A Pedra: pazar ve ostreiralar
İstiridye sokağı ve eskiden beri süregelen pazar. Tezgâhlar özellikle öğle saatlerinde kurulur. Pazar günleri ayrıca Galiçya'nın en ünlü bit pazarlarından biri.

Bir asrı aşkın süredir anneden kıza geçen bir meslek, gezegende pek azının ürettiği kadar deniz ürünü üreten bir ria ve dondurulmuş balıkçılığı icat eden bir liman.
🎧 Casco Vello, Colexiata ve A Pedra rotasındaVigo'da deniz ürünleri dünyada pek az yerde olduğu gibi yenir ve bu bir moda yüzünden değil, jeoloji yüzündendir: Rías Baixas, deniz tarafından istila edilmiş, suyu korunaklı ve biyolojik verimliliği son derece yüksek nehir vadileridir ve bu şehir sekiz yüz yıldır bununla geçinir. İstiridye sokağından başla.
Suya yapışık mahalle A Pedra'da, bir grup kadının bir asrı aşkın süredir istiridye sattığı, açık havada bir taş masa dizisi var. Meslek kuşaklar boyunca anneden kıza geçti ve hâlâ tam olarak aynı şekilde işliyor.
Haritada sokağın adı Rúa da Pescadería olarak geçer, ama ona böyle diyen bir Vigolu bulmak zordur: herkes için orası “istiridye sokağı”dır. Halkın verdiği adın resmî adı tartışmasız yendiği durumlardan biridir.
İstiridye çoğunlukla rianın kendisinden gelir; orada, Fransız Atlantik istiridyelerini tanıyanları şaşırtan bir hızla ve büyüklükte büyür. Çiğ yenir, üzerine biraz limon, o kadar: burada soslar âdet değildir.
Hemen yanında eskiden beri süregelen Mercado da Pedra var; rianın en iyi ürünleri buzun üzerinde parlar ve tezgâhın arkasında neredeyse her zaman ömrünün yarısını orada geçirmiş kadınlar durur. Galiçya kilerine yapılabilecek en iyi giriştir.
İstiridye sokağı ve eskiden beri süregelen pazar. Tezgâhlar özellikle öğle saatlerinde kurulur. Pazar günleri ayrıca Galiçya'nın en ünlü bit pazarlarından biri.
Uygulamayı indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle Casco Vello, Colexiata ve A Pedra yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Batea midyesi öbür simgedir. Batealar, midyenin yapışarak büyüdüğü halatların sarktığı yüzen ahşap platformlardır ve Castro seyir terası'ndan mükemmel biçimde görülürler. Galiçya dünya midyesinin çok önemli bir kısmını üretir ve neredeyse tamamı bu rialardan çıkar.
Ardından ustura midyeleri, zamburiñalar, kum midyeleri ve var olan en tehlikeli mesleklerden birinde denizin dövdüğü kayadan sökülen percebeler gelir. Bir de pulpo á feira: haşlanmış, makasla kesilmiş, zeytinyağı, iri tuz ve kırmızı tozbiberle, ahşap tabakta servis edilen ahtapot.
Galiçya empanadası hem sofranın hem pikniğin yemeğidir: ince hamur; zamburiña, palamut, kuru üzümlü morina ya da et içi; ve her şeyin anahtarı olan bir soğan kavurması. Bir de günün balığı; buraya gezegenin en önemli balık mezatlarından birinden gelir.
İçecek olarak, deniz ürünlerine eşlik edecek muhtemelen en iyi İspanyol beyaz şarabı olan Rías Baixas albariñosu ya da daha geleneksel jesti tercih edersen sürahide bir ribeiro. Tatlı olarak da pudra şekerinden haçıyla tarta de Santiago ya da filloas.
Deniz ürünleri hakkında bir not: sezon önemlidir. Soğuk aylar neredeyse her şey için iyi aylardır ve Noel'de fiyatlar salt talep yüzünden fırlar. O haftaların dışında Vigo'da deniz ürünü yemek, sanıldığından çok daha uygun düşer.
