Zaragoza · Τι να δεις

Καθεδρικός ναός του Σωτήρος

Catedral del Salvador

Τη λένε Λα Σέο και είναι ο άλλος καθεδρικός της Σαραγόσας, ο παλιός, αυτός που πολλοί επισκέπτες προσπερνούν για να πάνε στο Πιλάρ. Είναι σοβαρό λάθος: αυτό το κτίριο υψώνεται πάνω στον ρωμαϊκό ναό της αγοράς, που έγινε αργότερα το μεγάλο τζαμί, και η κατασκευή του συσσωρεύει ρωμανικό, μουδέχαρ, γοτθικό, Αναγέννηση και μπαρόκ χωρίς κανένα στρώμα να σβήσει το προηγούμενο. Και φυλάει την καλύτερη συλλογή ταπισερί του κόσμου.

Ο τοίχος μουδέχαρ της «παρροκιέτα»

Πριν μπεις πρέπει να κάνεις τον γύρο του κτιρίου και να βρεις τον εξωτερικό τοίχο του παρεκκλησιού του Σαν Μιγκέλ, γνωστού ως «παρροκιέτα» (το μικρό ενοριακό παρεκκλήσι). Είναι μια επιφάνεια από τούβλο και πράσινα και λευκά εφυαλωμένα κεραμικά, με γεωμετρικό πλέγμα που καλύπτει όλη την επιφάνεια σαν ταπισερί, του 14ου αιώνα.

Είναι ένα από τα κορυφαία έργα του αραγονικού μουδέχαρ και έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το αξιοσημείωτο είναι η τεχνική: τούβλο τοποθετημένο ανάγλυφα ώστε η σκιά να δημιουργεί σχέδιο, σε συνδυασμό με ενσωματωμένα πλακάκια. Όλο το αποτέλεσμα επιτυγχάνεται με το φθηνότερο υλικό που υπάρχει.

Αυτός ο τοίχος εξηγεί γιατί το μουδέχαρ της Αραγονίας είναι διαφορετικό. Σε μια γη χωρίς κοντινά λατομεία καλής πέτρας, οι αλαρίφες, οι μάστορες χτίστες, ανέπτυξαν μια πλήρη διακοσμητική γλώσσα με βάση το τούβλο και το κεραμικό, και την έφτασαν σε ένα επίπεδο που δεν έχει αντίστοιχο στην Ευρώπη.

Μέσα: πέντε κλίτη και μια ανεπανάληπτη συλλογή

Το εσωτερικό είναι πέντε κλίτη στο ίδιο ύψος, σε κάτοψη αίθουσας, με γοτθικούς πεσσούς και έναν οκταγωνικό πύργο πάνω από τη διασταύρωση, πολύ ψηλό, διακοσμημένο με γύψινα διακοσμητικά μουδέχαρ. Η αίσθηση ευρυχωρίας είναι αξιοσημείωτη και πολύ διαφορετική από τη συνηθισμένη κατακορυφότητα του γοτθικού.

Το κεντρικό ρετάμπλο (γλυπτό τέμπλο του ιερού), από πολύχρωμο αλάβαστρο του 15ου αιώνα, είναι από τα μεγάλα της Ισπανίας, με σκηνές από τη ζωή του Χριστού σκαλισμένες από τον Πέρε Ζουάν και τον Χανς ντε Σουάβια. Και τα πλαϊνά παρεκκλήσια συσσωρεύουν έργα από όλες τις εποχές του κτιρίου.

Αυτό όμως που κάνει μοναδική τη Λα Σέο είναι το Μουσείο Ταπισερί. Συγκεντρώνει περίπου εξήντα φλαμανδικά κομμάτια του 15ου έως τον 17ο αιώνα, πολλά μεγάλου μεγέθους, και θεωρείται η καλύτερη συλλογή γοτθικών ταπισερί του κόσμου, πάνω από αυτές οποιουδήποτε εθνικού μουσείου. Διατηρείται εδώ επειδή το κεφάλαιο των κανονικών δεν τις πούλησε ποτέ.

Μη χάσεις

Ο τοίχος μουδέχαρ της «παρροκιέτα»

Ανάγλυφο τούβλο και εφυαλωμένο κεραμικό που σχηματίζουν γεωμετρικό πλέγμα. Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς, και βρίσκεται στο πλάι, όχι στην πλατεία.

Η καλύτερη συλλογή ταπισερί του κόσμου

Περίπου εξήντα φλαμανδικά κομμάτια του 15ου έως τον 17ο αιώνα. Διατηρούνται εδώ επειδή το κεφάλαιο των κανονικών δεν τα πούλησε ποτέ.

Πέντε κλίτη στο ίδιο ύψος

Κάτοψη αίθουσας με οκταγωνικό πύργο πάνω από τη διασταύρωση, διακοσμημένο με γύψινα μουδέχαρ. Πολύ διαφορετικό από τη συνηθισμένη γοτθική κατακορυφότητα.

