Santiago de Compostela · Τι να δεις

Μονή Σαν Ντομίνγκος ντε Μπονάβαλ

Convento de San Domingos de Bonaval

Βρίσκεται έξω από τα τείχη, στην πλαγιά του λόφου Αλμάθιγα, εκεί όπου η πέτρινη πόλη συναντά το πράσινο. Σύμφωνα με την παράδοση το ίδρυσε ο Άγιος Δομίνικος του Γκουθμάν τον 13ο αιώνα και ξαναχτίστηκε τον 17ο αιώνα. Από το 1977 δεν ζουν εδώ μοναχοί αλλά το Μουσείο ντο Πόμπο Γκαλέγκο (Μουσείο του Γαλικιανού Λαού), και φυλάει δύο πράγματα που από μόνα τους δικαιολογούν την ανηφόρα: μια αδύνατη σκάλα και το πάνθεο όπου αναπαύεται η Ροσαλία ντε Κάστρο.

Η τριπλή ελικοειδής σκάλα

Είναι η πιο φωτογραφημένη εικόνα του κτιρίου και ένα από τα πιο εντυπωσιακά δείγματα μπαρόκ μηχανικής της Ισπανίας. Τρεις ανεξάρτητες ελικοειδείς σκάλες, χωμένες μέσα στο ίδιο κυλινδρικό κενό, που ανεβαίνουν σπειροειδώς χωρίς να διασταυρώνονται ποτέ και χωρίς να αγγίζονται σε κανένα σημείο.

Η καθεμία ξεκινά από διαφορετικό σημείο και καταλήγει σε διαφορετικό όροφο του κτιρίου, έτσι ώστε τρία άτομα μπορούν να ανεβαίνουν ταυτόχρονα χωρίς να βλέπονται ούτε να συναντιούνται. Η αρχική λογική ήταν λειτουργική —να χωρίζονται οι διαδρομές μέσα στο μοναστήρι— αλλά το αποτέλεσμα είναι καθαρή δεξιοτεχνία.

Την υπογράφει ο Δομίνγκο ντε Αντράδε, γεννημένος γύρω στο 1639, πρωτομάστορας του καθεδρικού και δημιουργός επίσης της Μπερενγκέλα, του πύργου του ρολογιού. Ο Αντράδε ήταν τόσο καλός μαθηματικός όσο και καλλιτέχνης: έγραψε μάλιστα μια πραγματεία για τη γεωμετρία εφαρμοσμένη στην οικοδομή, και αυτή η σκάλα είναι η πρακτική της απόδειξη.

Το πάνθεο και το μουσείο μιας χώρας

Σε ένα παρεκκλήσι του μοναστηριού βρίσκεται το Πάνθεο των Επιφανών Γαλικιανών, και το κεντρικό του κομμάτι είναι ο τάφος της Ροσαλία ντε Κάστρο, της μητέρας της γαλικιανής λογοτεχνίας. Πέθανε στο Παδρόν το 1885 και έξι χρόνια αργότερα ολόκληρη η χώρα κινητοποιήθηκε για να φέρει εδώ τα λείψανά της με μια κηδεία σχεδόν κρατική· το πάνθεο δημιουργήθηκε ακριβώς για να την υποδεχτεί.

Μαζί της βρίσκονται ο Καστελάο —γιατρός, σκιτσογράφος και πατέρας του πολιτικού γαλικιανισμού, του οποίου τα λείψανα δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν από την εξορία στο Μπουένος Άιρες μέχρι το 1984—, ο γλύπτης Ασορέι και ο χαρτογράφος Δομίνγκο Φοντάν. Στην πράξη, είναι το εθνικό πάνθεο της Γαλικίας.

Το υπόλοιπο κτίριο το καταλαμβάνει το Μουσείο ντο Πόμπο Γκαλέγκο, με τα γεωργικά εργαλεία, τις βάρκες, τους αργαλειούς, την κεραμική και τις γκάιτες που εξηγούν πώς ζούσαν σε αυτή τη χώρα μέχρι πρόσφατα. Είναι ένα εθνογραφικό μουσείο πρώτου επιπέδου και από τα πιο τίμια που υπάρχουν στην Ισπανία.

Μη χάσεις

Τρεις σκάλες που δεν αγγίζονται

Τρεις ανεξάρτητες έλικες στο ίδιο κενό, η καθεμία με την αφετηρία και τον προορισμό της. Κανείς δεν διασταυρώνεται.

Ο Αντράδε, μαθηματικός

Ο δημιουργός έγραψε μια πραγματεία γεωμετρίας εφαρμοσμένης στην οικοδομή. Αυτή η σκάλα είναι η πρακτική της απόδειξη.

Το πάνθεο της Γαλικίας

Ροσαλία ντε Κάστρο, Καστελάο, Ασορέι και Δομίνγκο Φοντάν. Δημιουργήθηκε το 1891 για να υποδεχτεί τα λείψανα της Ροσαλία.

