Καθεδρικός του Μπούργκος
Θεμέλιος λίθος το 1221, και τριακόσια χρόνια εργασιών. Πάνω από δύο ώρες επίσκεψη. Κάνε ολόκληρο τον γύρο του απέξω πριν μπεις.

Ο μόνος ισπανικός καθεδρικός που μπήκε μόνος του στον κατάλογο της UNESCO. Τι να κοιτάξεις, με ποια σειρά και γιατί οι πύργοι του είναι διάτρητοι επίτηδες.
🎧 Στη διαδρομή Η Κατεδράλη και η γοτική καρδιά του BurgosΔεν είναι ο μεγαλύτερος ούτε ο παλαιότερος της Ισπανίας, κι όμως είναι ο μόνος που η UNESCO ανακήρυξε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από μόνο του, χωρίς να συμπεριληφθεί στο ιστορικό σύνολο της πόλης του. Ο λόγος βρίσκεται στην πέτρα: εδώ έγινε με το γοτθικό κάτι που δεν έγινε πουθενά αλλού.
Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 20 Ιουλίου 1221, όταν βασιλιάς ήταν ο Φερδινάνδος Γ΄ —που αργότερα θα γινόταν άγιος Φερδινάνδος— και επίσκοπος κάποιος Μαουρίθιο, ένας πολυταξιδεμένος άνθρωπος που είχε δει τους γοτθικούς καθεδρικούς που υψώνονταν τότε στη Γαλλία και ήθελε έναν τέτοιο για το Μπούργκος.
Η πόλη μπορούσε να τον πληρώσει. Ήταν τότε πρωτεύουσα της Καστίλης και πάμπλουτη χάρη στο μαλλί μερινός, που έφευγε από εδώ για τη Φλάνδρα μέσα από ένα εμπορικό δίκτυο τόσο ισχυρό που το 1494 οι Καθολικοί Μονάρχες ίδρυσαν εδώ το Κονσουλάδο, το πρώτο μεγάλο εμπορικό δικαστήριο της Καστίλης.
Ο επίσκοπος Μαουρίθιο θα άξιζε ένα μυθιστόρημα: ο Φερδινάνδος Γ΄ του ανέθεσε να ταξιδέψει ως την καρδιά της Γερμανίας για να φέρει τη μελλοντική του σύζυγο, τη Βεατρίκη της Σουαβίας, εγγονή αυτοκρατόρων, και να τη συνοδεύσει ως την Καστίλη. Προώθησε αυτόν τον ναό με όλη του την επιμονή και είναι θαμμένος μέσα σε αυτόν.
Είναι ο μόνος ισπανικός καθεδρικός που βρίσκεται μόνος του στον κατάλογο της UNESCO, από το 1984. Οι υπόλοιποι μπήκαν συνοδευόμενοι: του Σαντιάγο μέσα στην παλιά του πόλη και στον Δρόμο, του Τολέδο, της Σαλαμάνκα ή της Άβιλα μέσα στο ιστορικό σύνολο των πόλεών τους.
Θεμέλιος λίθος το 1221, και τριακόσια χρόνια εργασιών. Πάνω από δύο ώρες επίσκεψη. Κάνε ολόκληρο τον γύρο του απέξω πριν μπεις.
Τόσο μεγάλο που μοιάζει με έναν καθεδρικό μέσα σε άλλον. Διάτρητος αστεροειδής θόλος, σαρκοφάγοι από μάρμαρο Καράρας και ένας πίνακας που ίσως βγήκε από εργαστήριο της σχολής του Λεονάρντο.
Κατέβασε την εφαρμογή και ανακάλυψε την πόλη Burgos χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις. Κάνε τη διαδρομή με τα πόδια Η Κατεδράλη και η γοτική καρδιά του Burgos με έναν ντόπιο ξεναγό στο αυτί σου.
