MACA
Gratis toegang en een bezoek van anderhalf uur. Naast de internationale namen is de Spaanse kunst uit de tweede helft van de 20e eeuw er heel sterk vertegenwoordigd: de groep El Paso, de normativos, de kinetische kunstenaars.

Een stad van deze omvang zou niet zoveel te bieden moeten hebben. Wat er in het MACA, het MARQ en het MUBAG te zien is, welk je kiest als je maar tijd hebt voor één, en waarom het beste gratis is.
🎧 In de route De musea: MACA, MUBAG en MARQAlicante heeft drie musea die ruim uitstijgen boven wat je van een Spaanse provinciehoofdstad mag verwachten: een met Picasso, Miró, Dalí en Chillida en gratis toegang, een ander dat Europees Museum van het Jaar was, en een derde in het voornaamste paleis van de stad. En bijna niemand weet dat als hij aankomt.
Achter de muren hangen Picasso's, Miró's, Dalí's, Chillida's en Tàpies, en ook Kandinsky, Chagall en Giacometti: een van de beste collecties kunst uit de 20e eeuw in Spanje, met gratis toegang.
Ze kwam hier terecht door de beslissing van één man. Eusebio Sempere, kunstenaar uit Alicante met internationale faam en meester van de kinetische kunst, bracht in de loop van zijn leven bijna tweehonderd werken van meer dan honderd kunstenaars bijeen en schonk ze, in plaats van ze te verkopen of te houden, aan zijn stad.
Uit die schenking ontstond het museum, dat in 1977 openging en in 2011 na een grote verbouwing vernieuwd heropende, in de Casa de La Asegurada, het oudste niet-religieuze gebouw van Alicante. De opstelling deelt de route in volgens drie ideeën van de moderne kunst: geometrie, abstractie en figuratie.
Het loont om te bedenken wat dat betekent: een jongen uit Onil, een dorp in de provincie, trekt naar het Parijs van de jaren vijftig om zich als kunstenaar te bewijzen, slaagt, gaat om met de groten en schenkt de schat aan zijn eigen mensen in plaats van hem te houden, zodat iedereen gratis een Picasso kan zien.
Gratis toegang en een bezoek van anderhalf uur. Naast de internationale namen is de Spaanse kunst uit de tweede helft van de 20e eeuw er heel sterk vertegenwoordigd: de groep El Paso, de normativos, de kinetische kunstenaars.
Op twee minuten van het MACA, in het voornaamste paleis uit de 18e eeuw van Alicante. Vier eeuwen schilderkunst, van de 16e tot de 20e eeuw, met werk in bruikleen van het Museo del Prado. Een uur is genoeg.
Download de app en ontdek Alicante offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De musea: MACA, MUBAG en MARQ met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →In 2004 riep het European Museum Forum het uit tot Europees Museum van het Jaar, een prijs die het in heel Spanje met maar een handvol namen deelt, onder wie het Guggenheim in Bilbao. Dat die erkenning in Alicante terechtkwam, zegt nogal wat.
Het kreeg de prijs omdat het de manier veranderde waarop archeologie wordt verteld. Binnen staan niet alleen vitrines met stukken en minimale bordjes: de prehistorie, de Iberische wereld, Rome en de middeleeuwen worden verteld met licht, geluid, reconstructies en zalen die van gedaante veranderen, bijna als een toneeldecor.
Het was een gewaagde gok in het jaar 2000, toen de Spaanse archeologische musea nog overwegend sober ingericht waren. Vandaag is het een standaard in de sector, en een flink deel van die ontwikkeling heeft hier een erkend referentiepunt.
Het bewaart meer dan tachtigduizend stukken, en een van de pronkstukken is wat er uit Lucentum tevoorschijn kwam, de Romeinse stad op de Tossal de Manises waaraan Alicante zijn naam dankt. En over die ruïnes kun je lopen: ze liggen in de openlucht naast het strand van de Albufereta.
Een voormalig ziekenhuis uit 1926, in het jaar 2000 omgebouwd tot museum. Het vraagt een hele ochtend en werkt bijzonder goed met kinderen. Het toegangskaartje is meestal gekoppeld aan dat van de opgraving van Lucentum.
Ja, de toegang is gratis. En de collectie omvat Picasso, Miró, Dalí, Chillida, Tàpies, Kandinsky, Chagall en Giacometti, plus een heel sterke vertegenwoordiging van de Spaanse kunst uit de tweede helft van de 20e eeuw. Het is een van de beste collecties kunst uit de 20e eeuw in Spanje.
Door de schenking van Eusebio Sempere, kunstenaar uit Alicante met internationale faam en meester van de kinetische kunst, die in de loop van zijn leven bijna tweehonderd werken van meer dan honderd kunstenaars bijeenbracht en ze aan zijn stad schonk. Daaruit ontstond het museum, dat in 1977 openging.
Het werd in 2004 uitgeroepen tot Europees Museum van het Jaar, een prijs die het in Spanje met maar een handvol namen deelt, onder wie het Guggenheim. Het kreeg de prijs omdat het de manier veranderde waarop archeologie wordt verteld: licht, geluid, reconstructies en zalen die van gedaante veranderen, bijna als een toneeldecor, toen de Spaanse standaard veel soberder was.
Het MACA. Het is gratis, het is klein, je ziet het in anderhalf uur, het ligt in de oude binnenstad en het heeft een collectie die niemand verwacht in een stad van deze omvang. Het MARQ is uitstekend, maar vraagt een hele ochtend en ligt in het noorden, met de tram.
Ja, maar het is krap. Het MACA en het MUBAG liggen op twee minuten van elkaar in de oude binnenstad en doe je na elkaar in één lange ochtend. Het MARQ ligt in het noorden en vraagt in zijn eentje een hele ochtend. Verstandig is een ochtend voor de twee in de oude binnenstad en een middag of een andere dag voor het MARQ.
De Romeinse stad op de Tossal de Manises, waaraan Alicante zijn naam dankt: Lucentum betekende zoiets als stad van het licht, werd in het Arabisch Al-Laqant en vandaar Alacant en Alicante. De ruïnes liggen in de openlucht naast het strand van de Albufereta, je kunt erover lopen, en het toegangskaartje is meestal gekoppeld aan dat van het MARQ.
Het MUBAG zit in het Palacio Gravina, het huis dat de familie van de graaf van Lumiares liet bouwen op het hoogtepunt van de handelsbloei van de 18e eeuw. Er is een opmerkelijk toeval: een van die graven, Antonio Valcárcel, was een van de eerste archeologen van Spanje en groef uitgerekend Lucentum op.
Binnen hangen vier eeuwen schilderkunst, van de 16e tot de 20e eeuw, met bezit van het provinciebestuur en werk in bruikleen van het Prado. Maar de naam van het huis is Emilio Varela, een schilder uit Alicante en erfgenaam van het licht van Sorolla, die hier bleef in plaats van naar Madrid of Parijs te gaan en tientallen jaren op erkenning moest wachten.
Wat de planning betreft: het MACA en het MUBAG liggen op twee minuten van elkaar in de oude binnenstad, naast de co-kathedraal, dus je doet ze na elkaar in één lange ochtend.
Het MARQ ligt in het noorden, met een eigen tramhalte, en vraagt in zijn eentje een hele ochtend. Alle drie samen zijn een volle dag, en daarvoor houd je het best de tweede dag van je bezoek aan de stad vrij.
Download Viavoy en wandel offline door Alicante, wanneer je wilt.

Lees verder



