Ένας όγκος από τούβλο με έναν τρούλο που ξεπροβάλλει πάνω από τις στέγες του κέντρου και που σχεδόν κανείς δεν επισκέπτεται, παρότι βρίσκεται πέντε λεπτά από την οδό Σιέρπες. Η Μαγδαληνή είναι το αριστούργημα του Λεονάρδο δε Φιγκερόα, του αρχιτέκτονα που έμαθε στη Σεβίλλη να κάνει μπαρόκ με εμφανές τούβλο και χρωματιστά κεραμικά, και φυλάει μέσα μια έκρηξη από γύψινα διακοσμητικά, πίνακες του Θουρμπαράν και την κολυμπήθρα στην οποία βαφτίστηκε ο Μουρίγιο. Η είσοδος είναι δωρεάν και συνήθως είναι άδεια.
Ό,τι απομένει από ένα τεράστιο μοναστήρι
Εδώ δεν υπήρχε ενορία, αλλά το Σαν Πάμπλο ελ Ρεάλ, ένα μοναστήρι των Δομινικανών που ιδρύθηκε λίγο μετά την κατάκτηση του 1248 και έφτασε να καταλαμβάνει ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο και μεγάλο μέρος των γύρω. Η απαλλοτρίωση των εκκλησιαστικών περιουσιών τον 19ο αιώνα σάρωσε το σύνολο: αυτό που βλέπεις σήμερα είναι μόνο η εκκλησία, ένα κομμάτι του αρχικού συγκροτήματος.
Ο σημερινός ναός χτίστηκε μεταξύ 1691 και 1709 υπό τη διεύθυνση του Λεονάρδο δε Φιγκερόα, επικεφαλής μιας δυναστείας αρχιτεκτόνων —γιος, εγγονοί— που δούλεψε στη Σεβίλλη για σχεδόν έναν αιώνα. Μεγάλο μέρος του μπαρόκ που βλέπεις στην πόλη βγήκε, στην πράξη, από μία μόνο οικογένεια.
Ο τρούλος του ήταν ο πρώτος στη Σεβίλλη που υψώθηκε πάνω σε τύμπανο, εκείνον τον κύλινδρο με τα παράθυρα που φέρνει φως από ψηλά. Μοιάζει με τεχνική λεπτομέρεια και είναι ριζική αλλαγή: ως τότε τα σεβιλλιάνικα εσωτερικά ήταν σκοτεινά, και από εδώ και πέρα έπαψαν να είναι.
Τι να ψάξεις μέσα
Το Παρεκκλήσι της Κίντα Ανγκούστια είναι το κρυμμένο κόσμημα, και είναι πολύ παλαιότερο από την εκκλησία που το περιβάλλει: ανήκε στο μεσαιωνικό μοναστήρι και διατηρεί τρεις μουδέχαρ τρούλους από τούβλο, με γεωμετρικό πλέγμα, που επέζησαν από την κατεδάφιση. Το να μπαίνεις εκεί από το μπαρόκ κλίτος είναι σαν να πηδάς τέσσερις αιώνες σε δύο βήματα.
Του Θουρμπαράν σώζονται εδώ αρκετοί πίνακες, ανάμεσά τους η «Θαυματουργή θεραπεία του μακαρίου Ρεγινάλδου της Ορλεάνης», ζωγραφισμένη το 1626 για αυτό ακριβώς το μοναστήρι. Είναι ένα από τα λίγα έργα του ζωγράφου από την Εστρεμαδούρα που βρίσκεται ακόμη στο μέρος για το οποίο φτιάχτηκε, και αυτό αλλάζει αρκετά τον τρόπο που το κοιτάς.
Και η κολυμπήθρα. Σε αυτήν βαφτίστηκε το 1618 ο Βαρθολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο, που γεννήθηκε λίγους δρόμους από εδώ. Η εκκλησία όπου έγινε, η παλιά ενορία της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, κατεδαφίστηκε, και η κολυμπήθρα μεταφέρθηκε σε αυτόν τον ναό μαζί με το όνομα. Είναι ό,τι πιο κοντινό σε πιστοποιητικό γέννησης έχει ο ζωγράφος.
Μη χάσεις
Το Παρεκκλήσι της Κίντα Ανγκούστια
Τρεις μουδέχαρ τρούλοι του μεσαιωνικού μοναστηριού, χωμένοι μέσα σε μια μπαρόκ εκκλησία.
Ο πρώτος τρούλος πάνω σε τύμπανο
Ο Φιγκερόα έφερε φως από ψηλά στη Σεβίλλη και άλλαξε για πάντα τα εσωτερικά της πόλης.
Ο Θουρμπαράν στη θέση του
Ζωγραφισμένος το 1626 για αυτό το μοναστήρι και ακόμη εδώ. Σχεδόν κανένας Θουρμπαράν δεν μπορεί να πει το ίδιο.
Η κολυμπήθρα του Μουρίγιο
Σε αυτήν τον βάφτισαν το 1618. Ταξίδεψε από την κατεδαφισμένη ενορία μαζί με το όνομα του ναού.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Σεβίλλη
Βρίσκεται στην οδό Σαν Πάμπλο, πέντε λεπτά από την Πλάθα Νουέβα και επτά από την Αρένα της Βασιλικής Μαεστράνθα. Είναι μια φυσική στάση ανάμεσα στο εμπορικό κέντρο και στη συνοικία Αρενάλ, και οι περισσότεροι περνούν από μπροστά χωρίς να μπουν.
Το ωράριο είναι η μόνη δυσκολία: ως ναός σε λειτουργία ανοίγει σε πρωινές και απογευματινές ζώνες, κλείνει το μεσημέρι και δεν είναι επισκέψιμος κατά τις ακολουθίες. Έλεγξέ το πριν αλλάξεις δρόμο, αν και αξίζει να το επιχειρήσεις και δύο φορές.
Αν ακολουθείς τα ίχνη του Μουρίγιο στην πόλη, αυτό είναι το σημείο εκκίνησης: εδώ βαφτίστηκε, στην Πλάθα δε Σάντα Κρους είναι θαμμένος χωρίς ταφόπλακα, και οι μεγάλοι πίνακές του κρέμονται ακόμη στο Νοσοκομείο της Αγίας Φιλανθρωπίας και στο Μουσείο Καλών Τεχνών.
Συχνές ερωτήσεις
Ποιος ήταν ο Λεονάρδο δε Φιγκερόα;
Περισσότερο από αρχιτέκτονας, ήταν ο αρχηγός μιας ολόκληρης δυναστείας. Ό,τι ξεκίνησε εκείνος δεν πέθανε μαζί του: ο γιος του ο Αμπρόσιο και αργότερα τα εγγόνια του συνέχισαν την ίδια τέχνη για σχεδόν έναν αιώνα, έτσι που ένα μεγάλο μέρος του μπαρόκ που βλέπεις στη Σεβίλλη βγήκε, στην πραγματικότητα, από μία μόνο οικογένεια που δούλευε γενιά με τη γενιά. Όταν αναγνωρίσεις τη σφραγίδα του σε άλλες εκκλησίες της πόλης, πολλές φορές θα βλέπεις το χέρι των Φιγκερόα.
