El Colegio de San Gregorio
Ulusal Heykel Müzesi; Berruguete'nin San Benito sunak arkalığı, Juan de Juni'nin Santo Entierro'su ve Gregorio Fernández'in Cristo Yacente'siyle.

Camdan gözler, fildişinden dişler ve yaralar için mantar. Üç ustanın ahşabı nasıl acı çeken et gibi gösterdiği ve eserlerinin nerede görüleceği.
🎧 San Pablo, San Gregorio ve Heykel Müzesi rotasındaXVI. ve XVII. yüzyıllarda Valladolid, boyalı ahşap heykelin dünya başkentiydi. Berruguete, Juan de Juni ve Gregorio Fernández burada çalıştı ve bugün hâlâ Kutsal Hafta'da sokağa çıkan eserleri burada yarattılar. Ulusal müzenin burada olmasının nedeni budur.
İlki Alonso Berruguete'dir. Ressam Pedro Berruguete'nin oğluydu; gençken İtalya'ya gitti ve birkaç bağcının Laokoon'u tesadüfen topraktan çıkardığı gün, 1506'da, Roma'daydı. Klasik heykelle ve Michelangelo'nun çevresiyle bu doğrudan temas, onun gergin ve kıvrımlı Manyerizmini açıklar.
Fransız kökenli Juan de Juni dramatik etkiyi getirdi: figürleri Kastilya'da benzeri görülmemiş bir yoğunlukla kıvrılır, haykırır ve acı çeker. 1561 civarındaki Virgen de las Angustias'ı bunun kanıtıdır.
Ve Gregorio Fernández diziyi Barok'ta kapatır; uç noktaya taşınmış bir gerçekçilikle ve dört yüzyıl sonra hâlâ nefes kesen bir ölüm dinginliğiyle.
Üçü de burada çalıştı, çünkü pazar buradaydı: sarayı, yüksek mahkemesi (chancillería), üniversitesi, onlarca manastırı ve varlıklı bir burjuvazisi olan bir şehir, Kastilya'da sipariş almak için en iyi yerdi.
Ulusal Heykel Müzesi; Berruguete'nin San Benito sunak arkalığı, Juan de Juni'nin Santo Entierro'su ve Gregorio Fernández'in Cristo Yacente'siyle.
Juan de Juni'nin 1561 civarında oyduğu, göğsünü yedi kılıcın deldiği Virgen de los Cuchillos'u, yani Bıçaklar Meryem'ini saklar. Etkileyici.
Uygulamayı indir ve Valladolid şehrini istediğin zaman çevrimdışı keşfet. Kulağında yerel bir rehberle San Pablo, San Gregorio ve Heykel Müzesi yürüyüş rotasını tamamla.
Viavoy hakkında daha fazlası →Gregorio Fernández'in gerçekçiliği somut ve epey şaşırtıcı yöntemlerle elde edilir: camdan gözler, fildişinden ya da kemikten dişler, boynuzdan tırnaklar. Gerçek malzemeyi eklemek mümkünken ayrıntıyı ahşaba oymaya hiç gerek yok.
Yaralar ve pıhtılaşmış kan için yapıştırılıp boyanmış mantar ve ağaç kabuğu parçaları kullanırdı; gözyaşları ve iri kan damlaları için de parlak ve hacimli kalan reçine.
Kastilya dinî heykelciliğini kendi zamanının başka her Avrupa heykelinden ayıran bu repertuvardır: ideal güzelliği aramaz, acının inandırıcılığını arar, çünkü bu figürler onları gece mum ışığında geçerken görenleri duygulandırmak için yapılmıştı.
1627 tarihli Cristo Yacente'si San Miguel y San Julián Kilisesi'ndedir ve İspanyol Barok'unun en sarsıcı tasvirlerinden biridir. Bir başka eseri olan Cristo de la Luz ise Palacio de Santa Cruz'dadır.
Merkezî durak, Ulusal Heykel Müzesi'nin bulunduğu Colegio de San Gregorio'dur; Berruguete'nin San Benito sunak arkalığı, Juan de Juni'nin Santo Entierro'su ve Gregorio Fernández'in Cristo Yacente'siyle. İki saati rahat bulur.
