Μαλασάνια: τι να δεις και τι να κάνεις στη γειτονιά της Μοβίδα
Γειτονιές · Μαδρίτη

Μαλασάνια: τι να δεις και τι να κάνεις στη γειτονιά της Μοβίδα

Δύο εξεγέρσεις που τις χωρίζει πάνω από ενάμισης αιώνας, τοιχογραφίες που αλλάζουν κάθε χρόνο και οι καλύτερες ταβέρνες βόρεια της Γκραν Βία.

Ανάγνωση 10 λεπτά · Ενημερώθηκε το 2026
🎧 Στη διαδρομή Μαλασάνια και La Movida

Η Μαλασάνια είναι ένα ορθογώνιο από στραβά δρομάκια βόρεια της Γκραν Βία όπου συνέβησαν δύο πολύ μεγάλα πράγματα με διαφορά πάνω από ενάμιση αιώνα: εδώ ξεκίνησε, στις 2 Μαΐου 1808, η εξέγερση κατά των στρατευμάτων του Ναπολέοντα, και εδώ εξερράγη, τη δεκαετία του ογδόντα, η Μοβίδα της Μαδρίτης. Η γειτονιά δεν έχει αλλάξει χαρακτήρα από τότε: εξακολουθεί να μη ζητάει άδεια. Τη γυρίζεις σε δύο ώρες και κάτι, την απολαμβάνεις καλύτερα το απόγευμα και έχει την καλύτερη πυκνότητα σε μπαρ, δισκάδικα βινυλίου και τοιχογραφίες σε όλη την πόλη.

Προσοχή στο όνομα: διοικητικά αυτή η γειτονιά λέγεται Ουνιβερσιδάδ, και για αιώνες ήταν η γειτονιά των Μαραβίγιας. Το «Μαλασάνια» τρύπωσε από τον δρόμο που είναι αφιερωμένος στη Μανουέλα Μαλασάνια και τελικά κέρδισε την παρτίδα.

Από γειτονιά των Μαραβίγιας σε πρωτεύουσα της Μοβίδα

Ως τον 18ο αιώνα εδώ ήταν σχεδόν προάστιο: περιβόλια, μονές —από μία από αυτές, αφιερωμένη στην Παναγία των Μαραβίγιας, βγαίνει το παλιό όνομα— και το Παλάτι του Μοντελεόν με τους κήπους του. Όταν ο στρατός εγκατέστησε εκεί το πυροβολείο του, η πυρίτιδα έμεινε μακριά από το κέντρο. Ήταν η τύχη που τα άλλαξε όλα: στις 2 Μαΐου 1808, οι λοχαγοί Λουίς Νταοΐθ και Πέδρο Βελάρδε παράκουσαν τη διαταγή να μην αντισταθούν, άνοιξαν τις πόρτες του στρατώνα και μοίρασαν κανόνια στους κατοίκους. Άντεξαν ώρες απέναντι στον πιο ισχυρό στρατό της Ευρώπης. Έχασαν, αλλά άναψαν έναν πόλεμο που άλλαξε την Ισπανία.

Ανάμεσα σε εκείνους τους κατοίκους ήταν η Μανουέλα Μαλασάνια, μια κεντήστρα δεκαεπτά χρονών, κόρη ζαχαροπλάστη, που πέθανε την ίδια μέρα. Η παράδοση λέει ότι οι στρατιώτες την έψαξαν, της βρήκαν ένα ψαλίδι ραπτικής και, επειδή τη θεώρησαν οπλισμένη, την εκτέλεσαν επί τόπου. Η Μαδρίτη την έκανε σύμβολο και της χάρισε πρώτα έναν δρόμο και μετά, χωρίς να το θέλει, το όνομα ολόκληρης της γειτονιάς.

