Ona La Seo derler; Zaragoza'nın öteki katedrali, eskisi, birçok ziyaretçinin Pilar'a gitmek için atladığı katedraldir. Bu ciddi bir hata: bu yapı forumun Roma tapınağının, ardından da ulu caminin üzerinde yükselir ve gövdesinde Romanesk, Mudéjar, Gotik, Rönesans ve Barok birikmiştir; hiçbir katman bir öncekini silmemiştir. Üstelik dünyanın en iyi duvar halısı koleksiyonunu saklar.
Parroquieta'nın Mudéjar duvarı
İçeri girmeden önce binanın etrafında dolaşıp parroquieta, yani küçük cemaat kilisesi olarak bilinen San Miguel şapelinin dış duvarını aramak gerekir. Tuğladan ve yeşil-beyaz sırlı seramikten, bütün yüzeyi bir duvar halısı gibi kaplayan geometrik geçmeli süslemeli, XIV. yüzyıldan bir yüzeydir.
Aragon Mudéjar'ının doruk eserlerinden biridir ve Dünya Mirası ilan edilmiştir. Dikkat çekici olan tekniktir: gölgeyle desen oluşturmak için çıkıntılı yerleştirilmiş tuğla, gömülü çinilerle birleştirilmiş. Bütün etki, var olan en ucuz malzemeyle elde edilir.
Bu duvar, Aragon Mudéjar'ının neden farklı olduğunu açıklar. Yakında iyi taş ocakları bulunmayan bir toprakta alarife ustaları, tuğla ve seramiğe dayanan eksiksiz bir süsleme dili geliştirdiler ve onu Avrupa'da eşi olmayan bir düzeye taşıdılar.
İçeride: beş nef ve eşsiz bir koleksiyon
İç mekân, salon planlı, aynı yükseklikte beş neften oluşur; Gotik payeleri ve transeptin üzerinde Mudéjar alçı süslemeleriyle bezeli, çok yüksek sekizgen bir kesişme kulesi vardır. Ferahlık hissi dikkat çekicidir ve Gotik'in alışılmış dikeyliğinden çok farklıdır.
XV. yüzyıldan çok renkli kaymaktaşından ana retablo, Pere Johan ve Hans de Suabia'nın oyduğu İsa'nın hayatından sahnelerle İspanya'nın büyük retablolarındandır. Yan şapellerde de yapının bütün dönemlerinden eserler birikmiştir.
Ama La Seo'yu eşsiz kılan Museo de Tapices'tir, yani Duvar Halıları Müzesi. Çoğu büyük boyutlu, XV. yüzyıldan XVII. yüzyıla uzanan altmış kadar Flaman eserini bir araya getirir ve herhangi bir ulusal müzeninkilerin önünde, dünyanın en iyi Gotik duvar halısı koleksiyonu kabul edilir. Burada korunmasının nedeni, katedral kurulunun onları hiç satmamış olmasıdır.
Kaçırılmayacaklar
Parroquieta'nın Mudéjar duvarı
Çıkıntılı tuğla ve sırlı seramikten geçmeli süsleme. Dünya Mirası; meydanda değil, yan cephede.
Dünyanın en iyi duvar halısı koleksiyonu
XV. yüzyıldan XVII. yüzyıla altmış kadar Flaman eseri. Burada korunuyorlar, çünkü katedral kurulu onları hiç satmadı.
Aynı yükseklikte beş nef
Mudéjar alçı süslemeli sekizgen kesişme kulesiyle salon planı. Alışılmış Gotik dikeylikten çok farklı.
Roma tapınağı, cami, katedral
Yapı forumun tapınağının, ardından da ulu caminin üzerinde yükselir. Hiçbir katman bir öncekini silmedi.
Zaragoza gezine nasıl uyar
Plaza del Pilar'ı doğu ucundan kapatır, bazilikaya beş dakika mesafededir. Yanında, bu meydanın altını kazan ve burada daha önce ne olduğunu anlatan Museo del Foro de Caesaraugusta var.
Bilet Museo de Tapices'i de kapsar ve ziyareti haklı çıkaran odur: duvar halıları bulmayı beklediğin şey olmasa bile o salona en az yirmi dakika ayır. Bütün için bir saat hesapla.
Mudéjar duvarını görmek için binanın etrafında dışarıdan dolaşmadan da çıkma. Meydana değil, sokağa bakan yan cephededir ve yapının en sıra dışı yanı olmasına rağmen pek çok kişi onu görmeden girip çıkar.
Sık sorulan sorular
Bir şehrin nasıl iki katedrali olabilir?
Çok nadir görülür ve bir açıklaması var. Yüzyıllar boyunca La Seo ile Pilar, her biri kendi katedral kurulu ve kanonikleriyle, katedral olabilmek için ölesiye kavga etti; aynı merdiveni paylaşan komşular kadar kıskançtılar. İş öyle çığırından çıktı ki 1676'da bıkıp usanan Papa Süleymanvari bir karar verdi: iki kurulu tek bir kurulda birleştirdi ve ikisine de katedral unvanı verdi. O zamandan beri Zaragoza'nın iki binaya bölünmüş tek bir katedrali var ve ibadet yılın yarısında birinde, yarısında ötekinde yapılıyor. İşte bu yüzden burada, çok nadir bir şey olarak, iki katedral karşı karşıya bakışıyor.
Krallar burada mı taç giyerdi?
Evet, burası yüzyıllar boyunca Aragon Tacı'nın büyük sahnesiydi: burada krallar taç giydi ve krallığın yerel yasalarına, fueros'a yemin edildi. En çok hatırlanan tören, yeni Trastámara hanedanının ilk kralı I. Fernando'nunkiydi; 1414'te ziyafetler ve turnuvalarla öyle muazzam şenlikler düzenlenmişti ki bütün Avrupa'da bunlardan söz ediliyordu. İçeri girdiğinde, bu taşların gerçek taçların geçişine tanıklık ettiğini düşün. Sıradan bir kilise değil: Aragon tarihinin yazıldığı katedral.
Peki o kule neden bu kadar farklı?
Çünkü en son ve başka bir elden geldi. Çan kulesi baroktur, XVII. yüzyılın sonlarından kalmadır ve onu özellikle getirtilen İtalyan bir mimar, Giovanni Battista Contini tasarladı. Tam da eski caminin, yüzyıllar boyunca çan kulesi işlevi görmüş minaresinin yükseldiği yere inşa edildi. Yani o zarif, Batılı sivri uç eklenen son şeydir: çok daha eskilere uzanan bir tarihin üzerine konmuş İtalyan bir taç.
