Vanbuiten is het goudkleurige steen, sober en zonder één versiering; vanbinnen overspoelt een koepel van bijna vijfenveertig meter de hele kerk met licht. Dat contrast tussen strengheid en licht is het kenmerk van de Herreriaanse stijl, de stijl die Juan de Herrera in El Escorial bedacht en die hier een leerling van hem tekende.
Streng classicisme aan de kust
Ze werd tussen 1616 en 1662 gebouwd op de plek van de vroegere hoofdmoskee, en haar architect was Agustín Bernardino, een leerling van Juan de Herrera. De Herreriaanse stijl is een kaal classicisme: geen vuurwerk op de gevel, alle kracht zit in de verhoudingen en in de kwaliteit van de steen.
Die vormentaal was die van de Spaanse monarchie van de Habsburgers, en dat ze opduikt in een havenstad in de periferie zegt iets: dat Alicante in de 17e eeuw een plaats was met geld en met genoeg institutionele ambitie om hofarchitectuur te bestellen.
De koepel boven de viering, een werk van Miguel del Real, is het belangrijkste onderdeel. Bijna vijfenveertig meter hoog, met licht dat van bovenaf binnenvalt en de beleving van het interieur volledig verandert ten opzichte van wat de gevel doet verwachten.
De barokke explosie, en de kloostergang
De verrassing komt in de communiekapel, een explosie van volle barok met verguldsel en dichte decoratie die hevig contrasteert met de soberheid van de rest. Het is dezelfde volgorde die je in veel Spaanse kerken ziet: een strenge 17e eeuw waaraan de 18e een uitbundige kapel toevoegt.
De kloostergang is de andere ruimte die de moeite waard is en die veel mensen overslaan, omdat je hem vanuit het schip niet ziet. Het is een oase van rust midden in het centrum, met als voordeel dat er bijna nooit iemand is.
De naam van de kerk heeft een verklaring in de kalender. De overlevering vertelt dat de stad op 6 december 1244, de dag van San Nicolás, in christelijke handen overging dankzij de infant Alfons, die ter ere van de heilige van die dag een kerk liet bouwen. Sindsdien is San Nicolás de patroonheilige van Alicante.
En in 1959 werd de kerk verheven tot co-kathedraal en deelt ze de bisschopszetel met het naburige Orihuela. Die constructie van twee zetels met één bisschop komt voort uit diocesane herindelingen van de 20e eeuw en komt in verschillende Spaanse bisdommen voor.
Niet te missen
Herreriaanse stijl aan de kust
Kaal classicisme van Agustín Bernardino, leerling van Juan de Herrera, de architect van El Escorial.
Een koepel van 45 meter
Een werk van Miguel del Real. Het licht van bovenaf verandert volledig wat de gevel doet verwachten.
De communiekapel
Een explosie van vergulde barok in een verder strenge kerk. Het contrast is het argument.
De patroonheilige komt van een datum
De stad werd ingenomen op 6 december 1244, de dag van San Nicolás. En de heilige bleef.
Hoe het past in je bezoek aan Alicante
Ze staat in de oude binnenstad, op twee minuten van het Ayuntamiento en aan de voet van de klim naar de Barrio de Santa Cruz. Het is de verplichte stop van de oude binnenstad en je komt er onvermijdelijk langs.
De toegang tot de kerk is vrij buiten de tijden van de erediensten. Reken op een halfuur, en ga niet weg zonder de kloostergang en de communiekapel te zien: dat zijn de twee dingen die het bezoek rechtvaardigen.
In de oude binnenstad eromheen zitten de meeste tapasbars van het centrum, dus het combineert goed met een stop om te eten voordat je naar het kasteel klimt of nadat je ervan bent afgedaald.
Veelgestelde vragen
Wist je dat de beschermheilige van Alicante de opa van de Kerstman is?
Echt waar. San Nicolás de Bari was een bisschop uit de vierde eeuw, in het huidige Turkije, beroemd omdat hij in het geheim cadeaus achterliet voor de allerarmsten: er wordt verteld dat hij gouden munten door de ramen gooide om meisjes zonder middelen een bruidsschat te geven. Uit die faam van heimelijk cadeaus uitdelen ontstond, eeuwen later en via Nederland en Amerika, de allerechtste Santa Claus. De heilige die over deze kerk waakt, is dus niet meer en niet minder dan de oorsprong van de Kerstman.