Η δεύτερη έκρηξη ήρθε τη δεκαετία του ογδόντα. Μετά από δεκαετίες γκριζάδας, η Μαδρίτη ξέσπασε με τη Μοβίδα, και το επίκεντρό της ήταν αυτοί οι δρόμοι: η Αλάσκα να βάζει δίσκους στα δεκαέξι της, ο Αλμοδόβαρ να γυρίζει τις πρώτες του ταινίες με δανεική κάμερα, συγκροτήματα που φτιάχνονταν και διαλύονταν μέσα σε μια εβδομάδα. Το πιο απίστευτο είναι ότι οι αρχές το ευλόγησαν: ο δήμαρχος Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν, ένας γέρος καθηγητής που όλοι σέβονταν βαθιά, ανέβηκε σε μια σκηνή μπροστά σε χιλιάδες νέους και πέταξε τη διάσημη φράση του «όποιος δεν είναι φτιαγμένος, ας φτιαχτεί… και με τα μάτια ανοιχτά». Εκείνη η συνενοχή ανάμεσα στην εξουσία και τον δρόμο δεν ξαναείδε ποτέ το φως.

🎧 Με το Viavoy

Γύρισε την πόλη Madrid με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Μαλασάνια και La Movida με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.

Μάθε περισσότερα για το Viavoy →

Τι να δεις στη Μαλασάνια

Οκτώ στάσεις σε λίγο παραπάνω από ένα χιλιόμετρο.

Τη γειτονιά τη γυρίζεις χωρίς χάρτη: αρκεί να βγεις από το μετρό Τριμπουνάλ, να ανέβεις την οδό Φουενκαράλ και να στρίψεις αριστερά σε οποιονδήποτε δρόμο. Παρ' όλα αυτά, αυτή η σειρά λειτουργεί καλά και τελειώνει εκεί όπου πρέπει να τελειώνει, σε ένα τραπεζάκι έξω.

1Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο

Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο

📍 Η καρδιά της Μαλασάνια

Το σαλόνι της γειτονιάς: παιδιά στην αμμοδόχο, καρέκλες από τραπεζάκια, κάποιος να κουρδίζει μια κιθάρα και μια μπίρα που κρατάει δύο ώρες. Στο κέντρο, εκείνη η αψίδα από τούβλο δεν είναι διακόσμηση: είναι το μόνο που απέμεινε από τον παλιό Στρατώνα του Μοντελεόν, και από κάτω οι λοχαγοί Νταοΐθ και Βελάρδε σε κοιτάζουν μπρούντζινοι με άγριο βλέμμα, αιώνια στη μέση της μάχης. Η πλατεία λειτουργεί όλες τις ώρες, αλλά την Κυριακή το μεσημέρι βλέπεις πραγματικά πώς ζει η Μαλασάνια.

2Στρατώνας του Μοντελεόν

Στρατώνας του Μοντελεόν

📍 Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο

Η αψίδα που δεσπόζει στην πλατεία είναι το μόνο που μένει από τον στρατώνα του πυροβολικού όπου ξεκίνησαν όλα. Όταν τον γκρέμισαν, κάποιος είχε τη σύνεση να κρατήσει αυτό το κομμάτι τοίχου ως μνήμη. Δίπλα στον Νταοΐθ και τον Βελάρδε πολέμησε και ένας τρίτος αξιωματικός που η ιστορία σχεδόν ξεχνά, ο υπολοχαγός Χαθίντο Ρουίθ, που συνέχισε να δίνει διαταγές βαριά τραυματισμένος και πέθανε μήνες αργότερα μακριά από τη Μαδρίτη. Ο Γκόγια ζωγράφισε εκείνες τις δύο μέρες —την επίθεση των μαμελούκων και τις εκτελέσεις— σε δύο καμβάδες που σήμερα είναι από τα μεγαλύτερα έργα του Μουσείου του Πράδο.

3Οδός δε λα Πάλμα

Οδός δε λα Πάλμα

📍 Μαλασάνια

Μυρίζει φρεσκοφτιαγμένο καφέ και ψωμί από τους φούρνους που ακόμη αντέχουν. Είναι η Μαλασάνια στην πιο καθαρή της μορφή: μπαλκόνια με φυτά, δισκάδικα βινυλίου, εργαστήρια τατουάζ και μπαρ όπου ο σερβιτόρος σε αναγνωρίζει από τη δεύτερη επίσκεψη. Η στραβή χάραξή του προέρχεται από ένα ρυάκι που κατέβαινε από εδώ προς το κέντρο: τίποτα σε αυτή τη γειτονιά δεν είναι εντελώς ίσιο. Στον αριθμό 4 είναι ακόμη ανοιχτό το Ελ Πέντα, ένα από τα αρχηγεία της Μοβίδα, με τους τοίχους ντυμένους με δίσκους και φωτογραφίες του 1980 και καμία βιασύνη να ρυθμίσει το ρολόι.

