Ένας επιβλητικός όγκος από χρυσαφένια πέτρα με κίονες και τρούλο που διαγράφονται στο φως της θάλασσας. Είναι ο ναός του πολιτισμού του νησιού, εγκαινιάστηκε το 1890 με την «Τραβιάτα» και το εσωτερικό του κρύβει ένα μυστικό: τις τοιχογραφίες, τα βιτρό και τους πίνακες τα υπέγραψε ο ζωγράφος Νέστορ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε.
Τρία ονόματα πριν πάρει αυτό
Το σχεδίασε ο αρχιτέκτονας Φρανθίσκο Χαρένιο ι Αλαρκόν, οι εργασίες τράβηξαν σε μάκρος από το 1867 και δεν εγκαινιάστηκε παρά το 1890, και μάλιστα με την «Τραβιάτα» του Βέρντι.
Περιέργως δεν γεννήθηκε με αυτό το όνομα: πρώτα ήταν το «Νέο Θέατρο», ύστερα «Θέατρο Τίρσο ντε Μολίνα», και μόλις το 1902 μετονομάστηκε προς τιμήν του Μπενίτο Πέρεθ Γκαλντός, που τότε ζούσε και βρισκόταν στην κορυφή της φήμης του μετά το πολιτικό σκάνδαλο του δράματός του «Ηλέκτρα».
Το να δώσεις σε ένα θέατρο το όνομα ενός συγγραφέα εν ζωή, και επιπλέον γεννημένου στη Γκραν Κανάρια, ήταν μια ολόκληρη δήλωση τοπικής υπερηφάνειας. Ο Γκαλντός είχε γεννηθεί λίγα λεπτά από εδώ, στο σπίτι της οδού Κάνο που σήμερα είναι μουσείο.
Η πυρκαγιά του 1918 και οι τοιχογραφίες του Νέστορ
Στις 28 Ιουνίου 1918 μια καταστροφική πυρκαγιά κατέστρεψε όλο το ξύλινο εσωτερικό. Η πρόσοψη που φαίνεται τόσο ακέραιη ξεγελά: ό,τι υπάρχει μέσα είναι μεταγενέστερη ανοικοδόμηση.
Η ανοικοδόμηση πέρασε στα χέρια του αρχιτέκτονα Μιγκέλ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε, που την ολοκλήρωσε ανάμεσα στο 1925 και το 1928. Και εδώ βρίσκεται το κόσμημα: την εσωτερική διακόσμηση την υπέγραψε ο αδελφός του, ο ζωγράφος Νέστορ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε.
Δικές του είναι οι τοιχογραφίες της οροφής, τα μοντερνιστικά βιτρό και οι πίνακες της αίθουσας Σεν-Σανς, μια πανδαισία χρώματος και κανάριας φαντασίας. Ο Νέστορ είναι πιθανότατα ο σημαντικότερος κανάριος καλλιτέχνης του 20ού αιώνα, και το έργο του φαίνεται επίσης στο Πουέμπλο Κανάριο και στο μουσείο που φέρει το όνομά του.
Η αίθουσα λέγεται Σεν-Σανς από καθαρή αγάπη για αυτόν τον τόπο: ο μεγάλος Γάλλος συνθέτης Καμίγ Σεν-Σανς ερωτεύτηκε τη Γκραν Κανάρια και πέρασε εδώ αρκετούς χειμώνες στο γύρισμα των δύο αιώνων, κάποιες φορές ινκόγκνιτο, κρυμμένος πίσω από το όνομα «Σανουά» για να μην τον αναγνωρίζουν.
Το θέατρο ξανάνοιξε στις 28 Μαΐου 1928 με την «Αΐντα», και εξακολουθεί να πάλλεται: φιλοξενεί κάθε χρόνο το φεστιβάλ όπερας της πόλης και το 2007, μετά από μια μεγάλη αποκατάσταση, ήταν το πρώτο θέατρο της Ισπανίας που ανέβασε ολόκληρη την τετραλογία του Βάγκνερ σε μία μόνο εβδομάδα.
Μη χάσεις
Εγκαινιάστηκε το 1890 με την «Τραβιάτα»
Σχέδιο του Φρανθίσκο Χαρένιο, με εργασίες που τράβηξαν σε μάκρος από το 1867.
Πήρε αυτό το όνομα το 1902
Με τον Γκαλντός εν ζωή και στην κορυφή της φήμης του. Πριν ήταν Νέο Θέατρο και Θέατρο Τίρσο ντε Μολίνα.
Κάηκε ολόκληρο το 1918
Μια πυρκαγιά κατέστρεψε όλο το ξύλινο εσωτερικό. Η ανοικοδόμηση τελείωσε το 1928.
Το εσωτερικό το ζωγράφισε ο Νέστορ
Τοιχογραφίες, μοντερνιστικά βιτρό και οι πίνακες της αίθουσας Σεν-Σανς. Δεν φαίνονται από τον δρόμο.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Λας Πάλμας
Βρίσκεται στην αρχή της Τριάνα, δίπλα στη χαράδρα Γκινιγουάδα, πέντε λεπτά από τη Βεγκέτα αν διασχίσεις την κοίτη. Είναι ο σύνδεσμος ανάμεσα στις δύο ιστορικές συνοικίες.
Η ξενάγηση στο εσωτερικό διαρκεί περίπου σαράντα πέντε λεπτά και αξίζει πολύ, γιατί η διακόσμηση του Νέστορ δεν φαίνεται από τον δρόμο. Έλεγξε ωράρια και πρόγραμμα.
Από εδώ ξεκινά η Κάγιε Μαγιόρ ντε Τριάνα, και λίγα λεπτά μακριά βρίσκονται το Σπίτι-Μουσείο Γκαλντός και η εκκλησία του Σαν Φρανθίσκο.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος ήταν ο Νέστορ, ο ζωγράφος των τοιχογραφιών;
Ο Νέστορ Μαρτίν-Φερνάντεθ ντε λα Τόρρε ήταν, για μένα, ο σημαντικότερος καλλιτέχνης των Καναρίων του 20ού αιώνα. Συμβολιστής, ταξιδευτής, με ένα δικό του σύμπαν χρωμάτων, επέμεινε να επινοήσει μια μοντέρνα εικόνα των νησιών: δική του είναι η ιδέα του Πουέβλο Κανάριο, εκείνου του συνόλου παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που επισκέπτεσαι σήμερα στο πάρκο Ντόραμας. Πέθανε νέος, το 1938, και άφησε εδώ, στο ταβάνι της πόλης του, ένα από τα πιο φωτεινά του έργα. Όταν μπεις, σκέψου ότι διακοσμούσε το ίδιο του το σπίτι.
Γιατί μια αίθουσα λέγεται Σεν-Σανς;
Από καθαρή αγάπη για αυτόν τον τόπο. Ο Καμίγ Σεν-Σανς, ο μεγάλος Γάλλος συνθέτης, ερωτεύτηκε τη Γκραν Κανάρια και πέρασε εδώ αρκετούς χειμώνες ανάμεσα στους δύο αιώνες, μερικές φορές ινκόγκνιτο, κρυμμένος πίσω από το όνομα «Σανουά» για να μην τον αναγνωρίσουν. Αναζητούσε το κλίμα, την ηρεμία και εκείνο το φως που για εκείνον ακουγόταν σαν μουσική. Η πόλη του το ανταπέδωσε δίνοντας το όνομά του σε αυτή την αίθουσα. Ένας επιφανής Γάλλος που διάλεξε το νησί μου για να είναι ευτυχισμένος.
