Eenenvijftig meter achthoekige steen die het symbool van Valencia zijn en ook een geometrische curiositeit: de toren is vrijwel even hoog als de omtrek van zijn voet. De naam komt van de grootste klok, de Micalet, gezegend op de feestdag van de heilige Michaël, die eeuwenlang de avondklok, het brandalarm en de stormwaarschuwing luidde. Je klimt tweehonderdzeven wenteltreden op en boven wacht het mooiste uitzicht over de oude binnenstad.
Een toren die half af bleef
Hij werd begonnen in 1381 en voltooid in 1429, en het oorspronkelijke ontwerp voorzag in een gotische spits die hem veel slanker zou hebben gemaakt. Die werd nooit gebouwd: het geld of de zin raakte op, en de toren bleef achter met het platte terras dat hij nu heeft. De bovenste klokkenverdieping, met haar bekroning in gebogen lijnen, werd in de 18e eeuw toegevoegd.
Dat hij afgeknot bleef, bleek een geluk voor de bezoeker, want dat platte terras is nu een van de beste uitkijkpunten van de stad. Van boven zie je de hele oude binnenstad, de zee op de achtergrond en de groene bedding van de oude Turia, die als een ring om de stad loopt.
De geometrie is merkwaardig en klopt: de toren heeft een achthoekig grondplan, is zo'n 51 meter hoog en meet aan de voet ongeveer evenveel in omtrek, wat hem in de praktijk tot een perfecte cilinder maakt, vermomd als achthoek. Dat is geen toeval, het is een gezochte verhouding.
De klokkenluiders die met de hand luiden
De Micalet is de klok van de uren; de klokken die worden rondgezwaaid, zijn die van de klokkenverdieping. In Valencia bestaat nog altijd een colla klokkenluiders die ze op de grote feestdagen met de hand luidt en klokken van honderden kilo's in beweging zet, met een techniek die mondeling wordt doorgegeven.
Het met de hand luiden van klokken staat sinds 2022 op de Unesco-lijst van immaterieel cultureel erfgoed, en Valencia is een van de plaatsen waar het het best bewaard is gebleven. Ben je er tijdens een groot feest, blijf dan beneden staan en luister: het lijkt in niets op automatisch gelui.
De klim is smal, gaat via een wenteltrap en ligt in het halfduister, en de tweehonderdzeven treden laten zich voelen. Er is geen lift en geen alternatief, dus het is niet voor iedereen weggelegd. Wie naar boven gaat en wie naar beneden komt, kruisen elkaar in een heel krappe ruimte, en daarom ga je het best vroeg op de dag.
Niet te missen
Een cilinder vermomd als achthoek
Hij is bijna even hoog als de omtrek van zijn voet. De verhouding is gezocht.
De spits die er nooit kwam
Het platte terras is het gevolg van onvoltooid werk. Daardoor is er een uitkijkpunt.
Klokkenluiders met de hand
Met de hand rondzwaaien van klokken van honderden kilo's, immaterieel erfgoed van de mensheid sinds 2022.
207 treden zonder lift
Een smalle wenteltrap in het halfduister. Niet voor iedereen, en rond het middaguur nog lastiger.
Hoe het in je bezoek aan Valencia past
De toren is aan de kathedraal vastgebouwd, maar heeft een eigen deur vanaf de straat en een eigen, goedkoper toegangskaartje. Je kunt hem beklimmen zonder de kathedraal te bezoeken, en omgekeerd.
Het is het beste vertrekpunt om je in de stad te oriënteren als het je eerste dag is: van boven herken je de Lonja, de Mercado Central, de Torres de Serranos, de bedding van de Turia en, bij helder weer, de Stad van Kunst op de achtergrond.
Ga vroeg in de ochtend naar boven of in het laatste tijdvak. Rond het middaguur wordt de trap een flessenhals en loopt het terras, dat klein is, vol. En houd er rekening mee dat het uitzicht rond het middaguur, met de zon recht boven je, het slechtst van allemaal is om te fotograferen.
Veelgestelde vragen
Waarom heet hij Micalet?
Naar zijn klok, dat weet je al, maar het mooie is te begrijpen waarom de klok zo heet. Ze zeggen dat ze werd gezegend op de dag van Sint-Michaël, op 29 september, en daar kreeg ze haar naam: Miquel, Micalet. En de toren erfde uiteindelijk de naam van zijn eigen klok. Kijk hoe Valenciaans wij zijn: iets zo enorms en plechtigs noemen we met een verkleinwoord, Micalet, met alle genegenheid van de wereld. Hier wordt wat je liefhebt kleiner gemaakt.
Waarom eindigt de toren plat, zonder punt?
Omdat hij half af bleef, hoewel het er niet op lijkt. Het oorspronkelijke plan was hem af te maken met een spits, een gotische punt die hem nog hoger de hemel in moest laten steken. Die werd nooit gebouwd: ze hadden geen zin meer of geen geld meer, en daarom heb je daarboven dat platte terras in plaats van een scherpe punt. Het kleine klokkenhuis dat hem bekroont werd eeuwen later toegevoegd. De Micalet wacht dus al meer dan vijfhonderd jaar op zijn afwerking, doodkalm, en niemand kan zich hem nog anders voorstellen.
