Φέρια δε Αμπρίλ της Σεβίλλης: οδηγός για να μη μείνεις έξω από τις κασέτες
Γιορτές και παραδόσεις · Σεβίλλη

Φέρια δε Αμπρίλ της Σεβίλλης: οδηγός για να μη μείνεις έξω από τις κασέτες

Τι είναι μια κασέτα, ποιες είναι δημόσιες, τι πίνεται και πώς λειτουργεί μια ολόκληρη εβδομάδα στημένη σε έναν χώρο που χτίζεται και ξεστήνεται κάθε χρόνο.

Ανάγνωση 8 λεπτά · Ενημερωμένο για τη σεζόν
🎧 Στη διαδρομή Πλατεία της Ισπανίας και το Πάρκο της Μαρίας Λουίσας

Η Φέρια δε Αμπρίλ, η Γιορτή του Απρίλη, έχει μια ιδιαιτερότητα που αιφνιδιάζει σχεδόν όποιον έρχεται για πρώτη φορά: οι περισσότερες κασέτες, οι σκηνές της γιορτής, είναι ιδιωτικές. Στήνεται μια εφήμερη πόλη από χίλιες κασέτες στην άλλη όχθη του ποταμού, γεμίζει κόσμο για μία εβδομάδα και μετά ξεστήνεται ολόκληρη, και ο επισκέπτης που εμφανίζεται χωρίς πρόσκληση ανακαλύπτει ότι μπορεί να περπατήσει στους δρόμους αλλά να μπει σχεδόν πουθενά. Δεν είναι εχθρότητα, έτσι λειτουργεί: η Φέρια γεννήθηκε ως συνάντηση οικογενειών και συντεχνιών και συνεχίζει να είναι. Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχουν δημόσιες κασέτες, υπάρχουν ώρες όπου όλα χαλαρώνουν και υπάρχει ένα κομμάτι —ο περίπατος με τα άλογα, η φωταγώγηση, η οδός του Ινφιέρνο— που είναι όλων.

Η Φέρια αρχίζει δύο εβδομάδες μετά την Κυριακή του Πάσχα, οπότε πέφτει τον Απρίλιο ή στις αρχές Μαΐου ανάλογα με τη χρονιά. Έλεγξε τις ημερομηνίες πριν κλείσεις: δεν συμπίπτει ποτέ με τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Πώς λειτουργεί το Ρεάλ της Φέρια

Ο χώρος λέγεται Ρεάλ και στήνεται στη συνοικία Λος Ρεμέδιος, στην άλλη όχθη του ποταμού. Οργανώνεται σε δρόμους με ονόματα ταυρομάχων και κλείνει με μια μνημειώδη πύλη, μια εφήμερη κατασκευή διαφορετική κάθε χρόνο, που φωταγωγείται τη νύχτα της φωταγώγησης και σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη.

Μέσα υπάρχουν περίπου χίλιες κασέτες. Η συντριπτική πλειονότητα ανήκει σε οικογένειες, παρέες, εταιρείες, κόμματα ή αδελφότητες, και για να μπεις χρειάζεται να σε προσκαλέσει κάποιος. Μια χούφτα είναι δημόσιες, τις διαχειρίζονται ο δήμος και τα δημοτικά διαμερίσματα, και σε αυτές μπαίνει οποιοσδήποτε. Είναι σηματοδοτημένες και συνήθως από τις μεγαλύτερες.

Η μέρα έχει δύο πολύ διαφορετικά μισά. Το πρωί και ως τα μέσα του απογεύματος κυριαρχεί ο περίπατος με τα άλογα: άμαξες, καβαλάρηδες και αμαζόνες διασχίζουν το Ρεάλ, με τις γυναίκες ντυμένες με φορέματα φλαμένκο. Από το βράδυ και μετά η ατμόσφαιρα αλλάζει και η Φέρια γίνεται μουσική, σεβιγιάνας και κασέτες γεμάτες ως το ξημέρωμα.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Seville με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Πλατεία της Ισπανίας και το Πάρκο της Μαρίας Λουίσας με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Τι πίνεται και τι τρώγεται

Το ρεπερτόριο είναι μικρό και δεν σε συμφέρει να ξεφύγεις πολύ.

Το ανεπίσημο ποτό είναι το ρεμπουχίτο: μανθανίγια του Σανλούκαρ ανακατεμένη με γκαζόζα, πολύ κρύα, σερβιρισμένη σε κανάτα και πιωμένη σε μικρό ποτήρι. Υπάρχει ακριβώς επειδή η σκέτη μανθανίγια, τον Απρίλιο και με χορό, είναι υπερβολική. Πίνεται επίσης σκέτη μανθανίγια και φίνο της Χερέθ.

