Zaragoza · Co zobaczyć

Katedra Salvador w Saragossie

Catedral del Salvador

Nazywają ją La Seo i to druga katedra Saragossy, ta stara, którą wielu zwiedzających pomija, bo idą do bazyliki del Pilar. To spory błąd: budynek wznosi się na miejscu rzymskiej świątyni przy forum, później wielkiego meczetu, a w jego murach nagromadziły się romanizm, mudéjar, gotyk, renesans i barok, i żadna warstwa nie zatarła poprzedniej. Mieści też najlepszą kolekcję tapiserii na świecie.

Mur w stylu mudéjar kaplicy parroquieta

Zanim wejdziesz, obejdź budynek i poszukaj zewnętrznego muru kaplicy San Miguel, zwanej parroquieta. To płaszczyzna z cegły i glazurowanej ceramiki, zielonej i białej, z geometryczną plecionką, która pokrywa całą powierzchnię jak tapiseria, z XIV wieku.

To jedno ze szczytowych dzieł aragońskiego mudéjaru, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa. Godna uwagi jest technika: cegła układana wypukło, tak by wzór rysował się cieniem, w połączeniu z wtopionymi azulejos. Cały efekt osiągnięto najtańszym materiałem, jaki istnieje.

Ten mur wyjaśnia, dlaczego mudéjar w Aragonii jest inny. W krainie bez bliskich kamieniołomów dobrego kamienia mistrzowie budowlani rozwinęli kompletny język dekoracyjny oparty na cegle i ceramice i wynieśli go na poziom, który nie ma odpowiednika w Europie.

W środku: pięć naw i niepowtarzalna kolekcja

Wnętrze to pięć naw tej samej wysokości, kościół halowy z gotyckimi filarami i wysoką, ośmioboczną wieżą nad skrzyżowaniem naw, ozdobioną stiukami w stylu mudéjar. Poczucie przestronności jest uderzające i bardzo różne od zwykłej gotyckiej wertykalności.

Retabulum ołtarza głównego, z polichromowanego alabastru z XV wieku, należy do największych w Hiszpanii; sceny z życia Chrystusa wyrzeźbili Pere Johan i Hans ze Szwabii. A w bocznych kaplicach nagromadziły się dzieła ze wszystkich epok budynku.

Ale tym, co czyni La Seo wyjątkową, jest Muzeum Tapiserii. Gromadzi około sześćdziesięciu flamandzkich dzieł od XV do XVII wieku, wiele wielkoformatowych, i uchodzi za najlepszą kolekcję gotyckich tapiserii na świecie, lepszą niż w jakimkolwiek muzeum narodowym. Zachowała się tutaj, bo kapituła nigdy ich nie sprzedała.

Nie do przegapienia

Mur w stylu mudéjar kaplicy parroquieta

Cegła układana wypukło i glazurowana ceramika tworzące plecionkę. Wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa, a znajduje się z boku, nie od strony placu.

Najlepsza kolekcja tapiserii na świecie

Około sześćdziesięciu flamandzkich dzieł od XV do XVII wieku. Zachowały się tutaj, bo kapituła nigdy ich nie sprzedała.

Pięć naw tej samej wysokości

Kościół halowy z ośmioboczną wieżą nad skrzyżowaniem naw, ozdobioną stiukami w stylu mudéjar. Coś zupełnie innego niż zwykła gotycka wertykalność.

Świątynia rzymska, meczet, katedra

Budynek wznosi się na miejscu świątyni przy forum, a potem wielkiego meczetu. Żadna warstwa nie zatarła poprzedniej.

Jak to wpasować w zwiedzanie Saragossy

Zamyka Plaza del Pilar od wschodu, pięć minut od bazyliki. Obok jest Muzeum Forum Caesaraugusty, które odsłania podziemia tego samego placu i wyjaśnia, co tu było wcześniej.

Bilet obejmuje Muzeum Tapiserii i to ono uzasadnia wizytę: poświęć tej sali co najmniej dwadzieścia minut, nawet jeśli nie tapiserii spodziewałeś się tu szukać. Na całość licz godzinę.

I nie wychodź, zanim nie obejdziesz budynku z zewnątrz, żeby zobaczyć mur w stylu mudéjar. Jest na boku wychodzącym na ulicę, a nie na plac, i mnóstwo ludzi wchodzi i wychodzi, nie widząc go, choć to najbardziej niezwykła rzecz w całym budynku.

Najczęstsze pytania

Jak jedno miasto może mieć dwie katedry?

To ogromna rzadkość, ale ma swoje wyjaśnienie. Przez wieki La Seo i Pilar walczyły na śmierć i życie o to, która jest katedrą, każda ze swoją kapitułą i swoimi kanonikami, zazdrosnymi jak sąsiedzi z jednej klatki schodowej. Spór tak się zaognił, że w 1676 roku papież, mając dość, podjął salomonową decyzję: połączył obie kapituły w jedną i obu nadał tytuł katedry. Od tamtej pory Saragossa ma jedną katedrę rozłożoną na dwa budynki, które dzielą się nabożeństwami po pół roku. Dlatego tutaj, rzecz niezwykle rzadka, dwie katedry patrzą sobie w oczy.

Czy tutaj koronowano królów?

Tak, przez wieki była to wielka scena Korony Aragonii: tu koronowano królów i przysięgano na prawa królestwa. Najbardziej pamiętna ceremonia to koronacja Ferdynanda I w 1414 roku, pierwszego króla nowej dynastii Trastámara, z tak niebywałymi uroczystościami, ucztami i turniejami, że mówiono o nich w całej Europie. Kiedy wejdziesz, pomyśl, że te kamienie widziały prawdziwe korony. To nie jest zwykły kościół: to katedra, w której tworzyła się historia Aragonii.

A ta wieża, dlaczego jest taka inna?

Bo przyszła ostatnia i spod innej ręki. Dzwonnica jest barokowa, z końca XVII wieku, a zaprojektował ją włoski architekt sprowadzony specjalnie w tym celu, Giovanni Battista Contini. Wzniesiono ją dokładnie tam, gdzie wcześniej stał minaret dawnego meczetu, który przez wieki służył za dzwonnicę. Tak więc ta elegancka, europejska iglica to ostatnie, co dodano: włoskie zwieńczenie historii, która sięgała dużo dalej wstecz.

Odkryj Zaragoza i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Zaragoza

Fontanna Hispanidad

Kościół Magdalena

Kościół San Juan de los Panetes

Kościół San Pablo

Kościół Santa Isabel de Portugal

Plaza del Pilar