Castillo de Santa Bárbara: hoe je boven komt, wat je ziet en wat het kost
Duizend jaar vestingbouw in drie trapsgewijze ringen op een rots van honderdzestig meter. De drie manieren om boven te komen, waar je op elk niveau naar kijkt en waarom het gratis is.
Het is een van de grootste middeleeuwse vestingen van Spanje en het troont boven de stad op een alleenstaande rots van honderdzestig meter. Wat bijna niemand weet voordat hij naar boven gaat: de toegang is gratis, er zijn drie manieren om binnen te komen met heel verschillende kosten, en het geheel laat zich lezen als drie op elkaar gestapelde kastelen uit drie verschillende eeuwen.
Voor het kasteel betaal je niet. Je betaalt alleen de lift. Te voet of met de auto naar boven kost niets, en in beide gevallen is het complex net zo goed open.
De drie manieren om boven te komen
De makkelijke is de lift. Er is een ingang uitgehouwen in de rots van de berg, tegenover het strand van Postiguet, met een horizontale tunnel naar de liftschacht. De lift gaat rechtstreeks naar de middelste ring en is betaald, al is hij goedkoop.
De tweede is met de auto of een taxi over de bergweg, die om de Benacantil heen loopt en uitkomt bij een parkeerplaats naast het complex. Dat is de optie voor wie minder mobiel is of met kleine kinderen reist, omdat je dan het hele hoogteverschil vermijdt.
En de derde is te voet, omhoog vanuit de Barrio de Santa Cruz of door het Parque de la Ereta, een opeenvolging van aangelegde terrassen met uitkijkpunten. Het is pittig, want het hoogteverschil is serieus, maar het is verreweg de mooiste weg, en hij is gratis.
De combinatie die het best werkt: met de lift omhoog en te voet via de Ereta naar Santa Cruz omlaag. Je spaart je de inspanning van de klim en geniet van de wandeling naar beneden, die bovendien uitkomt in de oude binnenstad.
De top en het oudste deel: de Macho van het kasteel, de binnenste burcht, met zijn donjon. De meest versleten steen en de onregelmatigste plattegrond, omdat men zich aan de rots aanpaste in plaats van hem bij te werken. Het uitzicht van 360 graden is het mooiste van de stad.
Het militaire hart van de vesting, gebouwd onder Filips II tussen 1562 en 1580. Lage, dikke, schuin aflopende muren waarop kogels afketsen: vestingbouw tegen kanonnen. Hier zit het MUSA, het stadsmuseum.
Het complex is opgebouwd in drie trapsgewijze niveaus, en elk ontstond op een ander moment. Daardoor lees je het als een geschiedenisles in vestingbouw, in twintig minuten wandelen.
Bovenaan de Torreta: dat is het islamitische deel, uit de 9e eeuw, met de oudste steen en een plattegrond die de vorm van de rots volgt. De moslims zagen het voor de hand liggende: wie deze rots beheerst, beheerst de stad en de baai. Ze bouwden hier de eerste vesting en gaven de berg zijn naam, Benacantil.
In het midden de ring van Filips II, herbouwd tussen 1562 en 1580 met Italiaanse militaire ingenieurs, omdat de Barbarijse kapers de kust terroriseerden. Dit is moderne artillerie: lage, schuin aflopende muren in plaats van hoge, verticale, om kanonvuur op te vangen.
En onderaan de derde ring, waar bijna niemand naar gaat kijken. Jammer, want van daaruit zie je de echte schaal van het complex, en die maakt het tot een van de grootste bewaarde middeleeuwse vestingen van Spanje.
Wat je moet weten voordat je gaat
Boven is geen schaduw. De rots is kaal gesteente en de middagzon maakt het bezoek in de zomer echt zwaar, dus het verstandigst is om vroeg in de ochtend of laat in de middag te gaan. Water en een pet zijn nooit overbodig.
Reken op twee uur als je te voet afdaalt, of een ruim uur als je alleen de twee bovenste ringen doet. Het MUSA, het stadsmuseum in de zalen van de middelste ring, bekijk je in een halfuur, en het zet het bezoek aardig op een rij.