Για φαγητό, το ρεπερτόριο είναι αυτό του σεβιλιάνικου πάγκου σε εκδοχή κασέτας: ζαμπόν, τορτίγια, τηγανητό ψαράκι, κροκέτες και μονταδίτος, τα μικρά σάντουιτς. Υπάρχει μια συγκεκριμένη παράδοση που αξίζει να ξέρεις: τη νύχτα της φωταγώγησης δειπνούν με τηγανητό ψαράκι, και γι' αυτό εκείνη η νύχτα λέγεται «η νύχτα του ψαριού».

Και μια προειδοποίηση για την οποία μιλάνε λίγο: τρως λιγότερο και πίνεις περισσότερο απ' όσο νομίζεις, με ζέστη και πολλές ώρες όρθιος. Το να έρθεις φαγωμένος από το σπίτι και να πίνεις νερό ανάμεσα στα ρεμπουχίτο δεν είναι για τους χαλαστές, είναι αυτό που κάνει ο κόσμος που αντέχει ως το τέλος.

1Πλάθα δε Εσπάνια

Πλάθα δε Εσπάνια

📍 Πάρκο της Μαρία Λουίσα

Έξω από το Ρεάλ, αλλά απαραίτητη αυτές τις μέρες: εδώ φαίνονται καλύτερα τα φορέματα φλαμένκο στο φως του απογεύματος, και εδώ έρχεται η μισή πόλη να φωτογραφηθεί πριν περάσει απέναντι στη Φέρια. Το ημικύκλιο των εκατόν εβδομήντα μέτρων που ύψωσε ο Ανίμπαλ Γκονθάλεθ για την Έκθεση του 1929 λειτουργεί σαν φυσική σκηνή. Τα σαράντα οκτώ παγκάκια των επαρχιών, το καθένα με τον χάρτη του και τη σκηνή του σε πλακάκι, παραμένουν το αγαπημένο χόμπι όποιου περιμένει.

2Αρένα ταυρομαχιών της Ρεάλ Μαεστράνθα

Αρένα ταυρομαχιών της Ρεάλ Μαεστράνθα

📍 Πασέο δε Κριστόμπαλ Κολόν, 12

Στη Φέρια, η Μαεστράνθα ζει τα μεγαλύτερα απογεύματά της: τα πιο πολυαναμενόμενα προγράμματα της χρονιάς και ταυρομάχοι που παίζουν εδώ το κύρος μιας ολόκληρης σεζόν. Το σεβιλιάνικο κοινό είναι γνώστης, απαιτητικό και δεν χαρίζει τίποτα, και ένας θρίαμβος τον Απρίλιο είναι από τα υψηλότερα που μπορεί να ονειρευτεί ένας ματαδόρ. Τον υπόλοιπο χρόνο η αρένα ξεκουράζεται σχεδόν σιωπηλή· εκείνη την εβδομάδα όλη η γειτονιά μυρίζει αλμπέρο, πούρο και νεύρα. Μπορείς να την επισκεφτείς από μέσα τις μέρες που δεν έχει ταυρομαχία.

3Οδός Μπέτις

Οδός Μπέτις

📍 Τριάνα, όχθη του ποταμού

Ο φυσικός δρόμος της επιστροφής από το Ρεάλ προς το κέντρο περνάει από εδώ, και στη Φέρια ο δρόμος γίνεται προέκταση της γιορτής ως αργά τα ξημερώματα. Με τις πολύχρωμες προσόψεις από τη μία πλευρά και όλη τη Σεβίλλη φωτισμένη απέναντι —τον Πύργο του Χρυσού, τη Μαεστράνθα και τη Χιραλδά στο βάθος— είναι από τα καλύτερα σημεία της πόλης για να τελειώσεις τη βραδιά.

Πώς να μπεις σε μια κασέτα αν δεν ξέρεις κανέναν

Πρώτος τρόπος, ο προφανής: οι δημόσιες κασέτες. Είναι οι δημοτικές και αυτές των διαμερισμάτων, είναι σηματοδοτημένες και μπαίνει οποιοσδήποτε. Είναι μεγάλες, έχουν πάγκο, κουζίνα και χώρο για χορό, και έχουν τόση ατμόσφαιρα όση οποιαδήποτε άλλη. Αυτό που δεν έχουν είναι την οικογενειακή νότα των ιδιωτικών.

Δεύτερος τρόπος: η ώρα. Το μεσημέρι και νωρίς το απόγευμα οι ιδιωτικές κασέτες είναι πολύ πιο χαλαρές και δεν είναι σπάνιο να σε καλέσει κάποιος μέσα για ένα ποτό, κυρίως αν πας με ντόπιους. Τα ξημερώματα, αντίθετα, είναι γεμάτες και ο έλεγχος στην πόρτα είναι αυστηρός.

