Barcelona · Görülecek yerler

La Pedrera

Yukarıdan aşağıya dalgalanan, tek bir dik köşesi olmayan taş bir cephe; denizin dibinden koparılmış yosunlar gibi kıvrılmış demir balkonlar. Resmî adı Casa Milà'dır; Antoni Gaudí'nin 1906 ile 1912 arasında inşa edilen son sivil eseri. Ama kimse ona bu adla seslenmez: herkes için La Pedrera'dır, “taş ocağı”; dönemin Barselonalılarının, onu en zarif bulvarlarına dikilmiş çirkin bir kaya kütlesi gibi gördükleri için taktıkları alaycı bir lakap. Bugün içeri girmek için kuyruğa giriyorlar.

Taşıyıcı duvarı olmayan bir bina

Yenilik cephede değil, onun arkasındadır. La Pedrera'nın taşıyıcı duvarları yoktur: bütün bina bir sütun ve kiriş iskeletinin üzerinde durur ve taş cephe, taşıyıcı bir işlevi olmadan, bir deri gibi bu iskelete asılıdır. Bu da iç duvarların istenildiği gibi yer değiştirebileceği anlamına geliyordu.

Bu, XX. yüzyıl mimarisini tanımlayacak ilke olan serbest plandır; 1906'da, hâlâ dekoratif bir eksantrik sayılan bir mimar tarafından uygulanmıştır. Gaudí oraya modaya uyarak varmadı: yapıları herkesten iyi hesapladığı ve taşıyıcı duvarlarla çözülmesi imkânsız olan kavisli cepheler istediği için vardı.

Ayrıca otomobillerin, şehrin ilk yeraltı otoparklarından birine inmesi için bir rampa ekledi; neredeyse hiç araba olmayan bir dönemde. Ve binayı bir heykel grubu ve bir Meryem Ana (Virgen del Rosario) heykeliyle taçlandırmayı tasarladı; mal sahibi bunu, bütün Barselona'da kiliselerin yandığı 1909 Trajik Haftası'ndan sonra iptal etti. Gaudí neredeyse işi bırakıyordu.

Savaşçıların çatı terası

Bilet parasını ödemenin nedeni çatıdır. Bacalar ve havalandırma çıkışları heykel gibi ele alınmıştır: miğferli gövdeler, kıvrılmış biçimler, trencadís (kırık seramik mozaiği) ve cava şişesi parçalarıyla kaplı yüzeyler. Savaşçılar olarak bilinirler ve George Lucas'ın imparatorluk askerlerinin miğferi için onlardan esinlendiği söylenir, ama bu belgelenmiş tarihten çok bir şehir efsanesine aittir.

Gezi, çatının altındaki tavan arasından da geçer: bir balinanın kaburgalarını andıran bir mekân oluşturan, tuğladan iki yüz yetmiş zincir eğrisi kemer. Orada, ip ve ağırlıklardan oluşan funiküler maket de dahil olmak üzere, maketler ve onun yapısal yöntemine dair açıklamalarla Espai Gaudí yer alır.

Ve dönem mobilyalarıyla yeniden kurulmuş bir daire olan Pis de la Pedrera, 1910'da burjuva bir ailenin bu dalgalı duvarların içinde nasıl yaşadığını gösterir. Üç kat —daire, tavan arası ve çatı terası— aynı bilete dahildir.

Kaçırılmayacaklar

Savaşçıların çatı terası

Trencadís ve cava şişesi camıyla kaplanmış, miğferli heykellere dönüşmüş bacalar.

Tek bir taşıyıcı duvar yok

1906'da serbest plan. Cephe iskelete bir deri gibi asılıdır: içerideki duvarlar yer değiştirebiliyordu.

Tavan arasının 270 kemeri

Tuğladan bir balina kaburgası; bugün Espai Gaudí'ye ve maketlerine ev sahipliği yapıyor.

1906 tarihli garaj

Neredeyse kimsenin arabası yokken arabaların bodruma inmesi için bir rampa.

Barselona gezine nasıl uyar

Passeig de Gràcia üzerindedir; Casa Batlló, Casa Amatller ve Casa Lleó Morera'nın bir arada bulunduğu Illa de la Discòrdia'ya beş dakika, Diagonal'e doğru yukarı çıkarak Palau Baró de Quadras'a on dakika yürüme mesafesindedir.

Aydınlatılmış çatı terası ve bacaların üzerine bir projeksiyonla gece ziyaretinin var olduğunu bilmeye değer. Gündüz ziyaretinden pahalıdır ve daha çabuk tükenir, ama çevresinde ışıkları yanan Eixample ile gece çatı terası bambaşka bir deneyimdir.

Passeig de Gràcia'da yalnızca bir Gaudí evi görecek ve bununla Casa Batlló arasında kararsız kalıyorsan: Batlló içiyle ve renkli cephesiyle daha çok etkiler; La Pedrera yapısal kısmı, tavan arasını ve çatı terasını alır. İşlerin nasıl ayakta durduğu ilgini çekiyorsa, bu. Renk ilgini çekiyorsa, öteki.

Sık sorulan sorular

Tam olarak neye gülüyorlardı?

Her şeye, hem de acımasızca. Dönemin mizah basını onu hedef aldı: onu bir zeplin hangarı gibi, yarım kalmış bir pasta gibi, dev bir yılanın inine benzeterek çiziyorlardı. Yıllarca onunla ilgili espriler yaptılar. Hanımların bu kadar dalgalı pencerelere düz perde bulamayacağı alayı bile dolaştı. O aynı alayların hayranlığa dönüşmesi bana Gaudí'nin en güzel intikamı gibi geliyor.

Tepesinde bir Meryem Ana olacağı doğru mu?

Evet, ve acı bir hikâye. Çok dindar olan Gaudí, binayı büyük bir heykel grubu ve bir Tespih Meryem Ana'sı tasviriyle taçlandırmayı tasarlamıştı. Ama 1909'da, bütün şehirde kiliselerin ve manastırların yandığı bir isyan olan Trajik Hafta patlak verdi ve korkan mal sahibi bu kadar göz önünde dini bir simge koymayı kesinlikle reddetti. Gaudí öyle üzüldü ki neredeyse işi bırakıyordu. O düşten geriye yalnızca saçak üzerinde yaldızlı bir yazıt kaldı.

Buraya arabaların girebildiği doğru mu?

Doğru, gerçi o zamanlar neredeyse kimsenin arabası yoktu. Gaudí Casa Milà'yı içeride de devrimci bir şey olarak düşündü: otomobillerin girip şehrin ilk yeraltı otoparklarından birine inebilmesi için bir rampa tasarladı. Bir düşün, sokaklarda hâlâ at arabaları hüküm sürerken bir garaj planlamak. Henüz sokakta görünmemiş bir gelecek için düşünülmüş bir garaj.

Barcelona şehrini keşfet ve kendi temponda dinle

Yerel rehberlerle, kendi temponda ve çevrimdışı gez.

Viavoy uygulaması

Barcelona şehrinde başka yerler

MACBA ve Plaça dels Àngels

Mercat de la Barceloneta

Mercat de Santa Caterina

Kolomb Anıtı

Picasso Müzesi

Palau Baró de Quadras