4Οδός δελ Εσπίριτου Σάντο

Οδός δελ Εσπίριτου Σάντο

📍 Μαλασάνια

Μια υπαίθρια γκαλερί αστικής τέχνης, δωρεάν και πάντα σε αλλαγή: τεράστιες τοιχογραφίες, ρολά καταστημάτων που έγιναν καμβάδες, στένσιλ με φράσεις και μικροσκοπικά ψηφιδωτά κρυμμένα στις γωνίες. Μεγάλο μέρος γεννιέται από το Πίντα Μαλασάνια, ένα φεστιβάλ των κατοίκων που από το 2015 γεμίζει τις προσόψεις με ζωντανή τέχνη σε μία μόνο μέρα, με την άδεια των καταστημάτων. Ό,τι φωτογραφίσεις σήμερα μπορεί σε έναν χρόνο να μην υπάρχει πια, σκεπασμένο από ένα καινούργιο έργο. Περπάτα αργά και κοίτα ψηλά.

5Οδός δελ Πεθ

Οδός δελ Πεθ

📍 Νότια Μαλασάνια

Ένας από τους πιο γνήσια μαδριλένικους δρόμους της γειτονιάς και με τη μεγαλύτερη χάρη, γεμάτος μπαρ κρασιού, παλαιοβιβλιοπωλεία και μικρούτσικα εστιατόρια όπου τρως υπέροχα. Το όνομα (οδός του Ψαριού) προέρχεται, λένε, από μια οικογένεια που είχε μια τεράστια γυάλα με ψάρια —κάτι σπανιότατο για την εποχή— την οποία οι κάτοικοι κατέληξαν να χρησιμοποιούν ως σημείο αναφοράς. Εμφανίζεται σε μυθιστορήματα και ταινίες ως έμβλημα της μποέμ Μαδρίτης, και στον αριθμό 10 βρίσκεται το Τεάτρο Φλαμένκο Μαδρίδ, μία από τις καλύτερες επιλογές της πόλης για να δεις φλαμένκο σε τιμή θεάτρου.

6Μουσείο Ιστορίας της Μαδρίτης

Μουσείο Ιστορίας της Μαδρίτης

📍 Φουενκαράλ, 78

Στάσου μπροστά στην μπαρόκ πύλη του και άνοιξε καλά τα μάτια σου: είναι καθαρό φιλιγκράν σε πέτρα, σκαλισμένο από τον Πέδρο δε Ριβέρα, τον αρχιτέκτονα της μισής Μαδρίτης του 18ου αιώνα. Η αντίθεση είναι τεράστια, γιατί το κτίριο ήταν πτωχοκομείο, άσυλο για φτωχούς και ορφανά: η πιο σκαλισμένη πρόσοψη του δρόμου για το πιο ταπεινό μέρος της πόλης. Η είσοδος είναι δωρεάν και μέσα υπάρχει ένα λίγο γνωστό διαμάντι: η μακέτα της Μαδρίτης που έφτιαξε ο Λεόν Χιλ δε Παλάθιο το 1830, δρόμο προς δρόμο και στέγη προς στέγη. Θα ψάξεις τον δικό σου δρόμο χωρίς να μπορείς να το αποφύγεις.

