Seville · Co zobaczyć

Calle Sierpes

Wąska, deptakowa, pełna witryn i ludzi idących w obie strony: calle Sierpes jest handlową arterią Sewilli, odkąd miasto sięga pamięcią. Latem od fasady do fasady rozpina się nad nią wielkie płócienne markizy, które pogrążają ulicę w złocistym, chłodnym cieniu – to zwyczaj z połowy XIX wieku i wciąż jeden z najlepszych pomysłów, na jakie to miasto wpadło w walce z własnym klimatem. A gdzieś na tej ulicy, zdaniem wielu, Cervantesowi przyszedł do głowy „Don Kichot”.

Więzienie, w którym mógł się narodzić „Don Kichot”

Tam, gdzie dziś Sierpes przecina się z callejón de Entrecárceles, przez wieki stało Więzienie Królewskie w Sewilli, ogromny budynek, w którym siedziało niekiedy ponad tysiąc więźniów. W 1597 roku zamknięto w nim zrujnowanego poborcę podatkowego nazwiskiem Miguel de Cervantes, któremu nie zgadzały się rachunki po bankructwie bankiera przechowującego jego fundusze.

W prologu do „Don Kichota” Cervantes pisze, że jego powieść „poczęła się” w więzieniu, „gdzie wszelka niewygoda ma swoje siedlisko i gdzie każdy smutny odgłos znajduje mieszkanie”. Wielu badaczy umieszcza to więzienie właśnie tutaj. Dziś przypomina o tym tablica z azulejos i warto się przy niej zatrzymać: to najważniejszy literacki zakątek Sewilli i przechodzi zupełnie niezauważony.

Ulica była wtedy czymś znacznie więcej niż miejscem zakupów. Przez pokolenia była miejską plotkarnią: kawiarnie, kasyna i kluby, w których torreadorzy, pisarze, politycy i paniczykowie zabijali popołudnia. Wciąż trzyma się Real Círculo de Labradores, z ponad półtora wieku historii, pod numerem 5.

Markizy, La Campana i sklepy z dawnych lat

Markizy rozwiesza się każdego lata i zdejmuje jesienią. Są z płótna, przymocowane do fasad po obu stronach, i obniżają temperaturę na ulicy o kilka stopni. Spacer pod nimi w sierpniowe południe, a potem wyjście na ulicę bez markiz, to najlepszy możliwy dowód, że architektura ludowa wiedziała, co robi.

Na północnym końcu, tam, gdzie Sierpes się kończy, stoi cukiernia La Campana, otwarta w 1885 roku, najważniejsza cukiernia w mieście. Tu ludzie z Sewilli kupują słodycze na szczególne święta i tu pije się kawę na stojąco przy barze, bez żadnych ceremonii.

Reszta ulicy to mieszanka sieciówek i stuletnich sklepów, które wciąż się trzymają: kapelusznicy, koszularze, sklepy z chustami manila i wachlarzami, krawcy szyjący suknie flamenca. Warto zajrzeć w witryny najstarszych, nawet jeśli nic nie kupisz; to katalog tego, co Sewilla wkłada na wielkie dni.

Nie do przegapienia

Letnie markizy

Od fasady do fasady od połowy XIX wieku. Obniżają temperaturę na ulicy o kilka stopni.

Tablica Cervantesa

Na skrzyżowaniu z Entrecárceles stało Więzienie Królewskie. Tam, jak sam pisze, począł się „Don Kichot”.

Confitería La Campana

Otwarta w 1885 roku i wciąż najważniejsza cukiernia w mieście.

Real Círculo de Labradores

Klub z innego stulecia, który wciąż działa pod numerem 5, jakby nic się nie wydarzyło.

Jak to wpasować w zwiedzanie Sewilli

Sierpes zaczyna się przy Plaza Nueva i ratuszu i biegnie na północ aż do La Campana. Równolegle do niej biegnie spokojniejsza calle Cuna, przy której stoi pałac Condesa de Lebrija, a w połowie drogi otwiera się przejście w stronę kolegiaty Salvador.

To także oś tapas w centrum: ulice odchodzące od Sierpes na wschód – w stronę kolegiaty Salvador i dzielnicy Alfalfa – skupiają jedne z najstarszych barów w mieście, w tym tawerny z ponad stuletnią historią.

Uwaga na godziny: od szóstej do dziewiątej wieczorem ulica pęka w szwach, bo wtedy Sewilla wychodzi na zakupy. Jeśli chcesz zobaczyć ją pustą, przyjdź z samego rana; jeśli chcesz zobaczyć ją żywą, przyjdź właśnie wtedy.

Najczęstsze pytania

Skąd pochodzi nazwa Sierpes?

Nikt tego do końca nie wie, i dlatego jest legenda. Mówi się, że w podziemnym korytarzu pod tą ulicą żył ogromny wąż, który pożerał dzieci, dopóki pewien więzień nie zgłosił się, że go upoluje w zamian za wolność. Bardziej prozaicznie, inni mówią, że nazwa pochodzi od domu albo rodziny o nazwisku „Sierpe”, która tu mieszkała. Ja zostaję przy wężu, po którym spaceruje się zabawniej.

Czy Sierpes zawsze była tylko ulicą sklepów?

Gdzie tam, była salonem miasta. Przez pokolenia ta ulica wypełniała się kawiarniami, kasynami i klubami, w których torreadorzy, pisarze, politycy i paniczykowie zabijali popołudnia, rozmawiając o wszystkim. Wciąż trzyma się Real Círculo de Labradores, elegancki klub z ponad półtora wieku historii. Sierpes była miejscem, gdzie Sewilla dowiadywała się o wszystkim: plotkarnią, krótko mówiąc, zanim istniała komórka.

Odkryj Seville i słuchaj we własnym tempie

Zwiedzaj z lokalnymi przewodnikami, we własnym tempie i offline.

Aplikacja Viavoy

Inne miejsca w Seville

Calle Susona i legenda o Susonie

Callejón del Agua i Calle Judería

Kaplica Carmen

Zamek San Jorge

Katedra w Sewilli

Kanał, łodzie i dwie wieże