Τρίτος τρόπος, και ο πιο ρεαλιστικός: ο δρόμος. Το Ρεάλ το απολαμβάνεις μια χαρά χωρίς να μπεις σε καμία κασέτα. Να δεις τον περίπατο με τα άλογα το πρωί, να περπατήσεις στους δρόμους του χώρου, να κοιτάξεις τις άμαξες, να ακούσεις τις σεβιγιάνας από έξω και να καταλήξεις στην οδό του Ινφιέρνο —τη ζώνη με τα λούνα παρκ— είναι ένα πλήρες πρόγραμμα με ελεύθερη πρόσβαση.

Και μια σύσταση που γλιτώνει στενοχώριες: μην επιμένεις σε μια πόρτα όπου σου είπαν όχι. Η κασέτα είναι ιδιωτική ιδιοκτησία μιας ομάδας μελών που πληρώνουν γι' αυτήν όλο τον χρόνο, και η άρνηση δεν έχει τίποτα προσωπικό.

Συχνές ερωτήσεις

Πότε γίνεται η Φέρια δε Αμπρίλ της Σεβίλλης;

Δύο εβδομάδες μετά την Κυριακή του Πάσχα, οπότε πέφτει τον Απρίλιο ή στις αρχές Μαΐου ανάλογα με τη χρονιά, και δεν συμπίπτει ποτέ με τη Μεγάλη Εβδομάδα. Κρατάει μία εβδομάδα, αρχίζει με τη νύχτα της φωταγώγησης —όταν ανάβει η πύλη— και τελειώνει με πυροτεχνήματα πάνω από το ποτάμι. Καλό είναι να ελέγξεις τις ακριβείς ημερομηνίες της χρονιάς πριν κλείσεις.

Μπορείς να μπεις στις κασέτες της Φέρια;

Στις περισσότερες όχι, γιατί είναι ιδιωτικές: ανήκουν σε οικογένειες, παρέες, εταιρείες ή αδελφότητες και χρειάζεται πρόσκληση. Υπάρχουν όμως δημόσιες κασέτες, δημοτικές και των διαμερισμάτων, σηματοδοτημένες, όπου μπαίνει οποιοσδήποτε και όπου υπάρχει τόση ατμόσφαιρα όση και στις υπόλοιπες. Επιπλέον, το μεσημέρι και νωρίς το απόγευμα οι ιδιωτικές είναι πολύ πιο χαλαρές απ' ό,τι τα ξημερώματα.

Αξίζει να πας στη Φέρια χωρίς πρόσκληση;

Ναι, αρκεί να πας ξέροντας τι να περιμένεις. Το Ρεάλ το απολαμβάνεις μια χαρά από τον δρόμο: ο περίπατος με τα άλογα το πρωί, οι άμαξες, οι δρόμοι του χώρου, η φωτισμένη πύλη και η οδός του Ινφιέρνο με τα λούνα παρκ έχουν ελεύθερη πρόσβαση. Αυτό που δεν θα έχεις είναι την εμπειρία να βρεθείς μέσα σε μια ιδιωτική κασέτα, που είναι άλλο πράγμα.

Τι είναι το ρεμπουχίτο;

Μανθανίγια του Σανλούκαρ ανακατεμένη με γκαζόζα, πολύ κρύα, σερβιρισμένη σε κανάτα και πιωμένη σε μικρό ποτήρι. Είναι το ανεπίσημο ποτό της Φέρια και υπάρχει για πρακτικό λόγο: η σκέτη μανθανίγια, με ζέστη και πολλές ώρες χορού, είναι υπερβολική. Πίνεται επίσης σκέτη μανθανίγια και φίνο της Χερέθ.

Πρέπει να ντυθείς με φόρεμα φλαμένκο;

Δεν χρειάζεται καθόλου, αλλά καλό είναι να ξέρεις ότι εδώ δεν είναι μεταμφίεση: είναι αυτό που φοράει ο ντόπιος κόσμος και φοριέται με απόλυτη φυσικότητα. Κανείς δεν περιμένει από έναν επισκέπτη να το κάνει και κανέναν δεν ενοχλεί αν το κάνει σωστά, με το πλήρες φόρεμα. Οι άντρες δεν έχουν αντίστοιχο και πηγαίνουν με κανονικά ρούχα, περιποιημένοι. Αυτό που μετράει πραγματικά είναι τα παπούτσια: το έδαφος είναι αλμπέρο και τα λεπτά τακούνια βουλιάζουν.