Μάθε περισσότερα για το Viavoy →Οι διάτρητοι οβελίσκοι δεν υπήρχαν στο αρχικό σχέδιο. Τους πρόσθεσε στα μέσα του 15ου αιώνα ο Χουάν ντε Κολόνια —ο Hans von Köln—, ένας Γερμανός πρωτομάστορας της πέτρας που τον έφερε ένας επίσκοπος, και που κουβαλούσε στο ταγάρι του το φλογόμορφο γοτθικό της βόρειας Ευρώπης.
Το «Κολόνια» είναι ταυτόχρονα επώνυμο και τόπος: έτσι λέγεται στα ισπανικά η πόλη της Κολωνίας (Köln). Και δεν ήταν μόνο εκείνος: ο γιος του Σιμόν και ο εγγονός του Φρανθίσκο συνέχισαν το έργο, και αυτή η οικογένεια σημάδεψε το Μπούργκος για τρεις γενιές.
Δικό τους είναι το καλύτερο του καθεδρικού, το Παρεκκλήσι των Κοντόσταβλων, το πέτρινο ρετάμπλο του Σαν Νικολάς, το Σπίτι του Κορδονιού και η πρόσοψη της Αψίδας της Σάντα Μαρία. Μισή πόλη φέρει την υπογραφή τους.
Το κόλπο των οβελίσκων είναι καθαρά δομικό: αν ήταν συμπαγείς, ο άνεμος του οροπεδίου θα τους έριχνε. Με τη διάτρηση, ο αέρας περνά από μέσα και το φορτίο μειώνεται δραστικά. Κοίταξέ τους κόντρα στο φως και θα το καταλάβεις αμέσως.
Το Παρεκκλήσι των Κοντόσταβλων, στο βάθος κλείνοντας τον περίδρομο, είναι η μεγάλη στάση: το έχτισαν το 1482 ο κοντόσταβλος της Καστίλης και η γυναίκα του, η Μένθια ντε Μεντόθα, για να ταφούν εκεί. Ο θόλος είναι ένα διάτρητο αστέρι από το οποίο μπαίνει το φως χωρίς βιτρό.
Κάτω από τον πύργο πάνω από τη διασταύρωση βρίσκεται ο τάφος του Σιντ και της δόνια Χιμένα, που μεταφέρθηκε εδώ τον 19ο αιώνα. Και ο ίδιος ο πύργος, με τον αστεροειδή θόλο του και μια εξαιρετική πολυπλοκότητα, είναι από τους πιο εντυπωσιακούς χώρους του ισπανικού γοτθικού.
Ψάξε τον Παπαμόσκας, ένα αυτόματο του 16ου αιώνα ψηλά στο κλίτος που ανοίγει το στόμα του όταν χτυπούν οι ώρες, και τη Χρυσή Σκάλα του Ντιέγο ντε Σιλόε, μια αναγεννησιακή κλίμακα που λύνει μια αδύνατη υψομετρική διαφορά με μια κομψότητα που άφησε το σημάδι της σε όλη την Ευρώπη.
Και μην παραλείψεις τα εξωτερικά: την Πύλη του Σαρμεντάλ, με το ρομανικό-γοτθικό τύμπανό της, και την Πύλη της Κορονερία. Ο γύρος ολόκληρου του καθεδρικού πριν μπεις είναι ο καλύτερος τρόπος να μη χάσεις την κλίμακα, γιατί μέσα χάνεται.
Μια πληροφορία που αλλάζει την αντίληψη: επί αιώνες ο καθεδρικός ήταν κολλημένος στα σπίτια, στριμωγμένος ανάμεσα σε σοκάκια, και δεν μπορούσες να τον δεις όπως τώρα. Αυτό που σήμερα μοιάζει με απομονωμένο μνημείο είναι ένα κτίριο που μεγάλωσε περιτριγυρισμένο από την πόλη.
Το καλύτερο πέτρινο ρετάμπλο της Ισπανίας, κι αυτό των Κολόνια. Μισή ώρα, δύο λεπτά από τον καθεδρικό, και με τις αίθουσες σχεδόν άδειες.
Κι αυτό των Κολόνια, για τους ίδιους χρηματοδότες με το Παρεκκλήσι των Κοντόσταβλων. Εδώ υποδέχτηκαν τον Κολόμβο το 1497.
