφρέδο Κράους, εκατό τετραγωνικών μέτρων, ανοιχτό στον Ατλαντικό ακριβώς πίσω από την ορχήστρα. Και τα δύο είναι εμπειρίες που δεν επαναλαμβάνονται πουθενά αλλού.
Με γκουάγκουα —έτσι λένε τα λεωφορεία στα Κανάρια Νησιά— από τον σταθμό του Σαν Τέλμο, που βρίσκεται στο τέλος της Τριάνα και είναι ο μεγάλος κόμβος της πόλης. Είναι περίπου πέντε χιλιόμετρα και τα δρομολόγια είναι πολύ συχνά. Με τα πόδια γίνεται, αλλά είναι μακρύς περίπατος και χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο ενδιάμεσο κομμάτι.
Πολύ, και υπάρχει ανελκυστήρας. Από το καμπαναριό βλέπεις ολόκληρη τη Βεγκέτα με τις επίπεδες στέγες της, τη χαράδρα Γκινιγουάδα, τη θάλασσα και στο βάθος τη σύγχρονη πόλη. Καλό είναι να το κάνεις στην αρχή της επίσκεψης στη συνοικία, γιατί από ψηλά καταλαβαίνεις αμέσως τη χάραξή της και ό,τι ακολουθεί αποκτά περισσότερο νόημα.
Το πρωί, όπως όλες οι αγορές. Είναι η παλαιότερη των Καναρίων, χτισμένη γύρω στο 1856, και είναι οργανωμένη σαν μια κεντρική αυλή που την περιβάλλουν διάδρομοι, σχεδόν σαν περιστύλιο μονής. Υπάρχουν πάγκοι όπου μπορείς να καθίσεις να φας ό,τι μόλις αγόρασες από τον διπλανό, και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος να τη χρησιμοποιήσεις.
Ναι, και είναι μία από τις καλύτερες αστικές παραλίες του κόσμου για να το κάνεις. Ένας βυθισμένος ύφαλος που λέγεται Λα Μπάρα σπάει τα κύματα πριν φτάσουν στην ακτή και αφήνει μεγάλο μέρος του νερού σχεδόν χωρίς αντιμάμαλα. Στη νότια άκρη, στη Λα Θίθερ, όπου ο φραγμός δεν προστατεύει, τα κύματα φτάνουν ολόκληρα και είναι ζώνη για σερφ.
Το Λας Πάλμας έχει μια πυκνότητα μουσείων ασυνήθιστη για το μέγεθός του: το Μουσείο των Καναρίων, το Σπίτι του Κολόμβου, το CAAM και το Επισκοπικό Μουσείο στη Βεγκέτα· το Σπίτι-Μουσείο του Γκαλντός στην Τριάνα· το Μουσείο Έλντερ στο λιμάνι, και το Μουσείο Νέστορ στη Σιουδάδ Χαρδίν. Με αυτά έχεις δύο μέρες σε κλειστούς χώρους χωρίς να επαναλάβεις τίποτα.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Las Palmas χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