Το πάρκο του Μποναβάλ

Το παλιό νεκροταφείο και ο λαχανόκηπος του μοναστηριού, αποκατεστημένα από τον Άλβαρο Σίζα με τους τάφους ενσωματωμένους.

Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στο Σαντιάγο

Βρίσκεται δέκα λεπτά από την παλιά πόλη, ανεβαίνοντας από την Πόρτα ντο Καμίνιο, σε μια ζώνη με πολύ μικρή τουριστική πίεση. Ακριβώς δίπλα βρίσκεται το CGAC, του Άλβαρο Σίζα, και ανάμεσα στα δύο απλώνεται το πάρκο του Μποναβάλ.

Αυτό το πάρκο καταλαμβάνει το παλιό νεκροταφείο και τον λαχανόκηπο του μοναστηριού, και είναι ένας από τους πιο ιδιαίτερους χώρους της πόλης: πέτρινες αναβαθμίδες, βελανιδιές, παλιοί τάφοι ενσωματωμένοι στο σχέδιο και θέα πάνω από τις στέγες. Το αποκατέστησε ο ίδιος ο Σίζα μαζί με την Ισαμπέλ Αγκίρρε.

Υπολόγισε μιάμιση ώρα για το μουσείο, το πάνθεο και τη σκάλα. Και πήγαινε με άνεση χρόνου, γιατί ο συνδυασμός με το CGAC και το πάρκο είναι το καλύτερο μισό πρωινό του Σαντιάγο έξω από τον άξονα του καθεδρικού.

Συχνές ερωτήσεις

Ποιος ήταν ο Ντομίνγκο ντε Αντράδε;

Μια ιδιοφυΐα του γαλικιανού μπαρόκ, γεννημένος γύρω στο 1639. Ήταν αρχιμάστορας του καθεδρικού, και δικός του είναι επίσης η Μπερενγκέλα, εκείνος ο πύργος του ρολογιού που ακούς να χτυπά τις ώρες πάνω από το Ομπραδόιρο. Αυτό που με γοητεύει περισσότερο είναι ότι ήταν τόσο καλός μαθηματικός όσο και καλλιτέχνης: έφτασε να γράψει μια ολόκληρη πραγματεία για τις αρετές και την αρχοντιά της αρχιτεκτονικής, κάτι σπανιότατο για έναν λιθοξόο της εποχής του. Ένας άνθρωπος που σκεφτόταν την πέτρα όσο και τη σμίλευε.

Γιατί είναι θαμμένη εδώ η Ροσαλία ντε Κάστρο;

Γιατί η Γαλικία αποφάσισε να την κάνει σύμβολό της. Πέθανε στο Παδρόν το 1885 και, έξι χρόνια αργότερα, το 1891, ολόκληρη η χώρα κινητοποιήθηκε για να φέρει τα λείψανά της στο Σαντιάγο με μια κηδεία σχεδόν κρατική· αυτό το πάνθεον δημιουργήθηκε ακριβώς για να την υποδεχτεί. Με τα «Καντάρες Γκαγιέγκος», γραμμένα στα γαλικιανά όταν σχεδόν κανείς δεν τολμούσε, άναψε το Ρεσουρδιμέντο, την αναγέννηση της γλώσσας μας και του πολιτισμού μας. Γι' αυτό, για πολλούς από εμάς, το να έρχεσαι εδώ είναι σαν να επισκέπτεσαι μια μητέρα.

Και ο Καστελάο, πώς έφτασε ως εδώ;

Με τον Καστελάο η ιστορία είναι ακόμη πιο συγκινητική. Ήταν γιατρός, σχεδιαστής και ο μεγάλος πατέρας του πολιτικού γαλικιανισμού· έγραψε το «Σέμπρε εν Γκαλίθα», σχεδόν βίβλο για τους Γαλικιανούς εθνικιστές. Πέθανε εξόριστος στο Μπουένος Άιρες το 1950, φεύγοντας από τη δικτατορία, και τα λείψανά του δεν μπόρεσαν να γυρίσουν στο σπίτι παρά το 1984, πια στη δημοκρατία. Εκείνη η επιστροφή ήταν μια τεράστια μέρα για τη χώρα. Το ότι αναπαύεται δίπλα της, εδώ, έχει πολύ από συμφιλίωση.

Ανακάλυψε την πόλη Santiago de Compostela και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Γύρισέ την με ντόπιους ξεναγούς, με τον δικό σου ρυθμό και χωρίς σύνδεση.

Εφαρμογή Viavoy

Άλλα μέρη στην πόλη Santiago de Compostela

Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού

Παρατηρητήριο του Ομπραδόιρο

Ο περίπατος Φεραδούρα

Μονή Σαν Πάιο ντε Αντεαλτάρες

Πόρτα ντο Καμίνιο

Πλατεία Ομπραδόιρο και η πρόσοψη του καθεδρικού ναού