Μισό χιλιόμετρο περιπάτου ανάμεσα σε τέσσερις σειρές φοίνικες, και κάτω από τα πόδια ένα κυματιστό ψηφιδωτό που μιμείται τα κύματα της θάλασσας: πάνω από έξι και μισό εκατομμύρια κομμάτια μαρμάρου σε τρία χρώματα, κόκκινο, κρεμ και μπλε, τοποθετημένα με το χέρι. Είναι το πιο διάσημο μέρος του Αλικάντε και εμφανίζεται σε όλες τις καρτ ποστάλ.
Ένα δάπεδο που κινείται
Το σχέδιο είναι ένας συνεχής κυματισμός που διατρέχει όλο τον περίπατο, και δημιουργεί ένα πραγματικό οπτικό εφέ: καθώς περπατάς κοιτάζοντας το έδαφος, τα κύματα μοιάζουν να προχωρούν μαζί σου. Κάποιοι λένε ότι αν το κοιτάξεις για πολλή ώρα σε ζαλίζει λίγο, σαν την αληθινή θάλασσα.
Η τεχνική είναι ψηφιδωτό με μικρά κομμάτια μαρμάρου, τοποθετημένα ένα ένα. Η κλίμακα της δουλειάς —πάνω από έξι και μισό εκατομμύρια ψηφίδες σε μισό χιλιόμετρο— εξηγεί γιατί έγινε το οπτικό σύμβολο της πόλης.
Κι όμως είναι πιο πρόσφατο απ' όσο φαίνεται: το κυματιστό πλακόστρωτο τοποθετήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα του 20ού αιώνα. Πριν υπήρχε εδώ ένα συνηθισμένο και αρκετά αδιάφορο δάπεδο. Σε κάποιον ήρθε η ιδέα να ζωγραφίσει τη θάλασσα στο έδαφος, και το πέτυχε απόλυτα· σήμερα μοιάζει να υπάρχει από πάντα.
Το σαλόνι της πόλης
Οι φοίνικες είναι χουρμαδιές, ψηλές και λυγερές, και είναι εκατοντάδες, σε τέσσερις τέλειες σειρές που μετατρέπουν τον περίπατο σε ένα τούνελ πράσινης σκιάς ακόμη και καταμεσής του Αυγούστου. Ο φοίνικας είναι το σύμβολο αυτού του τόπου: στη γειτονική περιοχή, στο Έλτσε, βρίσκεται ο μεγαλύτερος φοινικώνας της Ευρώπης, φυτεμένος από τους Άραβες πριν από περισσότερα από χίλια χρόνια και σήμερα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Κάτω από αυτούς τους φοίνικες συνοψίζεται η ζωή του Αλικάντε. Το πρωί, συνταξιούχοι με την εφημερίδα. Το μεσημέρι, άνθρωποι που ψάχνουν τη σκιά. Το σούρουπο, ολόκληρες οικογένειες στον καθιερωμένο περίπατο και οι υπαίθριες τραπεζαρίες να γεμίζουν. Το καλοκαίρι στήνονται πάγκοι με βιβλία, μικρά παζάρια και συναυλίες.
Ο περίπατος είναι εδώ και πάνω από εκατό χρόνια το σημείο συνάντησης της πόλης: δημιουργήθηκε πάνω σε έδαφος κερδισμένο από τη θάλασσα μετά την κατεδάφιση των τειχών τον 19ο αιώνα, και από τότε ανακαινίζεται χωρίς να χάνει τη λειτουργία του.
Το να καθίσεις σε ένα παγκάκι και να βλέπεις τον κόσμο να περνά μπροστά στη θάλασσα είναι εδώ ένα απολύτως αξιοπρεπές σχέδιο, και αυτό ακριβώς είναι το κλειδί του τόπου: δεν είναι σκηνικό για φωτογραφίες, είναι το μέρος όπου η πόλη αναπνέει.
Μη χάσεις
6,5 εκατομμύρια ψηφίδες
Μάρμαρο σε τρία χρώματα —κόκκινο, κρεμ και μπλε— τοποθετημένο με το χέρι σε μισό χιλιόμετρο περιπάτου.
Το δάπεδο κινείται
Ο κυματισμός δημιουργεί ένα πραγματικό οπτικό εφέ: καθώς περπατάς, τα κύματα μοιάζουν να προχωρούν μαζί σου.
Είναι της δεκαετίας του πενήντα
Μοιάζει να υπάρχει από πάντα, αλλά δεν είναι έτσι. Πριν υπήρχε εδώ ένα συνηθισμένο και αδιάφορο πλακόστρωτο.
Φοίνικες του Έλτσε
Χουρμαδιές, ξαδέρφες εκείνων του μεγαλύτερου φοινικώνα της Ευρώπης, που τον φύτεψαν οι Άραβες μισή ώρα από εδώ.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Αλικάντε
Είναι ο άξονας του παραλιακού μετώπου και το σημείο αναφοράς για να προσανατολιστείς. Από τη μία πλευρά είναι το λιμάνι με τη μαρίνα σκαφών αναψυχής· από την άλλη, η παλιά πόλη, και στην ανατολική άκρη ξεκινά η παραλία του Ποστιγκέτ.
Πάνω στον ίδιο τον περίπατο βρίσκεται η Κάσα Καρμπονέλ, το πιο κομψό κτίριο του παραλιακού μετώπου, και από εδώ πηγαίνεις στην πλατεία Πουέρτα δελ Μαρ και στον ανελκυστήρα για το κάστρο.
Η ώρα είναι το σούρουπο, όταν πέφτει η ζέστη και όλη η πόλη βγαίνει βόλτα. Και μη βιάζεσαι: την Εξπλανάδα την απολαμβάνεις αργά, γι' αυτό ακριβώς υπάρχει.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι τόσο παλιό αυτό το δάπεδο με τα κύματα όσο φαίνεται;
Λιγότερο απ' όσο φαντάζεσαι. Αυτό το κυματιστό δάπεδο που κάνει διάσημο τον τόπο τοποθετήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα του περασμένου αιώνα· πριν, εδώ υπήρχε ένα συνηθισμένο και αρκετά άχαρο πλακόστρωτο. Σε κάποιον ήρθε τότε η ιδέα να ζωγραφίσει τη θάλασσα στο έδαφος, και το πέτυχε απόλυτα. Αυτό που μοιάζει να υπάρχει από πάντα βρίσκεται εδώ, στην πραγματικότητα, αρκετά λιγότερα χρόνια απ' όσα δείχνει.
