Een grote glazen koepel die zich welft boven de vijvers en palmen van de Jardín del Turia, als een kas waarin geen planten maar muziek groeit. Het Palau de la Música werd in 1987 geopend en heeft een symfoniezaal met een orgel van meer dan vierduizend pijpen. Maar wat het onderscheidt is niet de akoestiek: het is dat het midden in een park staat, in de bedding van een omgelegde rivier, omringd door water en door mensen op de fiets.
Een concertzaal midden in een rivier
Om te begrijpen waarom het hier staat, moet je de Turia begrijpen. De overstroming van 1957 zette Valencia onder water en kostte tientallen mensen het leven; de oplossing was de rivier ten zuiden van de stad om te leggen en de oude bedding leeg te laten. Het eerste plan, uit de jaren zestig, was er een stadssnelweg van te maken.
De stad kwam daartegen in actie met de leus “el llit del Túria és nostre i el volem verd” – de bedding van de Turia is van ons en we willen hem groen – en won. De bedding werd een langgerekt park van negen kilometer dat dwars door heel Valencia loopt, een van de langste stadstuinen van Europa.
Het Palau de la Música, uit 1987, was een van de eerste grote gebouwen in dat park, en het werd ontworpen door José María García de Paredes, een architect die gespecialiseerd was in concertzalen: ook het Auditorio Nacional in Madrid en het Manuel de Falla in Granada zijn van hem. Een man die zijn leven lang ruimtes ontwierp om naar te luisteren.
Het licht dat op het water weerkaatst
De vijvers rond het gebouw zijn niet voor de sier. Het glas van de koepel werd zo ontworpen dat het licht op het water weerkaatst en tot aan het plafond van de foyer opstijgt, zodat er binnen de hele dag een waterige weerspiegeling trilt. Het is een knipoog naar de rivier die hier niet meer stroomt, en het werkt.
De grote zaal, de Sala Iturbi, telt zo'n zeventienhonderd plaatsen en is de vaste thuisbasis van het Orquesta de Valencia. Het orgel, geïnstalleerd in 1990, heeft meer dan vierduizend pijpen en is een van de grootste van Spanje.
Een eerlijke opmerking over de staat van het gebouw: het heeft ernstige onderhoudsproblemen gehad, met lekkages waardoor het lange tijd dicht moest en het dak moest worden vernieuwd. Kijk vooraf naar het programma en of het open is als je van plan bent een concert bij te wonen.
Niet te missen
De weerspiegeling van het water op het plafond
De koepel is zo berekend dat het licht op de vijvers weerkaatst en naar de foyer opstijgt. Een rivier die hier niet meer stroomt.
De bedding die geen snelweg werd
“El llit del Túria és nostre i el volem verd”: de stad won de strijd en nu is er negen kilometer tuin.
Vierduizend pijpen
Het orgel van de Sala Iturbi, geïnstalleerd in 1990, is een van de grootste van Spanje.
García de Paredes
Hij ontwierp ook het Auditorio Nacional in Madrid. Hij maakte zijn leven lang zalen om naar te luisteren.
Hoe het in je bezoek aan Valencia past
Het ligt in het middelste stuk van de Jardín del Turia, tussen de oude binnenstad en de Stad van Kunst. Als je de route door het park te voet of op de fiets doet – het beste plan van Valencia, en gratis – kom je er vanzelf langs.
Naar het oosten, twintig minuten door de bedding, liggen het Palau de les Arts en de rest van de Stad van Kunst; naar het westen ligt het Parque Gulliver op tien minuten en de Torres de Serranos op vijfentwintig.
Het park zelf is de attractie: negen kilometer aaneengesloten tuin met voetbalvelden, atletiekbanen, thematuinen, vijvers en een fietspad, gekruist door achttien historische bruggen die vroeger over water liepen. Een fiets huren en het hele park afrijden is het beste wat je in deze stad voor tien euro kunt doen.
Veelgestelde vragen
En wie ontwierp dit glazen paleis?
Het werd getekend door José María García de Paredes, een architect die de helft van zijn leven zalen ontwierp om naar muziek te luisteren: van hem zijn ook het Auditorio Nacional in Madrid en het auditorium Manuel de Falla in Granada. Hij had een zeer fijn gehoor voor akoestiek, en hier wilde hij dat geluid en licht samen binnenkwamen. Daarom, als je er bij zonsondergang langskomt, bedenk dan dat elke kromming van dat glas is bedacht om de muziek te laten ademen. Een kerel die goede stiltes wist te bouwen.
