De toren is romaans, van het eind van de 12e eeuw, en met bijna vijftig meter is hij een van de hoogste romaanse klokkentorens van Spanje. Die met dakpannen bedekte naaldspits is pure 12e eeuw die zich tegen de hemel van Castilië aftekent. Samen met het portiek en de apsissen is dat alles wat authentiek is aan het hele complex.
Een neogotische kerk rond een echte toren
De kerk werd in de 14e eeuw in gotische stijl herbouwd, en in de 20e eeuw was ze zo bouwvallig dat er een drastisch besluit werd genomen: men brak de gotische beuken af en bewaarde alleen het waardevolste, de toren, het portiek en de apsissen.
Rond die elementen werd tussen 1918 en 1934 een neogotische kerk opgetrokken. Dus hoewel ze van boven tot onder middeleeuws lijkt, is een groot deel van wat je ziet een reconstructie, met enorm veel zorg gemaakt rond een echte toren van achthonderd jaar oud.
Die praktijk – het waardevolle bewaren en de rest in stijl opnieuw bouwen – was gebruikelijk in de Spaanse monumentenrestauratie van het begin van de 20e eeuw en staat vandaag behoorlijk ter discussie. Hier is het resultaat samenhangend en misleidt het niemand die aandachtig kijkt.
Ze heet “la Antigua”, de oude, omdat ze dat echt is: het is een van de oudste parochies van de stad, met wortels die teruggaan tot de tijd van graaf Ansúrez, in de 11e eeuw. Toen Valladolid nauwelijks meer was dan een stadje dat begon te groeien, werd hier al eredienst gehouden.
Wat er binnen is
Het romaanse portiek is samen met de toren het oudste deel van het complex, en het loont om het aandachtig te bekijken voordat je naar binnen gaat. Ook de apsissen zijn origineel.
Binnen wachten de drie beuken met hun verhoogde koor, het transept met zijn roosvensters, de hoofdkapel en de Capilla de los Tovar, een adellijke grafkapel van het soort dat in de Castiliaanse gotiek volop voorkomt.
De toren maakt deze kerk bijzonder binnen de Spaanse romaanse architectuur: vijftig meter is heel veel voor een klokkentoren uit die tijd, en de piramidevormige spits met dakpannen geeft hem een silhouet dat je van ver herkent.
Ze staat bovendien op een van de mooiste plekken van de stad, met een tuin ervoor waardoor je haar helemaal kunt zien, iets wat zelden gebeurt met kerken midden in de stad.
Niet te missen
Een romaanse toren van 50 meter
Van het eind van de 12e eeuw, een van de hoogste romaanse klokkentorens van Spanje.
De rest is neogotisch
De vervallen gotische beuken werden afgebroken en de kerk werd tussen 1918 en 1934 opnieuw opgebouwd.
Echt zijn de toren, het portiek en de apsissen
De rest is een zorgvuldige reconstructie rond wat wel de moeite waard was om te bewaren.
Terecht “la Antigua”
Een van de oudste parochies, met wortels in de tijd van graaf Ansúrez, in de 11e eeuw.
Hoe het in je bezoek aan Valladolid past
Ze staat naast de kathedraal en de universiteit, op een paar minuten van de Plaza Mayor.
Het bezoek binnen duurt zo'n twintig of dertig minuten. Controleer de openingstijden: het is een kerk in gebruik.
Ze past in de route door het centrum, samen met de kathedraal, het Palacio de Santa Cruz en het Palacio de los Vivero.
Veelgestelde vragen
Waarom heet ze “la Antigua”?
Omdat ze dat echt is: het is een van de oudste parochies van de stad, met wortels die teruggaan tot de tijd van graaf Ansúrez, ergens in de 11e eeuw. Toen Valladolid nauwelijks een stadje was dat begon te groeien, was hier al eredienst. Met de eeuwen kwamen er andere, nieuwere kerken omheen, en deze behield de liefkozende bijnaam “la Antigua”, de eeuwige, de eerste. De naam is eigenlijk een klein eerbetoon aan haar leeftijd.