De naam komt van een datum: de vesting werd ingenomen op 4 december 1248, de feestdag van Santa Bárbara, en de heilige kreeg haar. Hetzelfde mechanisme maakte vier jaar eerder San Nicolás tot patroonheilige van de stad.
En wil je het panorama zonder mensen, dan is er een weinig bekend alternatief: het Kasteel van San Fernando, op de heuvel Tossal, aan de andere kant van het centrum. Het is vrij toegankelijk, gratis, zonder openingstijden en bijna altijd leeg.
Het andere kasteel, en het vergeten kasteel: het werd in 1813 gebouwd tegen de Fransen en heeft nooit een schot gelost, want tegen de tijd dat het klaar was, was de dreiging voorbij. Vrij toegankelijk, zonder openingstijden, en er is vrijwel nooit iemand.
Het kasteel is gratis. Het enige wat je betaalt, is de lift die omhooggaat vanaf de in de rots uitgehouwen ingang tegenover het strand van Postiguet. Ga je met de auto over de bergweg of te voet vanuit de Barrio de Santa Cruz naar boven, dan kost het bezoek niets.
Wat is de beste manier om boven te komen?
De combinatie die het best werkt, is met de lift omhoog en te voet door het Parque de la Ereta omlaag naar de Barrio de Santa Cruz. Je spaart je de inspanning van het hoogteverschil en geniet van de wandeling naar beneden, die bovendien rechtstreeks uitkomt in de oude binnenstad.
Hoeveel tijd heb je nodig?
Een ruim uur als je alleen de twee bovenste ringen doet, de Torreta en de Patio de Armas met het MUSA, en ongeveer twee uur als je te voet via de Ereta en Santa Cruz afdaalt. De derde ring, de laagste, kost nog een halfuur extra en bijna niemand doet hem.
Waarom heet het Santa Bárbara?
Door een datum. De troepen van de infant Alfons van Castilië, de latere Alfons X de Wijze, namen het kasteel in op 4 december 1248, de feestdag van Santa Bárbara, en de heilige hield er de naam aan over. Door hetzelfde mechanisme is San Nicolás de patroonheilige van Alicante: de stad werd op zijn feestdag ingenomen, in 1244.
Wat is het verschil tussen de drie ringen?
Elke ring komt uit een andere eeuw. De Torreta, bovenaan, is het islamitische deel uit de 9e eeuw, met de oudste steen en een plattegrond die de rots volgt. De middelste is van Filips II, herbouwd tussen 1562 en 1580 met schuin aflopende muren tegen de artillerie. De derde, de laagste, laat de echte schaal van het complex zien en bijna niemand bezoekt hem.
Is er een alternatief met minder mensen?
Ja, het Castillo de San Fernando, op de heuvel Tossal, aan de andere kant van het centrum. Het werd in 1813 gebouwd tegen de Fransen en heeft nooit één schot gelost. Het is vrij toegankelijk, zonder openingstijden, heeft geen binnenruimte om te bezoeken en er is vrijwel nooit iemand. Ook het panorama is uitstekend.
Praktische informatie
PrijsHet kasteel is gratis. Je betaalt alleen de lift vanaf de Postiguet.
Naar bovenLift (makkelijk), auto over de bergweg, of te voet via Santa Cruz en de Ereta.
Wat werktMet de lift omhoog en te voet via de Ereta omlaag naar de oude binnenstad.
DuurEen ruim uur voor de twee bovenste ringen; twee uur met de afdaling te voet.
WanneerVroeg of laat op de dag: boven is geen schaduw en de middagzon is meedogenloos.
AlternatiefHet Castillo de San Fernando, op de Tossal: vrij toegankelijk, zonder openingstijden en bijna altijd leeg.
Op de kaart
🎧 Met Viavoy
Wandel door Alicante en luister in je eigen tempo
Download Viavoy en wandel offline door Alicante, wanneer je wilt.