Ρωμαϊκός ναός, τζαμί, καθεδρικός

Το κτίριο υψώνεται πάνω στον ναό της αγοράς και αργότερα πάνω στο μεγάλο τζαμί. Κανένα στρώμα δεν έσβησε το προηγούμενο.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σαραγόσα

Κλείνει την Πλατεία του Πιλάρ στην ανατολική άκρη, πέντε λεπτά από τη βασιλική. Δίπλα βρίσκεται το Μουσείο της Αγοράς της Καισαραυγούστας, που ανασκάπτει το υπέδαφος αυτής ακριβώς της πλατείας και εξηγεί τι υπήρχε εδώ πριν.

Το εισιτήριο περιλαμβάνει το Μουσείο Ταπισερί και είναι αυτό που δικαιολογεί την επίσκεψη: αφιέρωσε τουλάχιστον είκοσι λεπτά σε εκείνη την αίθουσα, ακόμη κι αν οι ταπισερί δεν είναι αυτό που περίμενες να βρεις. Υπολόγισε μία ώρα για το σύνολο.

Και μη φύγεις χωρίς να κάνεις τον γύρο του κτιρίου απέξω για να δεις τον τοίχο μουδέχαρ. Βρίσκεται στην πλευρά που βλέπει στον δρόμο, όχι στην πλατεία, και πάρα πολλοί μπαίνουν και βγαίνουν χωρίς να τον δουν, παρότι είναι το πιο ιδιαίτερο που έχει το κτίριο.

Συχνές ερωτήσεις

Πώς γίνεται μια πόλη να έχει δύο καθεδρικούς;

Είναι σπανιότατο, και έχει εξήγηση. Για αιώνες η Λα Σέο και το Πιλάρ τσακώνονταν μέχρι θανάτου για το ποιος θα είναι ο καθεδρικός, ο καθένας με το κάπιτουλό του και τους κανονικούς του, ζηλιάρηδες σαν γείτονες της ίδιας πολυκατοικίας. Το πράγμα όξυνε τόσο που το 1676 ο Πάπας, μπουχτισμένος, πήρε μια σολομώντεια απόφαση: ένωσε τα δύο κάπιτουλα σε ένα και έδωσε και στους δύο ναούς τον τίτλο του καθεδρικού. Από τότε η Σαραγόσα έχει έναν μόνο καθεδρικό μοιρασμένο σε δύο κτίρια, που εναλλάσσονται στη λατρεία μισό χρόνο ο καθένας. Γι' αυτό εδώ, πράγμα σπανιότατο, δύο καθεδρικοί κοιτάζονται κατάματα.

Εδώ στέφονταν οι βασιλιάδες;

Ναι, αυτός ήταν για αιώνες η μεγάλη σκηνή του Στέμματος της Αραγονίας: εδώ στέφθηκαν βασιλιάδες και ορκίστηκαν οι προνομιακοί νόμοι του βασιλείου. Η πιο αξέχαστη τελετή ήταν του Φερδινάνδου Α΄ το 1414, του πρώτου βασιλιά της νέας δυναστείας των Τραστάμαρα, με γιορτές τόσο τεράστιες, με συμπόσια και κονταρομαχίες, που μιλούσαν γι' αυτές σε όλη την Ευρώπη. Όταν μπεις, σκέψου ότι αυτές οι πέτρες είδαν να περνούν αληθινά στέμματα. Δεν είναι μια εκκλησία σαν τις άλλες: είναι ο καθεδρικός όπου γραφόταν η ιστορία της Αραγονίας.

Κι εκείνος ο πύργος, γιατί είναι τόσο διαφορετικός;

Γιατί ήρθε τελευταίος και από άλλο χέρι. Το καμπαναριό είναι μπαρόκ, των τελών του 17ου αιώνα, και το σχεδίασε ένας Ιταλός αρχιτέκτονας που τον έφεραν ειδικά, ο Τζοβάνι Μπατίστα Κοντίνι. Υψώθηκε ακριβώς εκεί όπου στεκόταν πριν ο μιναρές του παλιού τζαμιού, που για αιώνες έπαιζε τον ρόλο του καμπαναριού. Έτσι εκείνη η κομψή και ευρωπαϊκή κορυφή είναι το τελευταίο που προστέθηκε: ένα ιταλικό επιστέγασμα πάνω σε μια ιστορία που ερχόταν από πολύ πιο παλιά.

Ανακάλυψε την πόλη Zaragoza και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Zaragoza

Κρήνη της Ισπανικότητας

Εκκλησία της Μαγδαληνής

Εκκλησία του Σαν Χουάν ντε λος Πανέτες

Εκκλησία του Σαν Πάμπλο

Εκκλησία της Σάντα Ισαμπέλ της Πορτογαλίας

Πλατεία Πιλάρ