Barcelona · Co zobaczyć

Katedra i krużganek z gęsiami

La Catedral i el claustre de les oques

W Barcelonie katedra nazywa się La Seu, a pierwsze, co trzeba o niej wiedzieć, to że jej fasada kłamie. Te fotogeniczne gotyckie iglice pochodzą z początku XX wieku, są o cztery stulecia młodsze od świątyni, na której stoją. To, co naprawdę zapada w pamięć, kryje się z tyłu: krużganek z palmami, magnoliami, fontanną i trzynastoma żywymi białymi gęśmi, które są tu od stuleci. Nie są ozdobą dla turystów. Jest ich trzynaście z bardzo konkretnego i dość ponurego powodu.

Trzynaście gęsi i trzynastoletnia dziewczynka

Św. Eulalia jest współpatronką Barcelony i według tradycji poniosła śmierć męczeńską w wieku trzynastu lat podczas prześladowań Dioklecjana, poddana trzynastu różnym torturom – między innymi toczono ją w beczce pełnej szkła ulicą, która istnieje do dziś, Baixada de Santa Eulàlia. Jej ciało spoczywa w krypcie tej katedry, pod ołtarzem głównym, w alabastrowym sarkofagu z XIV wieku.

Gęsi w krużganku jest trzynaście właśnie ze względu na nią. To zwyczaj poświadczony od stuleci, a jest też drugie, praktyczne wyjaśnienie, bardzo rzymskie: gęsi są znakomitymi strażniczkami, wrzeszczą na widok każdego intruza i ostrzegały kapitułę o wiele lepiej niż pies. Wiara i system alarmowy w jednym zwierzęciu.

Do krypty warto zejść po schodach. Znajduje się tuż przed ołtarzem głównym, oświetla się ją, wrzucając monety, a prawie wszyscy przechodzą nad nią obojętnie, nie wiedząc, że pod spodem jest grób patronki miasta.

Fasada, którą wymyślił XIX wiek

Świątynię budowano od 1298 roku do połowy XV wieku, ale została bez fasady: przez czterysta lat przed La Seu stał zwykły gładki mur. Obecną, z iglicami i centralną sterczyną, wzniesiono między 1887 a 1913 rokiem za pieniądze przemysłowca Manuela Girony, na podstawie średniowiecznego planu z 1408 roku, którego nigdy nie zrealizowano.

W środku poszukaj w bocznej kaplicy Sant Crist de Lepant, Chrystusa o ciele wyraźnie wygiętym na bok. Według tradycji stał na galerze Jana Austriackiego w bitwie pod Lepanto w 1571 roku i wygiął się tak, by uniknąć kuli armatniej. Prawdziwe wyjaśnienie jest takie, że wyrzeźbiono go wygiętego, by dobrze wyglądał oglądany z dołu, ale legenda jest lepsza i tutaj wygrała.

I wjedź na taras. Winda zawozi na dach, między wieże, a stamtąd widać Gòtic z lotu ptaka, z Sagrada Família w tle. To jeden z najmniej zatłoczonych dachów w centrum i prawie nikt nie włącza go do zwiedzania.

Nie do przegapienia

Trzynaście gęsi

Trzynaście na pamiątkę trzynastu lat św. Eulalii. A także dlatego, że gęś ostrzega lepiej niż pies.

Krypta św. Eulalii

Pod ołtarzem głównym, w alabastrze z XIV wieku. Prawie wszyscy przechodzą nad nią, nie schodząc.

Sant Crist de Lepant

Według legendy wygięty, by uniknąć kuli armatniej. Według ekspertów wyrzeźbiony wygięty, by dobrze go było widać z dołu.

Taras na dachu

Wjeżdża się windą. Gòtic z góry i Sagrada Família w tle, prawie bez ludzi.

Jak to wpasować w zwiedzanie Barcelony

Katedra góruje nad Plaça Nova, gdzie stoją wieże rzymskich murów. Za nią leży Plaça del Rei z Saló del Tinell, a pięć minut dalej, w dół w stronę morza, zaczyna się Born z Santa Maria del Mar.

Uważaj, żeby ich nie pomylić: La Seu to katedra, Santa Maria del Mar to bazylika. „Katedra morza” to przydomek spopularyzowany przez powieść Ildefonsa Falconesa („Katedra w Barcelonie”). To dwa różne budynki, osiem minut pieszo od siebie, i warto zobaczyć oba tego samego dnia, bo reprezentują dwa przeciwstawne oblicza gotyku.

Co do godzin: są przedziały zwiedzania turystycznego z płatnym wstępem i przedziały nabożeństw z wolnym wstępem, a często się zmieniają. Sprawdź oficjalną stronę dzień wcześniej, zwłaszcza jeśli chcesz zobaczyć krużganek i taras, które zwykle wchodzą w bilet turystyczny.

Najczęstsze pytania

Czy fasada jest tak stara, na jaką wygląda?

Tu cię zaskoczę: ta fasada, tak gotycka i tak dopasowana, jest najmłodszą częścią całej katedry. Świątynię budowano między XIII a XV wiekiem, ale fasadę i centralną iglicę wzniesiono między 1887 a 1913 rokiem, ponad cztery stulecia później, według starego średniowiecznego planu, którego nigdy nie zrealizowano. Zapłacił za nie bankier z miasta, Manuel Girona. Pasuje tak dobrze, że prawie nikt nie zauważa, że jest „neogotycka”.

A ten wygięty Chrystus w środku?

Kiedy wejdziesz, poszukaj w bocznej kaplicy Chrystusa o ciele wygiętym na bok: to Sant Crist de Lepant. Opowiadają, że stał na galerze Jana Austriackiego w bitwie pod Lepanto w 1571 roku, przeciwko flocie osmańskiej, i wygiął się tak, by uniknąć kuli armatniej, która leciała prosto w niego. To legenda, jasne, ale przyjrzyj mu się i powiedz, czy nie wygląda, jakby dopiero co się poruszył.

Czy to prawda z tym tańczącym jajkiem?

Tak, i to jedna z moich ulubionych tradycji! Co roku, na Boże Ciało, w tej fontannie w krużganku umieszcza się „l'ou com balla”: wydmuszkę, która tańczy, utrzymując się na strumieniu wody, wśród kwiatów i czereśni. Ten zwyczaj jest tu udokumentowany od XVII wieku. Jeśli przyjedziesz w tym czasie, postój chwilę i popatrz, jak się kręci; to hipnotyzuje. Poza sezonem musisz je sobie wyobrazić.

Odkryj Barcelona i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Barcelona

La Pedrera

MACBA i Plaça dels Àngels

Mercat de la Barceloneta

Mercat de Santa Caterina

Mirador de Colom

Muzeum Picassa