Πώς φτάνεις στο Ρεάλ της Φέρια;

Βρίσκεται στη συνοικία Λος Ρεμέδιος, στην άλλη όχθη του ποταμού, και περνάς με τα πόδια από το κέντρο σε είκοσι με είκοσι πέντε λεπτά περίπου. Τα ξημερώματα τα ταξί σπανίζουν και οι ουρές είναι μεγάλες, οπότε η επιστροφή με τα πόδια περνώντας τη γέφυρα είναι αυτό που κάνει σχεδόν όλος ο κόσμος. Τα άνετα παπούτσια παύουν να είναι συμβουλή και γίνονται ανάγκη.

Οι μέρες που μετράνε και τι να φορέσεις

Η φωταγώγηση είναι η νύχτα που ανοίγει τη Φέρια: ανάβει η πύλη και ξεκινούν όλα, και εκείνη τη νύχτα δειπνούν με τηγανητό ψαράκι. Είναι από τις πιο πολυσύχναστες και από τις πιο όμορφες.

Η υπόλοιπη εβδομάδα έχει αρκετά σταθερό ρυθμό, με τον περίπατο με τα άλογα τα πρωινά και τις κασέτες ασφυκτικά γεμάτες τα βράδια. Οι καθημερινές είναι αισθητά πιο άνετες από το Σαββατοκύριακο. Η Φέρια τελειώνει με πυροτεχνήματα πάνω από το ποτάμι.

Για τα ρούχα: το φόρεμα φλαμένκο δεν είναι μεταμφίεση για τουρίστες, είναι αυτό που φοράει ο κόσμος εδώ, και φοριέται με απόλυτη φυσικότητα. Κανείς δεν περιμένει από έναν επισκέπτη να το φορέσει, αλλά ούτε θα ενοχληθεί κανείς αν το κάνει σωστά —δηλαδή με το πλήρες φόρεμα και όχι με μια εκδοχή από μαγαζί με σουβενίρ. Οι άντρες δεν έχουν αντίστοιχο: πηγαίνουν με κανονικά ρούχα, περιποιημένοι.

Τα παπούτσια είναι πιο σημαντικά απ' ό,τι φαίνεται. Το έδαφος του Ρεάλ είναι αλμπέρο, δηλαδή πατημένο χώμα: τα λεπτά τακούνια βουλιάζουν και τα ανοιχτά σανδάλια καταλήγουν στο χρώμα του εδάφους. Όσοι πηγαίνουν κάθε χρόνο φοράνε κλειστά και άνετα παπούτσια, και όσες πηγαίνουν με φόρεμα φλαμένκο, παπούτσι με φαρδύ τακούνι.

Τελευταία πρακτική σημείωση: το Ρεάλ είναι στην άλλη όχθη του ποταμού και το κέντρο απέχει έναν καλό περίπατο. Τα ξημερώματα τα ταξί είναι λίγα και οι ουρές μεγάλες. Η επιστροφή με τα πόδια περνώντας τη γέφυρα είναι αυτό που κάνει σχεδόν όλος ο κόσμος, και είναι μέρος της υπόθεσης.

Πρακτικές πληροφορίες

Πότε γίνεταιΔύο εβδομάδες μετά την Κυριακή του Πάσχα: Απρίλιο ή αρχές Μαΐου ανάλογα με τη χρονιά.
ΠούΤο Ρεάλ, στο Λος Ρεμέδιος, στην άλλη όχθη του ποταμού. Περνάς με τα πόδια από το κέντρο.
ΚασέτεςΠερίπου χίλιες, σχεδόν όλες ιδιωτικές. Οι δημοτικές και αυτές των διαμερισμάτων είναι δημόσιες και σηματοδοτημένες.
Τι πίνεταιΡεμπουχίτο: μανθανίγια με γκαζόζα, πολύ κρύα. Επίσης σκέτη μανθανίγια και φίνο.
Η καλύτερη ώραΤο πρωί για τον περίπατο με τα άλογα· καθημερινές για να αποφύγεις τον απόλυτο συνωστισμό.
ΠαπούτσιαΚλειστά και άνετα. Το έδαφος είναι αλμπέρο και τα λεπτά τακούνια βουλιάζουν.

Στον χάρτη

🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Seville και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Seville χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Seville
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Γιορτές και παραδόσεις

Μεγάλη Εβδομάδα στη Σεβίλλη: πώς να την καταλάβεις και πού να τη δεις

Διαδρομές

Η Σεβίλλη σε 2 μέρες: το δρομολόγιο που πραγματικά λειτουργεί

Γαστρονομία

Τάπας στη Σεβίλλη: οδηγός για μπαρ, ωράρια και τι να παραγγείλεις στο καθένα

Γειτονιές

Τριάνα: οδηγός για τη συνοικία που πιστεύει πως είναι μια ξεχωριστή πόλη