Tam önünde dur ve tuhaf, düzensiz, neredeyse iki meydan arasına sıkışmış bir gemiyi andıran biçimine bak. Teatro Real'in iki yüzü var: biri Plaza de Isabel II'ye, öteki, çok daha görkemli olanı, Palacio Real'e bakar. Onu neredeyse çökertecek olan yeraltı dereleriyle dolu, şeytani bir araziye uyum sağlamak zorunda kaldı. 1850'de II. Isabel tarafından açılan, 1925'te harap olduğu için kapatılan ve ancak 1997'de opera binası olarak yeniden açılan Teatro Real, İspanya'nın önde gelen müzik kurumu ve Avrupa'nın teknik bakımdan en gelişmiş sahnelerinden biridir.
İki yüzyıllık sarsıntılarla dolu bir tiyatro
İnşaat 1818'de başladı ve para eksikliği ve proje değişiklikleri yüzünden otuz yıl boyunca sürüp gitti. Sonunda 19 Kasım 1850'de açıldı ve tarih tesadüf değildi: kraliçe II. Isabel'in isim günü, Santa Isabel günüydü. O zamanlar bütün Avrupa'yı kasıp kavuran Donizetti'nin “La favorita” operasıyla görkemli bir açılış yapıldı ve o gece bütün saray yeni koltukları denemeye geldi.
En başından Madrid'deki operanın büyük tapınağıydı, sarayın ve yüksek sosyetenin görmeye ve görülmeye geldiği yer; sahnesinden dünyanın en büyük sesleri geçti. Ama tarihi inişli çıkışlı: bu bölgenin toprak altı su ve eski derelerle doludur ve bina yıllar içinde çatlaya çatlaya 1925'te harap olduğu için kapatıldı.
Onlarca yıl opera temsili olmadan kaldı, ama boş değil: depo, konser salonu ve hatta resmî etkinlik mekânı olarak kullanıldı. Bugün başkentin büyük tiyatrosu olan bina, XX. yüzyılın büyük bölümünü içinde tek bir opera çalmadan geçirdi. Sonunda 1997'de, çok pahalı ve çok uzun bir yenilemenin ardından yeniden doğduğunda, Avrupa'nın teknik bakımdan en karmaşık ve en gelişmiş sahne kutularından birine kavuştu.
Ziyarette ne görülür
Teatro Real ana salonu, fuayeyi, soylu salonları ve —en etkileyicisi— sahne kutusunu gezen rehberli turlar sunar: bütün dekorların dakikalar içinde kurulup sökülmesini sağlayan hareketli platformlar, sahne üstü askı sistemleri ve yeraltı katlarından oluşan bir makine. Operayla ilgilenmeyenleri bile şaşırtan kısım budur.
Salon at nalı biçimindedir, beş loca katı ve 1.700'e yakın koltuk kapasitesi vardır. Bazı turlarda gezilen kraliyet locasından bu binanın ne için yapıldığını bir anda anlarsın: sarayın görmesi ve görülmesi için.
Rehberli turlar türüne göre 10-16 € civarındadır, 50 dakika ile bir saat çeyrek arasında sürer ve prova olmadığı sabah saatlerinde yapılır. Bir de pek çok kişinin bilmediği bir seçenek: opera biletleri sanıldığından çok daha ucuz olabilir —fiyatları 30 €'nun epey altından başlayan üst ve görüşü kısıtlı koltuklar var—, yani gerçek bir temsile katılmak sanıldığından daha erişilebilir.
Binanın dışında saklı bir hazine daha var. Plaza de Isabel II'nin altında, metro ve otoparklar kazılırken, Madridli kadınların su almaya ve çamaşır yıkamaya geldiği, XVII. yüzyıldan kalma eski Caños del Peral çeşmesi ve çamaşırhanesinin kalıntıları ortaya çıktı. Bu kalıntıların bir kısmı korunuyor ve Ópera metro istasyonunun içinde görülebiliyor: aşağı inip trene binebilir ve yolda, peronların arasına sıkışmış bir parça Altın Çağ Madrid'i görebilirsin.
Kaçırılmayacaklar
Sahne kutusu
Avrupa'nın en gelişmişlerinden biri: dekorları dakikalar içinde değiştirmek için hareketli platformlar, askı sistemleri ve yeraltı katları.
At nalı salon
Beş loca katı ve 1.700'e yakın koltuk, başta kraliyet locası.
Caños del Peral
Ópera metro istasyonunun içinde korunan XVII. yüzyıldan kalma çeşme ve çamaşırhane kalıntıları.
Uygun fiyatlı biletler
30 €'nun epey altında üst ve görüşü kısıtlı koltuklar: burada opera izlemek sanıldığından daha erişilebilir.
Madrid gezine nasıl uyar
Tiyatro, anıtsal Madrid'in tam merkezindedir. Arkasında Got krallarının heykelleri ve atlı IV. Felipe'siyle Plaza de Oriente açılır; daha ötede Palacio Real ve Catedral de la Almudena var. Önünde de Arenal caddesi on dakikada Puerta del Sol'a götürür.
İki dakika güneybatıda, Velázquez'in 1660'ta gömüldüğü ve mezarının hiçbir zaman kesin olarak bulunamadığı San Juan Bautista kilisesinin bulunduğu gösterişsiz küçük bir meydan olan Plaza de Ramales var. Ressamın kalıntılarının hâlâ kaldırım taşlarının altında olması çok muhtemel. İki dakika daha ötede de merkezin en hafife alınan ziyareti Convento de las Descalzas Reales.
Viavoy'un Tarihi ve Kraliyet Madrid'i adlı rotası, Descalzas, Palacio Real ve Almudena ile birlikte yerel bir rehberin anlattığı Teatro Real iç ziyaretini de kapsar ve Plaza Mayor'da biter.
Sık sorulan sorular
Tiyatro neyle açıldı?
Bir 19 Kasım 1850 günü açıldı, hem de rastlantıyla değil: Kraliçe II. Isabel'in isim günüydü, Santa Isabel günü. O zamanlar bütün Avrupa'yı kasıp kavuran bir İtalyan operasıyla, Donizetti'nin “La favorita”sıyla görkemli biçimde açıldı. O gece bütün saray koltuğunu ilk kez kullanmak için hazır bulundu; müzik sonunda bu kubbelerin altında çınlıyordu.
