Barcelona · Co zobaczyć

Palau Macaya

Przy Passeig de Sant Joan, szerokiej, wysadzanej drzewami alei, którą prawie nie chodzą turyści, otwiera się świetliście biała fasada pokryta niezwykle delikatnym sgraffito. To Palau Macaya, który Josep Puig i Cadafalch ukończył około 1901 roku. To najłatwiejszy do zwiedzenia modernistyczny budynek w Barcelonie: działa jako centrum kultury, wstęp jest wolny, a jego patio ze schodami należy do najpiękniejszych w Eixample, dzielnicy o szachownicowym układzie ulic. Prawie nikt o tym nie wie.

Sgraffito, czyli jak rysować, zdrapując

Cała fasada jest wykonana techniką sgraffito, mocno zakorzenioną w Katalonii: nakłada się na siebie warstwy zaprawy w różnych kolorach i, póki są jeszcze świeże, zdrapuje się wierzchnią, żeby wyłoniła się spodnia. Rysunek nie jest namalowany na murze, tylko wyryty w nim samym, i dlatego przez stulecie deszczu nie traci ostrości.

Efektem jest tu niemal oślepiająca biel z motywami roślinnymi i geometrycznymi, które biegną przez całą fasadę. To celowy kontrapunkt dla rzeźbionego kamienia Palau Baró de Quadras, dzieła tego samego architekta i z bardzo zbliżonego okresu: jeden dom maluje się światłem, drugi rzeźbi cieniem.

Kamienne rzeźby portalu wykonał Eusebi Arnau, jak w wielu innych modernistycznych budynkach. Jeśli patrząc na fasadę, masz wrażenie, że ten pałac przypomina kamienicę Amatller przy Passeig de Gràcia, to nie przypadek: wyszły spod tej samej ręki i powstały w tych samych latach.

Rzeźbiarz na rowerze

Podejdź do płaskorzeźb po bokach głównych drzwi i poszukaj spokojnie: wśród postaci jest jedna, która zdobyła sławę – ktoś jadący na rowerze. Zwykle odczytuje się ją jako mrugnięcie okiem do samego architekta: Puig i Cadafalch dojeżdżał na budowę rowerem, co w 1900 roku było dość skandaliczne u pana jego pozycji.

Takie wyrzeźbione żarty to stały element katalońskiego modernisme i mało kto ich szuka: w budynkach z tamtej epoki wśród świętych i smoków kryją się fotografowie, rowerzyści, gramofony i automobile, jak małe podpisy nowoczesności wkradające się do średniowiecznego języka.

Wewnętrzne patio z odkrytymi marmurowymi schodami i kolumnami to najlepsza część budynku i jest otwarte. To domowa wersja układu katalońskiego gotyku świeckiego – portal, patio, schody na piętro reprezentacyjne – który Puig znał dogłębnie jako historyk i zastosował tu w modernistycznym duchu.

Nie do przegapienia

Białe sgraffito

Rysunek nie jest namalowany: jest wydrapany w warstwach zaprawy. Dlatego od stulecia pozostaje nienaruszony.

Rzeźbiarz na rowerze

Ukryty w płaskorzeźbach portalu. Mrugnięcie okiem do architekta, który w 1900 roku dojeżdżał na budowę rowerem.

Patio ze schodami

Kataloński gotyk świecki w modernistycznym duchu, z wolnym wstępem. Jedno z najpiękniejszych w Eixample.

Wstęp wolny

To działające centrum kultury, a nie płatny zabytek. Praktycznie nikt tu nie zagląda.

Jak wpleść go w zwiedzanie Barcelony

Stoi przy Passeig de Sant Joan, dziesięć minut pieszo od bazyliki Sagrada Família i kolejne dziesięć od alei Diagonal i Palau Baró de Quadras. To naturalny przystanek między tymi dwoma punktami, który oszczędza ci marszu alejami bez cienia.

Jako działające centrum kultury ma godziny otwarcia instytucji, a nie zabytku: jest otwarte od poniedziałku do piątku, a w weekendy krócej, a wystawy i wydarzenia czasem ograniczają dostęp do niektórych sal. Patio i parter są zwykle dostępne.

I rada dotycząca okolicy: Passeig de Sant Joan to jedno z najlepszych miejsc w Barcelonie do nicnierobienia. Jest zadrzewiony, co kilka metrów ma ogródki kawiarni, ścieżkę rowerową i bawiące się dzieci, a nie pojawia się na żadnej liście miejsc obowiązkowych. Po bazylice Sagrada Família dwadzieścia minut posiedzenia tutaj naprawia cały dzień.

Najczęstsze pytania

Jak powstaje ten biały rysunek na fasadzie?

To piękna i bardzo katalońska technika, sgraffito. Zamiast malować rysunek na wierzchu, nakłada się warstwy zaprawy w różnych kolorach i, póki są jeszcze miękkie, zdrapuje się wierzchnią, żeby wyjrzała ta spod spodu, jakby się rysowało, drapiąc. W ten sposób motywy zostają wyryte w samej ścianie i przez wieki znoszą wiatr i deszcz. Twórcy modernisme ocalili to dawne rzemiosło i wypełnili je fantazją. Podejdź bliżej: nie ma tu farby, jest skóra ściany zdrapana z cierpliwością złotnika.

Odkryj Barcelona i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Barcelona

Plaça de la Barceloneta i Sant Miquel del Port

Plaça Nova i mury rzymskie

Plaża Barceloneta

Port Vell

Sant Pau del Camp

Santa Maria del Mar