Madrid · Co zobaczyć

Fontanna Neptuna

Fuente de Neptuno

W połowie Paseo del Prado, pod platanami, bóg morza stoi na muszli ciągniętej przez dwa konie o rybich ogonach, trzyma trójząb i patrzy przed siebie ze spokojem kogoś, kto włada oceanami. To, że Madryt, miasto bez morza, ma Neptuna za jeden ze swoich najbardziej ukochanych symboli, ma w sobie odrobinę ironii. Fontanna jest bliźniaczką tej na placu Cibeles, a dziś jest też ołtarzem, przy którym Atlético Madryt świętuje swoje tytuły.

Oświeceniowa fontanna dla nowej promenady

Fontanna jest częścią wielkiego planu urbanistycznego, który Karol III zlecił pod koniec XVIII wieku, żeby drogę na przedmieściach zamienić w najelegantszą promenadę Europy. Ogólny projekt jest dziełem Ventury Rodrígueza, tego samego architekta, który zaprojektował fontannę Cibeles, a rzeźbę wykonał Juan Pascual de Mena w marmurze z Montesclaros. Ustawiono ją w 1786 roku.

Program był spójny i na wskroś oświeceniowy: trzy fontanny poświęcone bóstwom wody – Cibeles, Apollo i Neptun – wyznaczające rytm promenady, a po drugiej stronie gmachy nauki (Królewski Gabinet Historii Naturalnej, dziś Muzeum Prado, oraz Ogród Botaniczny). Woda, nauka i natura: Madryt oświecenia daje się w całości wyjaśnić na tych pięciuset metrach.

Przyjrzyj się morskim koniom, hipokampom: woda tryska im z nozdrzy, jakby parskały w galopie, a u ich stóp są foki i inne morskie stworzenia wyrzeźbione z niezwykłą precyzją. I jeszcze zaskakujący szczegół: fontanna nie zawsze stała tam, gdzie stoi. Gdy ją ustawiono, nie dominowała nad tym rondem i nie patrzyła w stronę, w którą patrzy dziś; pod koniec XIX wieku przeniesiono ją na sam środek placu i obrócono. W Madrycie nawet posągi zmieniają miejsce.

Fontanna Atleti

Madryt podzielił swoje dwa kluby piłkarskie między dwóch bogów, a ten podział traktuje się tu bardzo poważnie: Cibeles należy do Realu Madryt, a Neptun do Atlético. Sześćset metrów promenady dzieli oba ołtarze i biada kibicowi, który pomyli fontanny!

Gdy Atlético zdobywa tytuł, ten plac wypełniają tysiące ludzi w czerwono-białych barwach, a bóg morza, który ujarzmiał burze i potwory, stoicko znosi szalik zawieszony na trójzębie. Nie narzeka: od wieków jest mokry. W takie dni fontannę osłania się konstrukcjami, żeby uniknąć zniszczeń; zaczęto to robić, gdy świętowanie zostawiło na marmurze niejedną bliznę.

Przez resztę roku Neptun to spokojny przystanek na Paseo del Prado. Najlepszy widok jest z chodnika przy Thyssenie, z twarzą na południe: fontanna ustawia się w jednej linii z obsadzoną drzewami promenadą, a w głębi widać Prado. O zmierzchu, przy zapalonym oświetleniu i tryskającej wodzie, to jeden z najpiękniejszych obrazków na osi muzeów.

Nie do przegapienia

Hipokampy

Morskie konie, które ciągną muszlę: woda tryska im z nozdrzy, jakby parskały.

Czerwono-biały trójząb

Tu swoje tytuły świętuje Atlético Madryt, 600 metrów od Cibeles Realu Madryt.

Fontanna, którą przeniesiono

Nie zawsze stała na środku placu: pod koniec XIX wieku przeniesiono ją i obrócono.

Oświeceniowa oś

Część planu Karola III: trzy fontanny bogów wody obok gmachów nauki.

Jak to wpleść w zwiedzanie Paseo del Arte

Neptun stoi dokładnie w połowie Paseo del Arte i działa jak zawias między dwoma z jego trzech wielkich muzeów. Trzydzieści metrów stąd masz Muzeum Thyssen-Bornemisza w łososiowym pałacu; dwieście metrów dalej – wejście Velázqueza do Muzeum Prado; a idąc dalej na południe – Muzeum Reina Sofía z „Guernicą”.

Na północ, w górę promenady, w pięć minut dojdziesz do Plaza de Cibeles, z Palacio de Cibeles i jego tarasem widokowym oraz z Banco de España. A na wschód zaczyna się Barrio de las Letras, gdzie mieszkali Cervantes, Lope de Vega i Quevedo, z jednym z najlepszych rejonów na tapas w centrum.

Na rondzie jest duży ruch, więc żeby je sfotografować, lepiej korzystać z przejść dla pieszych i z chodników środkowej promenady, które są zacienione drzewami i wygodne. Trasa Viavoy „Spacer Sztuki i El Retiro” przechodzi tędy śladem bogów wody, od Cibeles do parku Retiro, a przy każdym przystanku opowiada lokalny przewodnik.

Najczęstsze pytania

Czy Neptun zawsze stał na środku placu?

Otóż nie. Kiedy go ustawiono, w XVIII wieku, nie dominował nad tym rondem i nie patrzył w stronę, w którą patrzy dziś. Pod koniec XIX wieku przeniesiono go dokładnie na środek placu i obrócono, żeby stał tak, jak go widzisz. Czyli bóg morza „pożeglował” kilka metrów po stałym lądzie, zanim rzucił tu kotwicę. W Madrycie nawet posągi zmieniają miejsce.

Odkryj Madrid i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Madrid

Casa Encendida

La Tabacalera

Manuela Malasaña

Mercado de San Fernando

Mercado de San Miguel

Muzeum Prado