Πενήντα ένα μέτρα οκταγωνικής πέτρας που είναι το σύμβολο της Βαλένθια και ταυτόχρονα μια γεωμετρική περιέργεια: ο πύργος έχει πρακτικά το ίδιο ύψος με την περίμετρο της βάσης του. Το όνομα προέρχεται από τη μεγάλη του καμπάνα, τη Μικαλέτ, που ευλογήθηκε μια μέρα του Αγίου Μιχαήλ και για αιώνες σήμαινε την απαγόρευση κυκλοφορίας, τη φωτιά και την καταιγίδα. Ανεβαίνεις από διακόσια επτά ελικοειδή σκαλιά και πάνω σε περιμένει η καλύτερη θέα της παλιάς πόλης.
Ένας πύργος που έμεινε μισός
Άρχισε το 1381 και τελείωσε το 1429, και το αρχικό σχέδιο προέβλεπε να τον στεφανώσει ένας γοτθικός οβελός που θα τον έκανε πολύ πιο λεπτό. Δεν χτίστηκε ποτέ: τελείωσαν τα χρήματα ή η διάθεση, και ο πύργος έμεινε με την επίπεδη ταράτσα που έχει σήμερα. Το επάνω καμπαναριό, με την επίστεψη από καμπύλες γραμμές, προστέθηκε τον 18ο αιώνα.
Το ότι έμεινε κολοβός αποδείχτηκε τύχη για τον επισκέπτη, γιατί αυτή η επίπεδη ταράτσα είναι σήμερα ένα από τα καλύτερα σημεία θέας της πόλης. Από πάνω βλέπεις ολόκληρη την παλιά πόλη, τη θάλασσα στο βάθος και την πράσινη κοίτη του παλιού Τούρια να αγκαλιάζει την πόλη σαν δαχτυλίδι.
Η γεωμετρία είναι περίεργη και αληθινή: ο πύργος έχει οκταγωνική κάτοψη, περίπου 51 μέτρα ύψος και σχεδόν το ίδιο μέγεθος περιμέτρου στη βάση του, κάτι που τον κάνει, στην πράξη, έναν τέλειο κύλινδρο μεταμφιεσμένο σε οκτάγωνο. Δεν είναι σύμπτωση, είναι μια αναλογία επιδιωκόμενη.
Οι καμπανοκρούστες που χτυπούν με τα χέρια
Η Μικαλέτ είναι η καμπάνα των ωρών, και αυτές που περιστρέφονται είναι οι καμπάνες του καμπαναριού. Στη Βαλένθια υπάρχει ακόμα μια ομάδα καμπανοκρουστών που τις χτυπά με τα χέρια στις μεγάλες γιορτές, κινώντας καμπάνες εκατοντάδων κιλών με μια τεχνική που μαθαίνεται από στόμα σε στόμα.
Το χειροκίνητο χτύπημα των καμπανών είναι εγγεγραμμένο από την UNESCO ως Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Ανθρωπότητας από το 2022, και η Βαλένθια είναι ένα από τα μέρη όπου διατηρείται καλύτερα. Αν πέσεις πάνω σε μια μεγάλη γιορτή, μείνε από κάτω και άκου: δεν μοιάζει καθόλου με ένα αυτοματοποιημένο χτύπημα.
Η ανάβαση είναι στενή, ελικοειδής και στο μισοσκόταδο, και τα διακόσια επτά σκαλιά τα νιώθεις. Δεν υπάρχει ανελκυστήρας ούτε εναλλακτική, οπότε δεν είναι για όλους. Διασταυρώνεσαι με κόσμο που ανεβαίνει και κατεβαίνει σε έναν πολύ στενό χώρο, και γι' αυτό καλό είναι να πας νωρίς το πρωί.
Μη χάσεις
Ένας κύλινδρος μεταμφιεσμένος σε οκτάγωνο
Έχει σχεδόν το ίδιο ύψος με την περίμετρο της βάσης του. Η αναλογία είναι επιδιωκόμενη.
Ο οβελός που δεν χτίστηκε ποτέ
Η επίπεδη ταράτσα είναι καρπός ενός ημιτελούς έργου. Χάρη σε αυτό υπάρχει σημείο θέας.
Καμπανοκρούστες με τα χέρια
Χειροκίνητη περιστροφή καμπανών εκατοντάδων κιλών, Άυλη Κληρονομιά της Ανθρωπότητας από το 2022.
207 σκαλιά χωρίς ανελκυστήρα
Στενή ελικοειδής σκάλα στο μισοσκόταδο. Δεν είναι για όλους, και ακόμα χειρότερα το μεσημέρι.
Πώς ταιριάζει στην επίσκεψή σου στη Βαλένθια
Ο πύργος είναι κολλητός στον Καθεδρικό Ναό αλλά έχει δική του πόρτα από τον δρόμο και δικό του εισιτήριο, φθηνότερο. Μπορείς να ανέβεις χωρίς να επισκεφθείς τον καθεδρικό και αντίστροφα.
Είναι το καλύτερο σημείο εκκίνησης για να προσανατολιστείς στην πόλη αν είναι η πρώτη σου μέρα: από πάνω αναγνωρίζεις τη Λόνχα, την Κεντρική Αγορά, τους Πύργους του Σεράνος, την κοίτη του Τούρια και, με καθαρό ουρανό, την Πόλη των Τεχνών στο βάθος.
Ανέβα νωρίς το πρωί ή στο τελευταίο διάστημα της μέρας. Το μεσημέρι η σκάλα γίνεται λαιμός μπουκαλιού και η ταράτσα, που είναι μικρή, γεμίζει. Και λάβε υπόψη ότι η θέα το μεσημέρι, με τον ήλιο κάθετο, είναι η χειρότερη απ' όλες για φωτογραφίες.
Συχνές ερωτήσεις
Γιατί λέγεται Μικαλέτ;
Από την καμπάνα του, αυτό το ξέρεις ήδη, αλλά το ωραίο είναι να καταλάβεις γιατί η καμπάνα λέγεται έτσι. Λένε ότι την ευλόγησαν τη μέρα του Αγίου Μιχαήλ, στις 29 Σεπτεμβρίου, και από εκεί της έμεινε το όνομα: Μικέλ, Μικαλέτ. Και ο πύργος κατέληξε να κληρονομήσει το όνομα της ίδιας του της καμπάνας. Πρόσεξε πόσο Βαλενθιανοί είμαστε: κάτι τόσο τεράστιο και επίσημο το λέμε με υποκοριστικό, Μικαλέτ, με όλη την τρυφερότητα του κόσμου. Εδώ ό,τι αγαπιέται, μικραίνει.
Γιατί ο πύργος τελειώνει επίπεδος, χωρίς μύτη;
Επειδή έμεινε μισοτελειωμένος, αν και δεν φαίνεται. Το αρχικό σχέδιο ήταν να τον επιστέψουν με μια βελόνα, μια γοτθική κορυφή που θα τον ανέβαζε ακόμη πιο ψηλά στον ουρανό. Δεν χτίστηκε ποτέ: τους τελείωσε η όρεξη ή τα χρήματα, και γι' αυτό πάνω έχεις αυτή την επίπεδη ταράτσα αντί για μια αιχμηρή μύτη. Το μικρό καμπαναριό που τον στεφανώνει προστέθηκε αιώνες αργότερα. Οπότε το Μικαλέτ περιμένει εδώ και πάνω από πεντακόσια χρόνια την επίστεψή του, ατάραχο, και πια κανείς δεν το φαντάζεται αλλιώς.