7Εκκλησία του Σαν Αντόνιο δε λος Αλεμάνες

Εκκλησία του Σαν Αντόνιο δε λος Αλεμάνες

📍 Κορρεδέρα Μπάχα δε Σαν Πάμπλο, 16

Πίσω από μια πολύ διακριτική πόρτα κρύβεται ένα από τα πιο εκπληκτικά μπαρόκ διαμάντια της Μαδρίτης: μια ωοειδής εκκλησία με κάθε εκατοστό του τρούλου και των τοίχων καλυμμένο με νωπογραφίες του Λούκας Χορδάν και του Κοέγιο. Απέξω, τίποτα· από μέσα, η Καπέλα Σιστίνα της Μαδρίτης που σχεδόν κανείς δεν ξέρει. Γεννήθηκε τον 17ο αιώνα ως εκκλησία των Πορτογάλων και πέρασε αργότερα στους γερμανόφωνους καθολικούς, απ' όπου και το όνομα (των Γερμανών). Τη φροντίζει εδώ και τέσσερις αιώνες η Αδελφότητα του Καταφυγίου, που ακόμη και σήμερα μοιράζει φαγητό σε όποιον το χρειάζεται.

8Οδός Φουενκαράλ και η Αγορά του Σαν Ιλδεφόνσο

Οδός Φουενκαράλ και η Αγορά του Σαν Ιλδεφόνσο

📍 Στο όριο με την Τσουέκα

Η μεγάλη εμπορική αρτηρία που χωρίζει τη Μαλασάνια από την Τσουέκα, πεζόδρομος σε μεγάλο μέρος και γεμάτη καταστήματα με αστική μόδα, αθλητικά παπούτσια και καφέ ειδικής κατηγορίας. Τη δεκαετία του ογδόντα ήταν η καθημερινή παρέλαση της Μοβίδα και εξακολουθεί να είναι μια αυθόρμητη πασαρέλα: στη Μαλασάνια, το ντύσιμο είναι σχεδόν άθλημα. Στον αριθμό 57, η Αγορά του Σαν Ιλδεφόνσο προσφέρει τρεις ορόφους με street food για να τσιμπήσεις όρθιος —κροκέτες σε χωνάκι, ζαμπόν κομμένο τη στιγμή— και μια ταράτσα πάνω με θέα στον δρόμο.

Η Μανουέλα Μαλασάνια και η μνήμη δύο εξεγέρσεων
Η ψυχή της γειτονιάς

Η Μανουέλα Μαλασάνια και η μνήμη δύο εξεγέρσεων

Ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών που εκτελέστηκε το 1808 επειδή κρατούσε ένα ψαλίδι ραπτικής, και μια γειτονιά που το 1980 ξέσπασε ξανά, αυτή τη φορά από ελευθερία. Ανάμεσα στο ένα και στο άλλο μεσολαβούν εκατόν εβδομήντα δύο χρόνια και το ίδιο έδαφος. Οι ναοί εκείνης της δεύτερης επανάστασης είναι ακόμη ανοιχτοί και δεν είναι μουσεία: η Λα Βία Λάκτεα, στην οδό Βελάρδε, λειτουργεί από τα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα με την ίδια αλητίστικη στάση· το Ελ Πέντα, στην οδό δε λα Πάλμα, διατηρεί τους τοίχους όπως ήταν. Αν ξανάρθεις το βράδυ, μπες σε οποιοδήποτε από τα δύο και κάνε μια πρόποση για την Αλάσκα και την παρέα της.

🎧 Στην περιήγηση Μαλασάνια και La Movida📍 Δες στους Χάρτες Google

Τσουέκα, η διπλανή πόρτα

Περνάς τη Φουενκαράλ και αλλάζει ο αέρας.

Η Μαλασάνια και η Τσουέκα είναι γειτόνισσες και αντίθετες. Εκεί όπου η μία είναι εναλλακτική και κάπως ατημέλητη, η άλλη είναι γιορτινή, περιποιημένη και περήφανη. Η Τσουέκα ήταν υποβαθμισμένη περιοχή τη δεκαετία του ογδόντα, που η κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ την ανοικοδόμησε ώσπου να γίνει σημείο αναφοράς στην Ευρώπη· σήμερα είναι συνώνυμο καταστημάτων με προσωπικότητα, γεμάτων τραπεζιών έξω και νυχτών που δεν τελειώνουν ποτέ. Η πλατεία που της δίνει το όνομα δεν το χρωστάει σε πολιτικό ούτε σε άγιο, αλλά στον Φεδερίκο Τσουέκα, συνθέτη θαρθουέλας και δημιουργό ενός έργου με τίτλο, ακριβώς, «Λα Γκραν Βία».

