De Torreta is het hoogste en oudste deel van het kasteel, de Macho van de vesting, de binnenste burcht, met zijn donjon. Hier begon alles meer dan duizend jaar geleden, toen de moslims het voor de hand liggende zagen: wie deze rots beheerst, beheerst de stad, de baai en alle wegen die erheen leiden.
Een rots die een hele streek waard was
De moslims bouwden de eerste vesting in de 9e eeuw op de Monte Benacantil, en gaven de berg zijn naam. De logica is puur geografisch: het is een losstaande rots van honderdzestig meter die pal boven de haven oprijst en de hele vlakte beheerst. Niets bewoog aan deze kust zonder dat men het hier boven wist.
De datum die elke inwoner van Alicante kent is 4 december 1248, toen de troepen van de infant Alfons van Castilië – de latere Alfons X de Wijze – het kasteel innamen. Omdat 4 december de feestdag van Santa Bárbara is, hield de vesting voorgoed de naam van de heilige.
Een halve eeuw later, in 1296, nam Jacobus II van Aragón Alicante in en voegde het toe aan de Kroon van Aragón, waar het voortaan zou blijven. Die machtswisseling verklaart waarom dit vandaag een Valenciaanse en geen Murciaanse stad is, en ze werd hier boven beslist.
Drie ringen, drie eeuwen
Het kasteel bestaat uit drie trapsgewijze ringen, de een boven de ander, en elk ontstond op een ander moment. De Torreta, op de top, is de oudste, met de meest versleten steen en het meest onregelmatige grondplan, omdat ze zich aan de rots aanpaste zonder die te corrigeren.
De middelste ring is het werk van Filips II en is al gebouwd voor moderne artillerie. De derde, de laagste, is de ring waar bijna niemand naartoe afdaalt om te kijken, en dat is jammer, want van daaruit begrijp je de schaal van het geheel: het is een van de grootste middeleeuwse vestingen van Spanje.
Vanaf de Torreta overzie je de haven, het strand van Postiguet en de vlakte zo ver het oog reikt. Dat panorama van driehonderdzestig graden is precies de reden waarom deze rots eeuwenlang de sleutel tot de streek was, en het is nog altijd het mooiste uitzicht van Alicante.
De steen is altijd warm en ruw, en boven waait voortdurend de wind. Het loont om daar even te blijven staan: het is de plek waar de geografie de hele geschiedenis van de stad uitlegt zonder dat er één bordje nodig is.
Niet te missen
Vesting sinds de 9e eeuw
De moslims zagen het voor de hand liggende: wie deze rots beheerst, beheerst de stad, de baai en de wegen.
De naam komt van een datum
Het werd ingenomen op 4 december 1248, de feestdag van Santa Bárbara. De heilige hield het kasteel.
Drie trapsgewijze ringen
Elk uit een andere eeuw. De Torreta is de oudste en past zich aan de rots aan zonder die te corrigeren.
Het mooiste uitzicht van de stad
Haven, strand en vlakte in 360 graden. Daarom was deze rots zoveel oorlogen waard.
Hoe het past in je bezoek aan Alicante
Je gaat omhoog met de lift vanaf een ingang die in de rots is uitgehouwen tegenover het strand van Postiguet, de comfortabele optie waarvoor je betaalt; met de auto over de bergweg; of te voet vanuit de Barrio de Santa Cruz, een pittige wandeling maar de mooiste.
De natuurlijke route is met de lift omhoog, eerst de Torreta bekijken, afdalen naar de ring van Filips II met de Patio de Armas en het stadsmuseum, en dan te voet door het Parque de la Ereta naar beneden lopen tot de Barrio de Santa Cruz en de ermita de la Santa Cruz.
De toegang tot het complex is gratis; je betaalt alleen voor de lift. Reken op twee uur inclusief de wandeling naar beneden, en ga vroeg of laat: boven is er geen schaduw en de middagzon is 's zomers meedogenloos.
Veelgestelde vragen
En wie was Santa Bárbara, naar wie dit alles is genoemd?
Een jonge martelares uit de eerste eeuwen van het christendom. De overlevering vertelt dat haar eigen vader haar opsloot in een toren en haar uiteindelijk onthoofdde omdat ze haar geloof niet wilde afzweren, en dat een bliksemschicht hem onmiddellijk trof. Daarom werd ze de beschermster tegen bliksem, vuur en explosies... en, kijk eens wat een ironie, ze gaf uiteindelijk haar naam aan een vesting vol buskruit en kanonnen. De artilleristen hebben haar als beschermvrouwe; zeg niet dat het niet past.
Waarom noemen ze die infant Alfons de Wijze?
Omdat die infant, in zijn jeugd een krijger, met de jaren een van de meest beschaafde koningen van zijn tijd werd. Hij omringde zich met christelijke, joodse en moslimgeleerden, stimuleerde vertalingen, wetten en grote werken over geschiedenis en sterrenkunde, en schreef de beroemde Cantigas, gewijd aan de Maagd. Hij beval zelfs dat de documenten van het koninkrijk in het Castiliaans werden opgesteld en niet in het Latijn. Van het zwaard naar de pen, alles in één leven.
