Plaza de España
Het grootste plein van de Canarische Eilanden, met een zoutwatermeer van Herzog & de Meuron. Het vaste vertrekpunt en een knooppunt van guaguas, de stadsbussen, en de tram.

Een kasteel begraven onder het grote plein, de witte golf van Calatrava en een palmentuin aangelegd op de oude vuilnisbelt. Alles te voet, op één dag.
🎧 In de route De Plaza de España, La Concepción en het centrumBijna iedereen landt op Tenerife en schiet meteen door naar de Teide of naar het zuiden, en Santa Cruz blijft een naam op de kaart. Dat is jammer en makkelijk te verhelpen: de hoofdstad heeft een lange dag aan dingen die op niets lijken van wat je in de rest van Spanje ziet. Dit is de route, in de volgorde die werkt.
Begin op de Plaza de España, het grootste plein van de hele archipel, met in het midden een kunstmatig meer van zout water dat uit de Atlantische Oceaan wordt opgepompt, in 2006 ontworpen door Herzog & de Meuron, de Zwitserse architecten van Tate Modern.
En voordat je verdergaat: ga naar beneden. Onder dit plein ligt het Kasteel van San Cristóbal, de vesting die de haven vanaf de 16e eeuw verdedigde, in 1928 werd gesloopt en bij de werkzaamheden van 2006 werd teruggevonden. De muren van zwarte steen worden bewaard in een ondergrondse galerij die je bereikt vanaf de grond waarop je staat. Bijna niemand gaat naar beneden, en het is het interessantste van het centrum.
Loop door naar de plaza de la Candelaria en sta stil bij het Palacio de Carta, uit 1721-1752, de beste barokke burgerlijke architectuur van de Canarische Eilanden. Kijk even in de patio van teahout: drie eeuwen intact dankzij de hars van de Canarische den.
Ga verder door de calle del Castillo, de autovrije winkelstraat, tot het Teatro Guimerá, het oudste van de eilanden, uit 1851. En sluit de ochtend af in de kerk van de Concepción, waar het kruis wordt bewaard dat Alonso Fernández de Lugo in 1494 op het strand plantte en dat de stad haar naam gaf.
Het grootste plein van de Canarische Eilanden, met een zoutwatermeer van Herzog & de Meuron. Het vaste vertrekpunt en een knooppunt van guaguas, de stadsbussen, en de tram.
Een vesting uit de 16e eeuw, op de oorspronkelijke plek bewaard in een ondergrondse galerij. Daarbinnen het kanon El Tigre. Een half uur, en de toegang is meestal gratis.
Canarische barok uit 1721-1752, met een patio van teahout. Het eerste beschermde gebouw van de stad, in 1947. Nu een cultureel centrum en informatiepunt.
Download de app en ontdek Santa Cruz de Tenerife offline, wanneer je wilt. Loop de wandelroute De Plaza de España, La Concepción en het centrum met een lokale gids in je oor.
Meer over Viavoy →Halverwege de ochtend de Mercado de Nuestra Señora de África — “La Recova” voor iedereen hier —, neokoloniaal, uit 1944, met een centrale patio en galerijen met arcaden. Hier begrijp je hoe deze stad eet: Canarische geitenkaas, gofio, bananen van het eiland en oude aardappelrassen die in de 16e eeuw uit Amerika werden meegebracht.
Belangrijk: de markt draait 's ochtends en zakt na het middaguur flink in. Bewaar je hem voor de middag, dan mis je hem.
Heb je voor de lunch nog tijd over, klim dan naar het Parque García Sanabria, de grootste stadstuin van de Canarische Eilanden, met meer dan zevenenzestigduizend vierkante meter drakenbloedbomen, palmen en tropische soorten in de open lucht, en sinds een internationale tentoonstelling in 1973 hedendaagse beelden verspreid tussen de bomen.
Onderweg kom je langs de Vrijmetselaarstempel, ooit het grootste vrijmetselaarscentrum van Spanje: sfinxen en Egyptische zuilen op de gevel, decennia van verval na de Spaanse Burgeroorlog, en nu te bezoeken met een beperkt aantal plaatsen. Het is een van de weinige echte vrijmetselaarstempels die je in het land kunt zien.