Η κορύφωση έρχεται στα τέλη Ιουνίου και στις αρχές Ιουλίου με το Pride, μία από τις πιο πολυπληθείς γιορτές του πλανήτη: το 2017 η Μαδρίτη φιλοξένησε το WorldPride και ολόκληρη η πόλη έπεσε με τα μούτρα. Αν έρθεις εκείνες τις μέρες, μην περιμένεις ησυχία σε όλη την περιφέρεια του Κέντρου. Τον υπόλοιπο χρόνο, η Τσουέκα είναι κυρίως μια εξαιρετική περιοχή για φαγητό: η Αγορά του Σαν Αντόν, στην οδό Αουγούστο Φιγκερόα, έχει φρέσκα προϊόντα κάτω, πάγκους για τάπας στον ενδιάμεσο όροφο και μια ταράτσα με θέα στις στέγες, όπου το απογευματινό βερμούτ έχει άλλη γεύση.

9Πλάθα δε Τσουέκα

Πλάθα δε Τσουέκα

📍 Τσουέκα

Μικρή, μαζεμένη, με τα τραπεζάκια κολλητά το ένα στο άλλο και τις σημαίες του ουράνιου τόξου να κυματίζουν σχεδόν όλο τον χρόνο. Είναι το σημείο συνάντησης της γειτονιάς και ένα μάθημα κοινωνικής πολεοδομίας: πριν από σαράντα χρόνια αυτή η πλατεία ήταν ένα μέρος που ο κόσμος απέφευγε, και σήμερα είναι από τα μέρη με την καλύτερη ατμόσφαιρα στη Μαδρίτη. Κάθισε σε ένα τραπεζάκι στη μέση του απογεύματος, παράγγειλε ένα βερμούτ και κοίτα τον κόσμο να περνάει· στην Τσουέκα, αυτή είναι η κύρια δραστηριότητα.

10Αγορά του Σαν Αντόν

Αγορά του Σαν Αντόν

📍 Αουγούστο Φιγκερόα, 24

Τρεις όροφοι καλά στημένοι: φρέσκα προϊόντα στο ισόγειο, πάγκοι γευσιγνωσίας στον ενδιάμεσο και μια ταράτσα με τραπεζάκια στον πάνω. Παράγγειλε στρείδια ή κονσέρβες με ένα ποτήρι λευκό κρασί κάτω, και ανέβα πάνω με ένα βερμούτ στο ηλιοβασίλεμα. Το όνομα προέρχεται από τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα, προστάτη των ζώων, που η εκκλησία του είναι δυο βήματα πιο πέρα, στην οδό Ορταλέθα: κάθε 17 Ιανουαρίου σχηματίζονται ουρές από κατοίκους με σκύλους, γάτες, χελώνες και κανένα άλογο που περιμένουν την ευλογία. Μια παράδοση αιώνων που είναι ακόμη ολοζώντανη.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί η γειτονιά λέγεται Μαλασάνια;

Από τη Μανουέλα Μαλασάνια, μια κεντήστρα δεκαεπτά χρονών που σκοτώθηκε στις 2 Μαΐου 1808 κατά την εξέγερση εναντίον των γαλλικών στρατευμάτων. Το όνομά της πέρασε πρώτα σε έναν δρόμο και από εκεί, στη λαϊκή χρήση, σε όλη τη γειτονιά. Διοικητικά λέγεται Ουνιβερσιδάδ, και για αιώνες ήταν η γειτονιά των Μαραβίγιας, από μια παλιά μονή της περιοχής.

Τι να δεις στη Μαλασάνια σε ένα απόγευμα;

Την Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο με την αψίδα του Στρατώνα του Μοντελεόν, τις τοιχογραφίες της οδού δελ Εσπίριτου Σάντο, την οδό δε λα Πάλμα, την μπαρόκ πύλη του Μουσείου Ιστορίας (δωρεάν είσοδος) και τον τρούλο του Σαν Αντόνιο δε λος Αλεμάνες. Όλα χωράνε σε ένα χιλιόμετρο και σε δύο ώρες και κάτι, μαζί με το τραπεζάκι έξω.