Bariz eksen Casco Vello'dur; revakların altında en iyi terasları olan Praza da Constitución ile denizci meyhanelerinin toplandığı O Berbés'e inen yokuşlar arasında.
Pazar günleri A Pedra ve sokakları bütün Galiçya'da ünlü bir bit pazarıyla dolar ve bütün mahalle tezgâhların arasında eşelenen insanların şenliğine dönüşür. Bit pazarı ile istiridyeyi birleştirmek, Vigolu pazar planının ta kendisidir.
Yakında, 1908'de demir ve cam yapısıyla açılan ve ana meydanın eski açık hava pazarının mirasçısı olan Mercado do Progreso var. Ürünlere bakmak ve törensiz yemek yemek için bir başka iyi yer.
Ve bütün bunların nereden geldiğini hatırlamakta fayda var: Vigo limanı dünyanın en büyük balıkçı limanlarından biridir ve dondurulmuş balıkçılık burada icat edildi; José Fernández López, balığı gemide dondurma fikriyle 1960'ta Pescanova'yı kurdu. İspanya'nın herhangi bir köşesinde berlam balığı yediğinde, onun buradan geçmiş olması çok muhtemeldir.
Eski mahallenin en iyi terasları, taş revakların altında. Vermut saatinde zeytin ve deniz ürünü kokar.
Dünyanın en büyük balıkçı limanlarından biri ve dondurulmuş balıkçılığın beşiği. Balık mezadı her sabah erkenden insanın nefesini kesen miktarda balık işler.
A Pedra mahallesinde, herkesin istiridye sokağı dediği Rúa da Pescadería'da. Bir grup kadın bir asrı aşkın süredir onları açık havada taş masalarda satıyor; anneden kıza geçen bir meslek bu. Bir düzine alırsın, kuru bir bıçak darbesiyle anında açarlar, limon sıkarsın ve ayakta yersin.
Özellikle öğle saatlerinde; mahallenin hareketlendiği ve pazarın işlediği saatlerdir. Pazar günleri bölge ayrıca bütün Galiçya'da ünlü bir bit pazarıyla dolar; bit pazarı ile istiridyeyi birleştirmek Vigolu pazar planının ta kendisidir.
Bateada, yani yumuşakçanın yapışarak büyüdüğü halatların sarktığı yüzen ahşap platformlarda yetiştirilen midye. Castro seyir terasından mükemmel biçimde görülürler. Galiçya dünya midyesinin çok önemli bir kısmını üretir ve korunaklı suları ile son derece yüksek biyolojik verimlilikleri sayesinde neredeyse tamamı bu rialardan çıkar.
Tarihi iyi seçersen sanıldığından daha ucuz. Deniz ürünleri için iyi aylar soğuk aylardır, ama Noel'de fiyatlar salt talep yüzünden fırlar. O haftaların dışında ve turistik bölgeler yerine Casco Vello'da ya da O Berbés'te yiyerek, epey uygun düşer.
Deniz ürünlerine eşlik edecek muhtemelen en iyi İspanyol beyaz şarabı olan Rías Baixas albariñosu: sek, canlı asitli ve çok aromalı. Daha geleneksel seçenek, sürahide ya da seramik bir cuncada, yani kâsede servis edilen bir ribeiro; Galiçya'nın eskiden beri süregelen jestidir.
Haşlanmış, makasla dilimlenmiş ve ahşap tabakta zeytinyağı, iri tuz ve tatlı ya da acı kırmızı tozbiberle servis edilen ahtapot. Adı panayırlardan gelir: Galiçya pazarlarında ve köy şenliklerinde pulpeiraların, yani ahtapotçu kadınların hazırladığı yemekti ve geleneksel olarak ekmek ve sürahide şarapla yenir.
Çünkü dünyanın en büyük balıkçı limanlarından biridir ve dondurulmuş balıkçılık burada icat edildi: José Fernández López, balığı sudan çıkar çıkmaz gemide dondurma fikriyle 1960'ta Vigo'da Pescanova'yı kurdu. Bu, çok uzak av sahalarında aylarca avlanmayı mümkün kıldı ve dünya balıkçılık ekonomisini dönüştürdü.
Viavoy'u indir ve Vigo şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et



