Barcelona · Co zobaczyć

Mercat de Santa Caterina

Nad ochrowymi dachami dzielnicy unosi się fala kolorów, która nie pasuje do niczego wokół: trzysta dwadzieścia pięć tysięcy sześciokątnych płytek ceramicznych w sześćdziesięciu siedmiu odcieniach, układających się w owoce i warzywa widziane z nieba. To dach Mercat de Santa Caterina, najstarszego krytego targu Barcelony, wymyślonego na nowo między 1997 a 2005 rokiem przez Enrica Mirallesa i Benedettę Tagliabue. A pod stoiskami kryje się średniowieczny klasztor, który miasto spaliło w 1835 roku.

Klasztor, który spłonął w jedną noc

Stał tu dominikański klasztor Santa Caterina, jeden z najpotężniejszych w średniowiecznej Barcelonie, z jednonawowym gotyckim kościołem o pokaźnych rozmiarach. W lipcu 1835 roku, w noc antyklerykalnej furii, mieszkańcy Barcelony podpalili pół tuzina klasztorów w mieście i ten był jednym z nich.

Na pustej parceli wzniesiono w 1848 roku pierwszy kryty targ Barcelony, który odziedziczył nazwę klasztoru. Ten budynek, już z XIX wieku, dotrwał do końca XX wieku w dość kiepskim stanie, a w 1997 roku rozpisano konkurs na jego gruntowną przebudowę.

Podczas wykopów odsłonięto fundamenty klasztoru, a także pozostałości wcześniejszej osady. Postanowiono zachować je na widoku wewnątrz samego targu: wchodzisz kupić rybę, a kończysz, spacerując obok gotyckich murów. Część tych pozostałości można też zobaczyć w niewielkiej przestrzeni muzealnej w środku.

Dach, którego autor nie zobaczył ukończonego

Falisty dach to mozaika naśladująca martwą naturę z owoców i warzyw widzianą z góry: nie jest abstrakcyjną dekoracją, lecz reklamą tego, co sprzedaje się pod nim. Opiera się na konstrukcji z drewna klejonego i stali, która wygina się niemal bez podpór wewnętrznych i zostawia przestrzeń targu wolną.

Enric Miralles zmarł w 2000 roku, w wieku czterdziestu pięciu lat, na guza mózgu, gdy prace były w połowie. Dokończyła je jego wspólniczka i partnerka życiowa, Benedetta Tagliabue, a targ otwarto w 2005 roku. Ten dach jest dosłownie dziełem pośmiertnym, ukończonym inną ręką.

Żeby go zobaczyć, trzeba wejść wyżej: z ulicy go nie widać. Najlepsze miejsca to tarasy i wyższe piętra okolicznych budynków, a widać go też, gdy idziesz Via Laietana. Od środka widać za to drewnianą konstrukcję, która również zasługuje na chwilę z zadartą głową.

Nie do przegapienia

325 000 ceramicznych sześciokątów

Sześćdziesiąt siedem kolorów układa się w martwą naturę widzianą z nieba. Żeby ją zobaczyć, trzeba gdzieś wejść wyżej.

Klasztor pod stoiskami

Gotycki, dominikański, spalony w 1835 roku. Jego fundamenty zachowano na widoku wewnątrz targu.

Dzieło pośmiertne

Miralles zmarł w 2000 roku, gdy prace były w połowie. Dokończyła je Benedetta Tagliabue.

Prawdziwy targ

Tu robią zakupy mieszkańcy. Bary są dobre i kosztują o połowę mniej niż na targu Boquería.

Jak wpleść go w zwiedzanie Barcelony

Stoi przy Via Laietana, na granicy dzielnic Born i Sant Pere, pięć minut od katedry i kolejne pięć od Carrer de Montcada i Museu Picasso.

To prawdziwy targ, a nie dekoracja: większość stoisk sprzedaje mieszkańcom dzielnicy, a rano jest pełno ludzi robiących zakupy. Są tu bary, w których je się bardzo dobrze i po cenach, które nie mają nic wspólnego z cenami na targu Boquería, dwadzieścia minut dalej.

Przyjdź rano w dzień powszedni. W soboty jest tu tłum, a w niedziele targ jest zamknięty, jak prawie wszystkie targi w mieście. A jeśli porównujesz: Boquería jest bardziej efektowna i dużo bardziej turystyczna; Santa Caterina to miejsce, gdzie ludzie robią zakupy.

Najczęstsze pytania

Czy architekt zobaczył ukończony dach?

Otóż nie, i jest w tym coś poruszającego. Enric Miralles zmarł w 2000 roku, w wieku zaledwie czterdziestu pięciu lat, na guza mózgu, gdy budowa nie była jeszcze skończona. To jego partnerka i wspólniczka, Benedetta Tagliabue, ją dokończyła i otworzyła dla dzielnicy. Ta fala koloru unosząca się nad dachami jest więc po części dziełem pośmiertnym: ostatnim, co wymyślił jeden z najbłyskotliwszych architektów, jakich wydało to miasto.

Co się stało z tamtym klasztorem?

Nie upadł ot tak: spalono go. W 1835 roku, w szczycie fali antyklerykalnej, mieszkańcy Barcelony podpalili w jedną noc pół tuzina klasztorów, a klasztor Santa Caterina, dominikański i niezwykle potężny, był jednym z tych, które spłonęły. Na pustej działce zbudowano potem targ, który odziedziczył jego nazwę. Dlatego kupując tutaj, wciąż wymawiasz nazwę klasztoru zakonników, którzy zniknęli prawie dwa stulecia temu.

Odkryj Barcelona i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Barcelona

Mirador de Colom

Muzeum Picassa

Palau Baró de Quadras

Palau de Mar

Palau Macaya

Plaça de la Barceloneta i Sant Miquel del Port