Τι ήταν η Μοβίδα της Μαδρίτης;

Η πολιτιστική έκρηξη που έζησε η Μαδρίτη τη δεκαετία του ογδόντα μετά το τέλος της δικτατορίας: μουσική, σινεμά, μόδα και νύχτα χωρίς φρένο, με τη Μαλασάνια ως επίκεντρο. Από εκεί βγήκαν ο Αλμοδόβαρ, η Αλάσκα και δεκάδες συγκροτήματα. Χώροι όπως η Λα Βία Λάκτεα, στην οδό Βελάρδε, είναι ακόμη ανοιχτοί και λειτουργούν ως κανονικά μπαρ, όχι ως μουσεία.

Μαλασάνια ή Τσουέκα: ποια να επισκεφτείς;

Είναι γειτόνισσες και τις κάνεις μονορούφι, αφού τις χωρίζει μόνο η οδός Φουενκαράλ. Η Μαλασάνια είναι πιο εναλλακτική, με αστική τέχνη, βινύλια και ιστορικές ταβέρνες· η Τσουέκα είναι πιο γιορτινή και περιποιημένη, με καλύτερες αγορές και το επίκεντρο του Pride στα τέλη Ιουνίου. Το ιδανικό είναι να ξεκινήσεις από τη μία και να τελειώσεις στην άλλη.

Πού να φας φτηνά στη Μαλασάνια;

Στις ιστορικές ταβέρνες των οδών Κολόν και Μαδέρα, όπου το ποτήρι μπίρα με τάπα κοστίζει λιγότερο από 4 € και οι τορτίγιες και οι κροκέτες είναι θρυλικές, και στην Αγορά του Σαν Ιλδεφόνσο (Φουενκαράλ, 57) για να τσιμπήσεις όρθιος. Ένα απλό γεύμα στην περιοχή της Πεθ κοστίζει γύρω στα 18-30 € το άτομο.

Μπορείς να γυρίσεις τη Μαλασάνια με ντόπια ξεναγό;

Ναι, και με τον δικό σου ρυθμό: με το Viavoy κατεβάζεις τη διαδρομή «Μαλασάνια και La Movida», που σου αφηγείται την ιστορία της 2ας Μαΐου, της Μανουέλα Μαλασάνια και της δεκαετίας του ογδόντα ενώ περπατάς, χωρίς γκρουπ ούτε ωράρια και χωρίς να χρειάζεσαι σύνδεση. Μπορείς να σταματήσεις για ένα ποτό και να τη συνεχίσεις από εκεί που την άφησες.

Πού να φας και να πιεις στη Μαλασάνια

Η γειτονιά έχει τρία γαστρονομικά στρώματα και αξίζουν και τα τρία. Το πρώτο είναι οι ιστορικές ταβέρνες: στην οδό Κολόν υπάρχει μια αιωνόβια ταβέρνα με πλακάκια διάσημη για την τορτίγια με πατάτες της, και στην οδό Μαδέρα μια άλλη που εδώ και δεκαετίες φτιάχνει κάτι κροκέτες για τις οποίες ο κόσμος κάνει ουρά. Και στις δύο, το ποτήρι μπίρα με τάπα κοστίζει ακόμη λιγότερο από 4 €, παραγγέλνεται στον πάγκο και δεν γίνεται κράτηση.

Το δεύτερο στρώμα είναι η μοντέρνα κουζίνα: η Μαλασάνια συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη πυκνότητα σε μπαρ φυσικών κρασιών, μπίρες μικροζυθοποιίας, καφέ ειδικής κατηγορίας και κουζίνα φιούζιον στο κέντρο της Μαδρίτης, κυρίως στον άξονα Πεθ-Εσπίριτου Σάντο-Κορρεδέρα. Οι τιμές είναι λογικές (18-30 € το άτομο) και σχεδόν όλα λειτουργούν χωρίς κράτηση, εκτός από το Σαββατοκύριακο.

