Adaja nehrinin karşı yakasında, bir haçla taçlanmış dört taş sütun; ve buradan, Ávila'nın var olan en iyi manzarası: tepenin üzerinde surun bütün halkası, gökyüzüne yönelmiş yuvarlak burçlar ve surlarının içine sığan bir şehrin birbirine sokulmuş çatıları. 1566 tarihli bir humilladero, yani yol kenarında bir dua yeridir, ama yüzyıllardır her şeyden önce şehre bakılan yerdir.
Humilladero nedir
Humilladerolar yolların kenarında, şehirlerin girişinde inşa edilen küçük yapılardı; gelen ya da giden yolcu haçın önünde bir an durup dua etsin diye. Adı, bu tevazuyla eğilme (humillarse) hareketinden gelir.
Bu humilladero 1566'da inşa edildi ve ayrıca bir tören alayı işlevi de vardı: şehrin ilk piskoposu San Segundo onuruna düzenlenen alayların ulaştığı noktayı işaretliyordu. Yani aynı anda hem yol işareti, hem sembolik bir sınır, hem de dinî bir duraktı.
Biçimi —ortada haç bulunan, bir saçaklığı taşıyan dört Dor sütunu— en aza indirgenmiş klasik bir küçük tapınaktır. Duvarı da çatısı da yoktur: yalnızca taşıyıcı yapı; önemli olanın onun içinden görülen şey olduğu bir yerde.
Teresa'yı burada yakaladılar
Gelenek, Santa Teresa'nın çocukluğunun en çok anlatılan olaylarından birini tam bu noktaya yerleştirir. Yedi yaşındayken o ve kardeşi Rodrigo, şehit edilip cenneti bir kerede kazanmak niyetiyle, ciddi ciddi, yürüyerek şehirden çıktılar ve Müslüman topraklarına doğru yola koyuldular.
Bir amcaları onlara burada yetişti ve eve geri götürdü. Renkli bir anekdot olarak anlatılır, ama büyüdüğü ortam hakkında epey şey söyler: şehitliği uygulanabilir bir plan olarak gören yedi yaşında bir kız çocuğu yoktan var olmaz, bütün bir kültürden çıkar.
Öbür kaçak, kardeşi Rodrigo, sonunda İspanyol Amerikası'na giden bir gemiye bindi ve yıllar sonra orada savaşırken öldü. O sabah birlikte kaçan iki çocuk, her biri kendi yolunca, tam da gitmek istedikleri yere vardılar.
Kaçırılmayacaklar
Surun eksiksiz manzarası
İçeriden halkayı bir nesne olarak algılamak imkânsızdır. Buradan tepenin üzerinde bütünüyle görünür.
1566 tarihli bir humilladero
Yolcunun dua etmek için durduğu bir yol işareti ve San Segundo alaylarının ulaştığı sınır.
Teresa'yı burada yakaladılar
Yedi yaşında, şehit edilmek için kardeşiyle Müslüman topraklarına kaçıyordu. Bir amcaları onlara bu noktada yetişti.
İlk iş bunu yap
İçeri girmeden önce surun tamamını görmek, sonradan surlu alanda yürünen her şeye anlam verir.
Ávila gezine nasıl uyar
Adaja nehrinin karşı yakasında, köprüyü geçerek Puerta del Alcázar'dan yaklaşık on beş dakika yürüme ya da arabayla beş dakika uzaklıktadır. Giriş serbesttir; ne bilet ne de saat vardır.
Mantıklı olan, şehre girmeden önce ilk olarak buraya gelmektir, çünkü bu noktadan sur bir anda bütünlüklü bir nesne olarak kavranır; içeriden bunu algılamak imkânsızdır. Sonrasında yürünen her şey anlam kazanır.
Doğru an, granitin altın rengine büründüğü gün batımı ya da surun aydınlatıldığı gecedir. Ve rüzgârı hesaba kat: burada, bin yüz metreyi aşan yükseklikte ve açık arazide, neredeyse her zaman ve soğuk eser.
Sık sorulan sorular
Humilladero nedir?
Anlatayım, çünkü ad yanıltıcı. Humilladero, şehirlerin girişinde, yol kenarında yükseltilen küçük bir yapıydı; gelen ya da giden yolcu bir an durup dua etsin ve haç önünde alçakgönüllülükle eğilsin diye; ad da buradan gelir (humillarse, “eğilmek, kendini alçaltmak”). Bu yapı, Salamanca yolunun üzerinde, Ávila'nın batı yanındaki sınırını işaretlerdi. Manevi bir sınır taşı diyelim: dünyaya açılmadan önce şehrin son noktası.
Peki o iki kaçak çocuğa ne oldu?
Dönüşte iyi bir azar işittiler elbette. Ama her birinin kaderinin ne kadar farklı olduğuna bak. Teresa, bildiğin gibi, sonunda aziz oldu. Kardeşi Rodrigo ise, şehitliği aramaya onunla giden o çocuk, sonunda denizi aştı: gençken Hint Adaları'na gitmek üzere gemiye bindi ve yıllar sonra Amerika'da, fetih savaşlarında savaşırken öldü. Burada, tam bu noktada, çocukken birlikte hayal ettikleri şanın peşine düşmenin çok farklı iki yolu.
