Budynek z cegły i kamienia z końca XIX wieku, z długą fasadą w eklektycznym duchu i wnętrzem dużo lepszym, niż pozwala przypuszczać ulica. Zbudowano go jako Wydział Medycyny i Nauk, a dziś jest reprezentacyjną siedzibą Uniwersytetu w Saragossie. W środku kryje muzeum historii naturalnej z XIX wieku, które samo w sobie jest zabytkiem.
Architektura dla nauki
Budynek wzniesiono między 1886 a 1893 rokiem, w czasie, gdy hiszpańskie uniwersytety zaczęły budować osobne wydziały nauk ścisłych, z laboratoriami, teatrami anatomicznymi i salami na kolekcje. Ta funkcja tłumaczy jego układ i wielkie okna.
Język architektury jest eklektyczny: odsłonięta cegła w połączeniu z kamieniem, arkady, ceramika i elementy z żelaza, w duchu ówczesnej architektury reprezentacyjnej. To wkład Saragossy w typ budynku, który w tych dziesięcioleciach powtarzał się w całej Hiszpanii.
Właściwe Paraninfo, czyli aula uroczysta, to najszlachetniejsza część gmachu: bardzo wysokie wnętrze z dekoracją malarską, stropem kasetonowym i monumentalnymi schodami, które do niego prowadzą. Wciąż odbywają się tu uroczystości akademickie i dlatego w niektóre dni dostęp może być ograniczony.
Muzeum, którego prawie nikt nie odwiedza
W środku mieści się Muzeum Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu i jest to prawdziwa osobliwość: kolekcje dydaktyczne z XIX wieku zachowały się praktycznie w takim stanie, w jakim powstały, z drewnianymi gablotami, ręcznie pisanymi etykietami i ekspozycją z epoki, która dziś jest niemal tak samo ciekawa jak sama zawartość.
Są tu okazy zoologiczne, geologiczne i paleontologiczne zgromadzone po to, by uczyć, a nie by wystawiać, w tym wypchane zwierzęta i kolekcje minerałów. I jeden szczególnie cenny zbiór: skamieniałości z aragońskiego stanowiska Concud, międzynarodowego punktu odniesienia dla miocenu.
Wstęp jest bezpłatny, o czym wie bardzo mało osób, a przy okazji zobaczysz też hol, schody i galerie budynku. To jedno z najbardziej osobliwych miejsc w Saragossie i jedno z najmniej obleganych.
Nie do przegapienia
Powstał jako wydział nauk
Zbudowany między 1886 a 1893 rokiem, z laboratoriami, teatrami anatomicznymi i salami na kolekcje. Układ budynku odpowiada tej funkcji.
Nienaruszona ekspozycja z XIX wieku
Drewniane gabloty i ręcznie pisane etykiety. Sposób wystawiania jest dziś równie ciekawy jak to, co wystawiono.
Skamieniałości z Concud
Z aragońskiego stanowiska, które jest międzynarodowym punktem odniesienia dla miocenu, w oryginalnych kolekcjach dydaktycznych.
Wstęp wolny
A wie o tym bardzo mało osób. To jedno z najbardziej osobliwych miejsc w mieście i jedno z najmniej obleganych.
Jak to wpasować w zwiedzanie Saragossy
Stoi na placu Basilio Paraíso, w dziewiętnastowiecznej dzielnicy, dziesięć minut pieszo od starego miasta, na osi, która prowadzi z centrum w stronę Parque Grande. Niedaleko są bazylika Santa Engracia i Plaza de los Sitios.
Muzeum ma krótkie godziny otwarcia, a dostęp do Paraninfo zależy od zajęć uczelni, więc warto to sprawdzić wcześniej. Wstęp jest w każdym razie bezpłatny.
Licz pół godziny na muzeum i budynek. To przystanek dla kogoś, kto ma czas albo interesuje się takimi kolekcjami, i świetnie sprawdza się drugiego dnia w mieście, kiedy wielkie zabytki starego miasta masz już za sobą.
Najczęstsze pytania
Czy uniwersytet jest tak stary jak ten budynek?
Gdzie tam, jest dużo, dużo starszy. Ten ceglany pałac pochodzi z XIX wieku, ale Uniwersytet w Saragossie jako taki narodził się w 1583 roku, kiedy duchowny o nazwisku Pedro Cerbuna uparł się, żeby nadać mu rangę prawdziwego uniwersytetu, i nawet wyłożył pieniądze z własnej kieszeni, żeby go uruchomić. Ponad cztery wieki kształcenia lekarzy, prawników i nauczycieli. Kiedy zobaczysz tu studentów, pomyśl, że stąpają po bardzo długiej tradycji.
Co kryje muzeum w środku?
Dam ci podpowiedź jako dumna Aragonka: w tej ziemi wykopano i ochrzczono Aragosaurusa, ogromnego roślinożernego dinozaura znalezionego w prowincji Teruel i uważanego za pierwszego, któremu nadano nazwę naukową w całej Hiszpanii. Aragonia to raj dinozaurów, z tropami i szkieletami na połowie terytorium. Jeśli lubisz stwory sprzed milionów lat, już wiesz, że stąpasz tu po ziemi olbrzymów.