Και το τρίτο είναι το γρήγορο τσιμπολόγημα: η Αγορά του Σαν Ιλδεφόνσο στη Φουενκαράλ και αυτή του Σαν Αντόν στην Τσουέκα, και οι δύο ανοιχτές ως αργά, και οι δύο με ταράτσα πάνω. Μια συμβουλή για τα ωράρια που ισχύει για όλη τη γειτονιά: ανάμεσα στις 20:00 και τις 21:00 βρίσκεις θέση παντού· από τις 21:30 και μετά, το Σαββατοκύριακο, είναι λαχείο. Και μη φύγεις χωρίς να ανέβεις σε κάποια ταράτσα στο ηλιοβασίλεμα: από τις στέγες της Μαλασάνια βλέπεις την πόλη με πολύ διαφορετικό τρόπο από εκείνον των καρτ ποστάλ του κέντρου.

Πώς να οργανωθείς

Σύντομο απόγευμα (2 ώρες)Μετρό Τριμπουνάλ → Μουσείο Ιστορίας (δωρεάν) → οδός Φουενκαράλ → Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο → οδός δε λα Πάλμα → βερμούτ σε ένα τραπεζάκι έξω.
Μεγάλο απόγευμα (4 ώρες)Πρόσθεσε την οδό δελ Εσπίριτου Σάντο και τις τοιχογραφίες της, την οδό δελ Πεθ, τον Σαν Αντόνιο δε λος Αλεμάνες και ένα πέρασμα στην Τσουέκα από τη Φουενκαράλ.
ΒράδυΔείπνο με τάπας στην Κολόν ή στη Μαδέρα (21:00) → ποτά στην οδό δελ Πεθ → Λα Βία Λάκτεα ή Ελ Πέντα για να κλείσεις τη νύχτα στο πνεύμα της Μοβίδα.
ΚυριακήΒερμούτ στην Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο το μεσημέρι: ο καλύτερος τρόπος να δεις τη γειτονιά να ζει σαν γειτονιά.

Πρακτικές πληροφορίες

Πώς θα φτάσειςΜετρό Τριμπουνάλ (L1·L10), Μπιλμπάο (L1·L4) ή Νοβιθιάδο (L2). Από το Σολ είναι 15 λεπτά με τα πόδια στην ανηφόρα της Φουενκαράλ.
Πότε να παςΤο απόγευμα καθημερινή για τα μαγαζιά και την αστική τέχνη· την Κυριακή το μεσημέρι για το βερμούτ και την ατμόσφαιρα της γειτονιάς.
Πόσο κοστίζειΜπίρα με τάπα για λιγότερο από 4 €, απλό γεύμα 18-30 €. Το Μουσείο Ιστορίας και οι τοιχογραφίες είναι δωρεάν.
Μη χάσειςΤη μακέτα της Μαδρίτης του 1830 στο Μουσείο Ιστορίας και τον τρούλο του Σαν Αντόνιο δε λος Αλεμάνες: δύο διαμάντια δωρεάν ή σχεδόν.
Με παιδιάΗ Πλάθα δελ Δος δε Μάγιο έχει παιδική χαρά και το Μουσείο Ιστορίας τα κερδίζει. Τη νυχτερινή ζωή της γειτονιάς, καλύτερα χωρίς αυτά.
ΠροσοχήΟ θόρυβος: είναι περιοχή με έντονη νυχτερινή ζωή. Αν μείνεις εδώ, ζήτα δωμάτιο προς την εσωτερική πλευρά.

Στον χάρτη

🎧 Με το Viavoy

Περπάτησε στην πόλη Madrid και άκουσέ την με τον δικό σου ρυθμό

Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Madrid χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

από 2,99 €· εφάπαξ πληρωμή
City Pass · 9,99 €3 ημέρες, όλες οι περιηγήσεις στην πόλη Madrid
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →
Εφαρμογή Viavoy

Συνέχισε το διάβασμα

Άλλα άρθρα

Γειτονιές

Λα Λατίνα και Ράστρο: οδηγός για την πιο γνήσια Μαδρίτη

Γαστρονομία

Διαδρομές για τάπας στη Μαδρίτη: τρεις περίπατοι από πάγκο σε πάγκο

Διαδρομές

Ένα Σαββατοκύριακο στη Μαδρίτη: από Παρασκευή ως Κυριακή

Τι να δεις

Τα καλύτερα σημεία θέας της Μαδρίτης: πού να δεις την πόλη από ψηλά