De middag is voor de kust, en die begint bij het Auditorio de Tenerife. De grote witte golf van Santiago Calatrava, geopend in 2003, rust op slechts twee punten en is bekleed met trencadís. Loop er helemaal omheen: hij verandert volledig met de hoek.
Volg de wandelpromenade naar het Kasteel van San Juan Bautista — het Castillo Negro, uit 1641-1644, met muren van anderhalve meter dik — en het Parque Marítimo César Manrique, de zoutwaterbaden die de kunstenaar uit Lanzarote nooit af heeft gezien: hij stierf in 1992 en het park ging open in 1995.
Sluit de dag af in het Palmetum, twaalf hectare met meer dan vierhonderd palmsoorten, geordend per continent. Het is aangelegd op de oude gemeentelijke vuilnisbelt van de stad, afgedicht en opnieuw beplant, en ging in 2014 open voor het publiek.
Het uitkijkpunt van het Palmetum is het best denkbare slot: van daarboven overzie je de hele boulevard met het Auditorio en de Torres de Santa Cruz in hetzelfde beeld, en de Atlantische Oceaan erachter.
Het werk van Calatrava dat van de stad een icoon maakte. Men noemt het het Sydney van de Atlantische Oceaan. Met een eigen symfonieorkest en operagezelschap.
Twaalf hectare tropische palmen op de oude gemeentelijke vuilnisbelt. Anderhalf uur, en klim naar het uitkijkpunt: het is de beste afsluiting van de dag.
Ja, en ruimschoots. De oude binnenstad is compact en de boulevard loop je af over een vlakke, ononderbroken wandelpromenade. Een hele dag dekt de Plaza de España met het begraven kasteel, het Palacio de Carta, het Teatro Guimerá, de Concepción, de markt, het Auditorio, het Parque Marítimo en het Palmetum. Met twee dagen passen het Parque García Sanabria en de Vrijmetselaarstempel er zonder haast bij.
De afdaling naar de ondergrondse galerij van het Castillo de San Cristóbal, onder de Plaza de España. Het is een vesting uit de 16e eeuw, in 2006 teruggevonden en op de oorspronkelijke plek bewaard, met het kanon El Tigre erin, en de meeste mensen steken het plein over zonder te weten dat ze er is. Daarna het Auditorio van Calatrava en het Palmetum.
Nee. Vrijwel alles doe je te voet: de oude binnenstad is klein en de wandelpromenade langs de kust is vlak en ononderbroken. De stad heeft bovendien een tram en een dicht netwerk van guaguas — zo heten de bussen op de Canarische Eilanden — om het stuk naar het Palmetum of de klim naar het park af te snijden.
Vrij weinig. Het begraven kasteel en het Militair Historisch Museum zijn meestal gratis, het TEA kost rond de € 7, en het Palmetum en het Parque Marítimo hebben bescheiden toegangsprijzen. De pleinen, de markt, het Parque García Sanabria en de buitenkant van het Auditorio zijn vrij toegankelijk. Kijk de actuele openingstijden na, want die zijn op verschillende plekken beperkt.
Elke: het klimaat is het hele jaar zacht en er is geen slecht seizoen. Februari is bijzonder door het carnaval, een van de grootste ter wereld en verbroederd met dat van Rio, maar dat betekent een volle stad en onderdak dat je ruim van tevoren moet boeken. Buiten die weken is de hoofdstad rustig, zelfs in de zomer.
De markt La Recova, halverwege de ochtend, is de beste plek om te begrijpen wat hier wordt gegeten: Canarische geitenkaas, gofio, oude aardappelrassen en vis van de dag. Om aan tafel te gaan heeft de oude binnenstad rond de calle del Castillo en de straten parallel eraan redelijke prijzen en echte Canarische keuken.
Zeer, en om twee redenen. Een botanische: het brengt meer dan vierhonderd palmsoorten van de hele planeet samen, geordend per regio, en het is een van de belangrijkste collecties van Europa. Een stedelijke: het is aangelegd op de oude gemeentelijke vuilnisbelt, afgedicht en opnieuw beplant, en het is het beste Spaanse voorbeeld van hoe een stad haar lelijkste kant in een troef verandert.
Download Viavoy en wandel offline door Santa Cruz de Tenerife, wanneer je wilt.

Lees verder



