Πίσω από αυτούς τους τοίχους υπάρχουν έργα του Πικάσο. Και του Μιρό, του Νταλί, του Τσιγίδα, του Τάπιες, ακόμη και του Καντίνσκι, του Σαγκάλ και του Τζιακομέτι: μια συλλογή πρώτης γραμμής της τέχνης του 20ού αιώνα, από τις καλύτερες της Ισπανίας, με ελεύθερη είσοδο. Και έφτασε εδώ χάρη στη γενναιοδωρία ενός μόνο ανθρώπου.
Ένας καλλιτέχνης που χάρισε τη συλλογή του στην πόλη του
Ο Εουσέμπιο Σέμπερε ήταν καλλιτέχνης από το Αλικάντε με διεθνή ακτινοβολία, δάσκαλος της κινητικής τέχνης, που συγκέντρωσε στη διάρκεια της ζωής του μια εξαιρετική συλλογή έργων των συγχρόνων του: σχεδόν διακόσια έργα από πάνω από εκατό καλλιτέχνες.
Αντί να την πουλήσει ή να την κρατήσει, τη δώρισε στην πόλη του. Από εκείνη τη δωρεά γεννήθηκε αυτό το μουσείο, που άνοιξε τις αίθουσές του το 1977 και που, μετά από μια μεγάλη ανακαίνιση, ξανάνοιξε ανανεωμένο το 2011 στο κτίριο της Κάσα ντε Λα Ασεγουράδα, το παλαιότερο της πόλης σε πολιτική χρήση.
Αξίζει να σταθείς σε αυτό που σημαίνει. Ένα παιδί από το Ονίλ, ένα χωριό της επαρχίας, βρέθηκε στο Παρίσι της δεκαετίας του πενήντα να παλεύει ως καλλιτέχνης, πέτυχε, συναναστράφηκε τους μεγάλους, και αντί να κρατήσει τον θησαυρό για τον εαυτό του τον χάρισε στους δικούς του για να μπορεί ο καθένας να μπαίνει ελεύθερα να δει έναν Πικάσο.
Τι υπάρχει μέσα και πώς είναι στημένο
Η έκθεση οργανώνει τη διαδρομή γύρω από τρεις μεγάλες ιδέες της μοντέρνας τέχνης: τη γεωμετρία, την αφαίρεση και την παραστατικότητα. Είναι μια καθαρή δομή που λειτουργεί καλά για όποιον δεν έρχεται με προηγούμενες γνώσεις, γιατί ομαδοποιεί ανά πρόβλημα και όχι χρονολογικά.
Εκτός από τα διεθνή ονόματα, υπάρχει μια πολύ γερή εκπροσώπηση της ισπανικής τέχνης του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα: οι καλλιτέχνες της ομάδας Ελ Πάσο, οι κανονιστικοί, οι κινητικοί. Είναι μία από τις συλλογές που τεκμηριώνουν καλύτερα εκείνη την περίοδο στην Ισπανία.
Και υπάρχει μια ενότητα αφιερωμένη στον ίδιο τον Σέμπερε, του οποίου η δουλειά με την κινητική τέχνη —έργα που μοιάζουν να πάλλονται όταν ο θεατής μετακινείται μπροστά τους— ήταν καθαρή πρωτοπορία στο Παρίσι της δεκαετίας του πενήντα και λειτουργεί εξίσου καλά σήμερα.
Η είσοδος είναι ελεύθερη, στοιχείο που ξαφνιάζει δεδομένου του επιπέδου της συλλογής. Υπολόγισε μιάμιση ώρα, και δεν χρειάζεται καμία προετοιμασία: είναι ένα μικρό μουσείο, με καλή σήμανση και απόλυτα διαχειρίσιμο.
Μη χάσεις
Το δώρισε ο Εουσέμπιο Σέμπερε
Σχεδόν διακόσια έργα από πάνω από εκατό καλλιτέχνες, χαρισμένα στην πόλη του αντί να πουληθούν.
Πικάσο, Μιρό, Νταλί, Τσιγίδα
Και Καντίνσκι, Σαγκάλ και Τζιακομέτι. Μία από τις καλύτερες συλλογές του 20ού αιώνα στην Ισπανία.
Ελεύθερη είσοδος
Δωρεάν, παρά το επίπεδο της συλλογής. Αρκεί μιάμιση ώρα: είναι μικρό και διαχειρίσιμο.
Ένα παιδί από το Ονίλ
Ο Σέμπερε πήγε στο Παρίσι της δεκαετίας του πενήντα να παλέψει, πέτυχε με την κινητική τέχνη και γύρισε για να δώσει.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Αλικάντε
Βρίσκεται στην παλιά πόλη, δίπλα στον συγκαθεδρικό ναό και το Δημαρχείο, οπότε ταιριάζει φυσικά στη διαδρομή στο ιστορικό κέντρο.
Είναι μέρος μιας τριάδας μουσείων που μπορείς να συνδυάσεις: το MUBAG, δύο λεπτά μακριά, με τέσσερις αιώνες ζωγραφικής· και το MARQ, λίγο πιο μακριά, με την αρχαιολογία.
Αν ο χρόνος είναι λίγος και μπορείς να μπεις μόνο σε ένα, αυτό είναι που ξαφνιάζει περισσότερο: κανείς δεν περιμένει να βρει τέτοια συλλογή σε μια πόλη αυτού του μεγέθους, και επιπλέον είναι δωρεάν.
Συχνές ερωτήσεις
Και ποιος ήταν ο Εουσέμπιο Σέμπερε;
Ένα παιδί από το Ονίλ, ένα χωριό της επαρχίας, που βρέθηκε στο Παρίσι της δεκαετίας του πενήντα για να παλέψει ως καλλιτέχνης. Εκεί κόλλησε με κάτι που τότε ήταν καθαρή πρωτοπορία: την κινητική τέχνη, την τέχνη που κινείται και παίζει με το φως, με έργα που μοιάζουν να δονούνται όταν μετακινείσαι μπροστά τους. Ο Σέμπερε έγινε ο μεγάλος Ισπανός δάσκαλος αυτού του ρεύματος, ένα όνομα που στην Ευρώπη το πρόφεραν με σεβασμό. Κι όλα αυτά, πρόσεξε, από ένα χωριουδάκι εδώ δίπλα.
