İki plajı ayıran tepeyi taçlandıran kırmızı çatılar, tuğla ve ahşap karkaslar: İngiliz kırsalından çıkmış dev bir kır evine benzer ve bir İspanyol şatosuyla hiçbir ilgisi yoktur. Açıklama kelimenin tam anlamıyla budur. Onu, bu körfeze bakan bir yazlık konut istediği için naibe kraliçe Habsburglu María Cristina bir İngiliz mimara, Selden Wornum'a ısmarladı. Ve bu heves şehrin kaderini değiştirdi.
Bir saray bir yazlık başkenti nasıl icat etti
İşleyiş basittir ve tam XIX. yüzyıla özgüdür: saray nereye giderse, geri kalan her şey de oraya gider. Kraliçe yazları burada geçirmeye karar verince, ardından Madrid'in boşaldığı aylarda iktidara yakın olmaları gereken aristokratlar, bankerler, diplomatlar ve büyükelçiler geldi.
Bu mevsimlik göç bugün gezilen şehri inşa etti. Büyük oteller, La Perla kaplıcası, Gran Casino, Teatro Victoria Eugenia, Ensanche'nin köşkleri: bunların hepsi bir yaz sarayına hizmet etmek için birkaç on yıl içinde yükseldi. 1887'de kraliçe geldiğinde burası surlarını yeni yıkmış küçük bir şehirdi; otuz yıl sonra İspanya'nın en şık tatil yeriydi.
Sarayın üslubu, yüksek bacaları, çatı pencereleri ve bilinçli asimetrisiyle İngiliz Queen Anne üslubudur ve zamanında egzotik bulundu. Wornum onu bir kraliyet konutu olarak değil, büyük bir kır evi olarak çözdü; bu da burasının sarayın saray gibi davranmayı bıraktığı yer olduğu fikriyle örtüşür.
Gezilen asıl yer olan bahçeler
Sarayın içi genel ziyarete açık değildir: bugün Bask Ülkesi Üniversitesi'nin yaz kurslarına, konserlere ve kültürel etkinliklere ev sahipliği yapar, yani içeriye ancak bir vesileyle girilir. Serbest ve ücretsiz olan ise bahçelerdir ve ziyaretçi için asıl ilgi çekici olan oradadır.
Üzerinde durduğu tepe körfezin daraldığı noktadır ve bahçelerden bir yanda La Concha, öbür yanda Ondarreta görülür; Santa Clara adası da tam karşıdadır. Bir tepeye çıkmadan elde edilebilecek en iyi körfez manzarasıdır.
Park, eğimli çayırları, büyük ağaçları ve gezinti yolu düzeyine inen patikalarıyla İngiliz peyzaj üslubundadır. Çok az kişi onu geçer: çoğu, yukarı çıkılabildiğini fark etmeden tepeyi sahil yolunun tünelinden dolaşır.
Kaçırılmayacaklar
Onu bir İngiliz mimar tasarladı
Selden Wornum, Queen Anne üslubunda. Bu yüzden bir İspanyol kraliyet konutuna değil, bir İngiliz kır evine benzer.
İspanyol yazlık tatil geleneğini yarattı
Saray nereye giderse bankerler ve diplomatlar da oraya giderdi. Otuz yılda şehir oteller ve kumarhanelerle doldu.
Bahçeler ücretsizdir
İçi ancak bir etkinlik vesilesiyle görülür, ama park gün doğumundan gün batımına açıktır ve en iyi körfez manzarasını sunar.
Körfezin daraldığı nokta
Tepeden bir yanda La Concha, öbür yanda Ondarreta görülür; Santa Clara da karşıdadır.
San Sebastián ziyaretine nasıl uyar
Tam iki plajın arasındadır; merkezden gezinti yolu boyunca yürüyerek on beş dakika. Pico del Loro tünelinden geçmek yerine bahçelerden yukarı çıkmak yolu beş dakika uzatır ve manzarasıyla bunu fazlasıyla telafi eder.
Batıya doğru devam edince, bu hikâyenin çemberini kapatan kraliçe María Cristina anıtının önünden geçerek on dakikada Peine del Viento'ya varılır.
Bahçeler gün doğumundan gün batımına kadar açıktır ve ücretsizdir ve akşamüstü molası olarak çok iyi işler. Yazın sarayda kültürel program olur ve ona bakmaya değer, çünkü içini görmenin tek yolu budur.
Sık sorulan sorular
Peki krallar gidince saraya ne oldu?
Tuhaf yıllardan geçti: onu dolduracak bir saray halkı olmadan el değiştirdi ve yarı unutulmuş hâle bile geldi. Zamanla şehir onu kurtardı ve bugün çok farklı ikinci bir hayatı var: konserlerin ve kültürel etkinliklerin yanı sıra Bask Bölgesi üniversitesinin yaz kurslarına ev sahipliği yapıyor. Bir kraliçenin yazlık konutundan derslik ve konser salonuna; hikâyenin nasıl bittiği hoşuma gidiyor.
