Castro seyir terası
Rianın en iyi manzarası; batealar ve en dipte Cíes ile. Her saatte serbest giriş. Vigo'da yalnızca tek bir şey yapabileceksen, o bu olsun.

Dağdan denize doğru sırayla inen güzergâh: seyir terası, castrexo köyü, denizci eski şehir ve önünde açılan bir düzine istiridye.
🎧 Monte do Castro ve Ensanche rotasındaVigo çok net bir düzene sahiptir: yukarıda bir dağ, aşağıda deniz ve ikisinin arasından aşağı sarkan şehir. Onu bu sırayla —yukarıdan aşağıya— gezmek bir kapris değildir; yokuşları iki kez çıkmamanın ve şehrin içine girmeden önce onu anlamanın tek yoludur. Güzergâh şu.
Parque do Castro'ya çıkarak başla. Merkezden yaklaşık yirmi dakikalık bir yokuştur; bacaklarını yormak istemezsen taksi de olur. Yukarıda üç şey var ve üçü de önemli.
Birincisi castrexo köyü: iki bin yıldan fazla önceki evlerin planları olan taş halkalar; MÖ VI. yüzyıldan Roma dönemine kadar yerleşim gördüler. Vigo'nun kelimenin tam anlamıyla kökenidir ve Şubat 2010'da açık hava müzesi olarak açılana kadar neredeyse gizli kaldı.
İkincisi Fortaleza do Castro: Portekiz Restorasyon Savaşı Vigo'yu ön cephede bıraktığında, 1656 ile 1665 arasında aceleyle ve korkuyla yükseltilmiş, üç sur halkalı düzensiz bir yıldız.
Ve üçüncüsü, hiçbir şekilde atlanamayacak olanı, seyir terası. Oradan bütün ria açılır: vinçleriyle liman, Morrazo kıyısı, Rande köprüsü, yüzen midye bateaları ve koyun ağzını kapatan Cíes adaları.
Rianın en iyi manzarası; batealar ve en dipte Cíes ile. Her saatte serbest giriş. Vigo'da yalnızca tek bir şey yapabileceksen, o bu olsun.
Yeniden inşa edilmiş üç konutuyla Demir Çağı'ndan yuvarlak evler. Şehrin kökeni; ancak 2010'dan beri halka açık.
Uygulamayı indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Monte do Castro ve Ensanche yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Dağdan, kırk tonluk beş bronz atın bir su perdesinin arasından fırladığı Praza de España'ya in. Hâlâ Galiçya dağlarında serbestçe dolaşan yarı yabani atlara, bestalara saygı duruşudur.
Yaya ve ticari altın mil Rúa do Príncipe boyunca devam et. Gözünü vitrinlerden kaldır: camlı galeriler caddenin en iyi yanıdır ve onları gemilerin pencerelerini yapan marangozlar mükemmelleştirdi. Caddenin ortasında, eski cezaevine yerleşmiş çağdaş sanat müzesi MARCO var.
Şehrin kalbi ve iki Vigo'nun dikiş yeri olan kavşak Porta do Sol'a varacaksın. Başında, Francisco Leiro'nun 1991 tarihli, komşuları ikiye bölen ve bugün varsayılan buluşma noktası olan heykeli Sireno durur.
Buradan itibaren her şey yokuş aşağı: revaklarıyla Praza da Constitución, Eş Katedral —burada herkes için “A Colexiata”— ve suyu arayarak inen yokuşlar.
Ve günün anı: bir grup kadının bir asrı aşkın süredir açık havada taş masalarda istiridye sattığı A Pedra. Düzineyi alırsın, bir bıçak darbesiyle açarlar, limon sıkarsın ve limana bakarak ayakta yersin.
Hemen aşağıda balıkçıların eski mahallesi O Berbés var; altında ağların onarıldığı ve hasırdan balık sepetlerinin örüldüğü taş revaklarıyla. Burada XII. yüzyıldan beri belgelenmiş bir liman var ve çok yakın zamana kadar su neredeyse kapıya kadar gelirdi.