Müze, altı yüz figürlü bir Napoli doğum sahnesiyle Palacio de Villena'ya ve klasik heykel kalıp dökümleri koleksiyonuyla Casa del Sol'a uzanır.
Sonra kiliseler: Juni'nin Virgen de los Cuchillos'uyla Angustias; Fernández'in Cristo Yacente'siyle San Miguel y San Julián; Berruguete'nin Epifanía sunak arkalığıyla Santiago; ve Fernández'in başka oymalarıyla San Pablo.
Ve Kutsal Hafta'da geliyorsan, bütün bunlar sokağa çıkar. Valladolid'inki Uluslararası Turistik İlgi Festivali ilan edilmiştir ve tam da müze eserlerini alayda taşıdığı için dünyanın en etkileyicilerinden biridir.
Ulusal müzenin neden burada olduğunu açıklayan gerekçe budur: İspanyol heykel koleksiyonunu, büyük bir kısmının yaratıldığı şehirde bir araya getirmek, her şeyi Madrid'de toplama alışkanlığını bozsa da son derece mantıklıdır.
Gregorio Fernández'in 1627 tarihli Cristo Yacente'si: camdan gözler, yaralar için mantar ve nefes kesen bir dinginlik.
Berruguete'nin 1537'de oyduğu Epifanía sunak arkalığı, pek çok kişinin gözden kaçırdığı bir yan şapelde.
Çünkü XVI. ve XVII. yüzyıllarda bu şehir boyalı ahşap heykelin dünya başkentiydi. Berruguete, Juan de Juni ve Gregorio Fernández'in atölyeleri buradaydı ve en önemli eserlerini burada yarattılar. Ulusal koleksiyonu bu sanatın doğduğu şehirde bir araya getirmek son derece mantıklıdır.
Dâhi bir zanaatkârın hileleriyle. İsa heykellerine camdan gözler, fildişinden ya da kemikten dişler ve boynuzdan tırnaklar takardı. Yaralar ve pıhtılaşmış kan için yapıştırılmış mantar ve ağaç kabuğu parçaları, gözyaşları ve iri kan damlaları için de parlak ve hacimli kalan reçine kullanırdı.
İspanyol Rönesansı'nın büyük heykeltıraşı, ressam Pedro Berruguete'nin oğlu. Gençken İtalya'ya gitti ve Laokoon'un tesadüfen topraktan çıkarıldığı gün, 1506'da, Roma'daydı. Klasik heykelle ve Michelangelo'nun çevresiyle bu temas, onun gergin ve kıvrımlı üslubunu açıklar.
Juan de Juni'nin 1561 civarında oyduğu, göğsünü yedi kılıcın —yedi acının— deldiği ve insanı etkileyen bir acı ifadesi taşıyan Virgen de las Angustias. Nuestra Señora de las Angustias Kilisesi'ndedir ve İspanya'nın en çarpıcı alay tasvirlerinden biridir.
Çünkü ideal güzelliği değil, acının inandırıcılığını arar. Bu figürler gece, mum ışığında alayda taşınmak için yapıldı ve işlevleri onları geçerken görenleri duygulandırmaktı. Bütün teknik repertuvar —camdan gözler, mantar, reçine— bu duygusal amaca hizmet eder.
Merkezdeki kiliselerde: Juni'nin Virgen de los Cuchillos'uyla Angustias; Gregorio Fernández'in 1627 tarihli Cristo Yacente'siyle San Miguel y San Julián; Berruguete'nin Epifanía sunak arkalığıyla Santiago; ve Fernández'in başka oymalarıyla San Pablo. Palacio de Santa Cruz da Cristo de la Luz'u saklar.
Uluslararası Turistik İlgi Festivali ilan edilmiştir ve tam da yılın geri kalanında müzelerde duran eserleri alayda taşıdığı için dünyanın en etkileyicilerinden biridir. Bir Gregorio Fernández heykelini gece, omuzlarda sokakta görmek, onu bir vitrinde görmekten bambaşka bir deneyimdir.
Viavoy'u indir ve Valladolid şehrini istediğin zaman çevrimdışı gez.

Okumaya devam et