Pachnie starym kamieniem, kadzidłem płynącym z katedry i kawą z ogródków. To główny plac dzielnicy Vegueta i serce Las Palmas, wytyczony w 1478 roku z kościołem po jednej stronie i władzą świecką po drugiej. Ten układ przepłynął potem Atlantyk i powtórzył się w dziesiątkach miast Ameryki.
Plac matka
Kiedy Kastylijczycy założyli miasto w 1478 roku, zbudowali je właśnie tutaj, obok wąwozu, i wytyczyli ten prostokąt z katedrą na jednym końcu i ratuszem Casas Consistoriales na drugim. Bóg po jednej stronie, władze miejskie po drugiej, twarzą w twarz.
Był jednym z pierwszych placów głównych pomyślanych według tak wyraźnego schematu, i na tym się nie skończyło. Model powędrował do Ameryki i stał się wzorem urbanistycznym hiszpańskich miast kolonialnych, powtórzonym w dziesiątkach miast kontynentu.
Miasto założył kastylijski kapitan Juan Rejón 24 czerwca 1478 roku, w dzień św. Jana. Rozbił obóz w gaju palmowym i nazwał go Real de Las Palmas: stąd wzięła się nazwa. Nie było to jeszcze miasto, tylko forteca zdobywców.
Psy z brązu
Przed katedrą leży na cokołach osiem psów z brązu i to najczęściej fotografowana rzeźba w mieście. Nawiązują do jednej z klasycznych etymologii nazwy „Canarias”, którą Pliniusz Starszy łączył z wielkimi psami – canes – jakie Rzymianie znaleźli na tych wyspach.
To teoria sporna: niektórzy twierdzą, że nazwa pochodzi od północnoafrykańskiego plemienia Canarii. Ale psy są w herbie archipelagu i na placu, więc wersja, którą miasto postanowiło opowiadać, jest dość jasna.
Wokół placu rozkłada się reszta władzy kolonialnego miasta: Casa Regental i Pałac Biskupi, oba z kamiennymi fasadami i wewnętrznymi patiami, które są wzorem kanaryjskiej architektury pańskiej.
A w cieniu tych wawrzynów przez pięć stuleci toczyło się życie publiczne Las Palmas: obwieszczenia, procesje, targi i manifestacje. To plac, który wciąż służy dokładnie temu, do czego go wytyczono.
Nie do przegapienia
Początek miasta
Wytyczony w 1478 roku, kiedy Juan Rejón założył Real de Las Palmas w gaju palmowym.
Kościół i ratusz twarzą w twarz
Układ kastylijskiego placu głównego, który potem powtórzył się w dziesiątkach miast Ameryki.
Psy z brązu
Osiem psów leżących przed katedrą, od łacińskiej etymologii, którą Pliniusz nadał nazwie „Canarias”.
Wejdź na wieżę
Na dzwonnicę katedry wjeżdża winda: najlepszy widok na Veguetę, morze i wąwóz.
Jak to wpleść w zwiedzanie Las Palmas
To obowiązkowy punkt wyjścia do zwiedzania dzielnicy Vegueta, od której zaczęło się miasto. Wszystko inne na starym mieście – Casa de Colón, El Museo Canario, CAAM – jest mniej niż pięć minut pieszo stąd.
Sam postój to piętnaście minut. Bardzo wydłużyć go może wejście na wieżę katedry: jest winda, a z góry Vegueta rozpościera się w całości, z dachami, morzem i wąwozem.
Jeśli trafisz na Corpus Christi, plac i okoliczne ulice pokrywają się dywanami z barwionej soli, kwiatów i wulkanicznego piasku. To jedna z najbardziej widowiskowych tradycji miasta.
Najczęstsze pytania
Kto właściwie założył miasto?
Kastylijski kapitan Juan Rejón, 24 czerwca 1478 roku, w dzień św. Jana. Rozbił obóz w gaju palmowym i nazwał go Real de Las Palmas: stąd pochodzi nazwa mojego miasta, od tamtych palm. Nie było to jeszcze miasto, tylko forteca zdobywców; reszta, place i kościoły, przyszła później, krok po kroku. Za każdym razem, kiedy przechodzę przez ten plac, myślę, że wszystko zaczęło się od czterech namiotów.