Vigoluların surlara saldırıp şehirlerini Napolyon birliklerinden kurtulan İspanya'nın ilk şehri yaptıkları 1809 Reconquista'sı da bu sokaklarda yazıldı.
Sahil boyunca Vigo'nun ilk rıhtımı olan A Laxe'ye kadar devam et ve işleyen limanı göreceksin: dünyanın en büyük balıkçı limanlarından biri; dondurulmuş balıkçılığın icat edildiği ve yüz binlerce göçmenin Amerika'ya yelken açtığı yer.
Günü, yüz yaşını aşmış manolyaları ve kamelyalarıyla şehrin ilk halk bahçesi Alameda'da ve rıhtıma oturmuş bir okyanus gemisine benzeyen o 1945 tarihli bina Real Club Náutico'da kapat.
İstiridye sokağı. Anında açılan düzine, limon ve limana bakarak ayakta. Pazar günleri ayrıca Galiçya'nın en ünlü bit pazarlarından biri.
Balıkçıların eski mahallesi; XII. yüzyıldan beri belgelenmiş eski San Julián limanının revaklarıyla. Bütün şehir buradan doğdu.
Vigo'nun denizden kazanılmış toprak üzerindeki ilk halk bahçesi. Asırlık manolyalar ve kamelyalar ile sahilin en iyi gölgesi.
Evet, hem de payıyla. Şehir derli topludur ve önemli olan her şey Monte do Castro'dan suya inen bir eksen üzerindedir: yukarıda castrexo köyü, kale ve seyir terası; ortada Porta do Sol, Rúa do Príncipe ve Casco Vello; aşağıda A Pedra, O Berbés, liman ve Alameda. İkinci bir günle de Cíes adaları.
İki pratik nedenle. Birincisi, seyir terasından bütün ria görülür ve şehir bir anda anlaşılır; bu da geri kalan her şeye bağlam kazandırır. İkincisi tamamen fizikseldir: Vigo'da dağ ile deniz arasında ciddi bir eğim var ve güzergâhı yukarıdan aşağıya yapmak yokuşları iki kez çıkmamak demektir.
A Pedra mahallesinde, herkesin istiridye sokağı dediği Rúa da Pescadería'da. Bir grup kadın bir asrı aşkın süredir onları açık havada taş masalarda satıyor; anneden kıza geçen bir meslek bu. Düzineyi alırsın, bir bıçak darbesiyle anında açarlar, limon sıkarsın ve ayakta yersin.
Epey var ve bunu önceden bilmekte fayda var. Şehir dağdan denize çok kısa bir mesafede iner; eski şehrin bazı sokakları kelimenin tam anlamıyla merdivendir. Hiçbir şey imkânsız ya da aşırı zor değil, ama rahat ayakkabı şarttır ve gereğinden fazla yorulmamak için güzergâhın sırası önemlidir.
Castro seyir terası ve A Pedra ile birlikte Casco Vello. Bu iki şeyle riayı özetleyen manzarayı ve istiridyeler de dahil şehri özetleyen mahalleyi görmüş olursun. Kruvaziyerle gelip A Laxe'de karaya çıkarsan, ikisi de rıhtımdan yürüyerek yirmi dakikadan kısa mesafededir.
Çok değer, ama plan ister. Ulusal parktırlar ve isteyen herkes karaya çıkamaz: önceden izin gerekir ve her gün kumsala kaç kişinin ayak basacağı sınırlanır. Tekneler ria deniz terminalinden kalkar. Araba da otel de yok, yalnızca bir kamp alanı ve patikalar; bu yüzden hâlâ oldukları gibiler.
Atlantik havasının daha çok aman verdiği ve Cíes teknelerinin tam kapasite çalıştığı mayıs-eylül dönemi. Mart sonunun farklı bir cazibesi var: Festa da Reconquista, dönem pazarı ve surlara yapılan saldırının canlandırmalarıyla Casco Vello'yu 1809 kılığına sokar.
Viavoy'u indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