Επειδή οι άλλοι μεγάλοι καθεδρικοί της χώρας μπήκαν συνοδευόμενοι: του Σαντιάγο μέσα στην παλιά του πόλη και στον Δρόμο, και του Τολέδο, της Σαλαμάνκα ή της Άβιλα μέσα στο ιστορικό σύνολο των πόλεών τους. Μόνο ο καθεδρικός του Μπούργκος άξιζε τον τίτλο από μόνος του, το 1984, χωρίς να συμπεριληφθεί σε κάποιο ευρύτερο σύνολο.
Για καθαρά δομικούς λόγους. Αν ήταν συμπαγείς, ο άνεμος του οροπεδίου θα τους έριχνε· με τη διάτρηση, ο αέρας περνά από μέσα και το φορτίο μειώνεται δραστικά. Τους πρόσθεσε στα μέσα του 15ου αιώνα ο Γερμανός πρωτομάστορας Χουάν ντε Κολόνια, που έφερε αυτή την τεχνική από το φλογόμορφο γοτθικό της κεντρικής Ευρώπης. Κοίταξέ τους κόντρα στο φως και θα το δεις.
Μια οικογένεια Γερμανών αρχιτεκτόνων που σημάδεψε το Μπούργκος για τρεις γενιές. «Κολόνια» λέγεται στα ισπανικά η πόλη της Κολωνίας (Köln), από όπου ήρθε ο Χουάν στα μέσα του 15ου αιώνα. Ο γιος του Σιμόν και ο εγγονός του Φρανθίσκο συνέχισαν: δικό τους είναι το καλύτερο του καθεδρικού, το Παρεκκλήσι των Κοντόσταβλων, το ρετάμπλο του Σαν Νικολάς και το Σπίτι του Κορδονιού.
Ναι, εκείνος και η δόνια Χιμένα αναπαύονται κάτω από τον πύργο πάνω από τη διασταύρωση των κλιτών, όπου μεταφέρθηκαν τον 19ο αιώνα. Επιπλέον, στην Αψίδα της Σάντα Μαρία φυλάσσεται ένα γνήσιο οστό του Σιντ, ένα κομμάτι από το χέρι του, στη λεγόμενη Αίθουσα της Ποριδάδ, όπου συνεδρίαζε μυστικά το δημοτικό συμβούλιο της πόλης.
Ένα αυτόματο του 16ου αιώνα τοποθετημένο ψηλά στο κλίτος, που ανοίγει το στόμα του όταν χτυπούν οι ώρες, συνοδεύοντας τον ήχο του ρολογιού. Είναι από τα πιο αγαπημένα στοιχεία των κατοίκων του Μπούργκος και ένα από αυτά που οι επισκέπτες ψάχνουν περισσότερο μέσα στον ναό. Καλό είναι να κοιτάξεις την ώρα πριν μπεις.
Μια αναγεννησιακή κλίμακα του Ντιέγο ντε Σιλόε που λύνει την υψομετρική διαφορά ανάμεσα στην Πύλη της Κορονερία και στο επίπεδο του ναού. Η λύση της ήταν τόσο κομψή και επιδραστική που χρησίμευσε ως πρότυπο για άλλες ευρωπαϊκές σκάλες, μαζί και εκείνη της Όπερας του Παρισιού. Είναι από τα πιο θαυμασμένα αναγεννησιακά έργα της Ισπανίας.
Πάνω από δύο ώρες μέσα και μισή ώρα για τον γύρο απέξω, που είναι εξίσου σημαντικός με το πρώτο: η κλίμακα αυτού του κτιρίου γίνεται αντιληπτή μόνο από τον δρόμο. Κι αν σου μένει χρόνος, ο Σαν Νικολάς ντε Μπάρι είναι δύο λεπτά μακριά και φυλάει το καλύτερο πέτρινο ρετάμπλο της Ισπανίας σχεδόν χωρίς επισκέπτες.
Κατέβασε το Viavoy και περπάτησε στην πόλη Burgos χωρίς σύνδεση, όποτε θέλεις.

Συνέχισε το διάβασμα



