Fasada z ciemnego kamienia wulkanicznego, surowa i uroczysta, w samym sercu dzielnicy Triana. To najstarszy religijny korzeń dzielnicy: w 1518 roku stanął tu klasztor franciszkanów, jeden z pierwszych w mieście, który holenderska flota Van der Doesa zniszczyła, łupiąc miasto w 1599 roku.
Zrównany z ziemią klasztor i odbudowany kościół
Historia zaczyna się w 1518 roku, gdy pochodzący z Sewilli Pedro de Llerena wzniósł tu klasztor. Przetrwał osiemdziesiąt jeden lat: w 1599 roku miasto zostało zaatakowane i złupione przez holenderską flotę admirała Pietera van der Doesa, a cały zespół legł w gruzach.
Van der Does przybył z ogromnymi siłami – rzędu siedemdziesięciu okrętów i ponad dziesięciu tysięcy ludzi – i przez kilka dni miasto należało do niego. Ale triumf rozsypał mu się w rękach: Kanaryjczycy wycofali się w głąb wyspy i bez wytchnienia nękali najeźdźców, a resztę zrobiły choroby.
To, co widzisz dziś, to odbudowa z XVII wieku, przy której pracowali m.in. Juan Lucero i Juan Báez Marichal: trójnawowy kościół z barokową fasadą z kamienia wulkanicznego, tak charakterystyczną dla archipelagu.
Wystrój wnętrza odnowił w połowie XX wieku malarz José Arencibia Gil, więc wnętrze ma współczesną warstwę nałożoną na barokową konstrukcję.
Soledad i to, dlaczego nie ma już klasztoru
W środku kryje się jego największy skarb dewocyjny: figura Nuestra Señora de la Soledad z XVII wieku, otaczana w mieście głęboką czcią. Tak wielką, że w 1964 roku otrzymała koronację kanoniczną, zaszczyt przyznawany bardzo rzadko.
W Wielkim Tygodniu, gdy figura wyrusza w procesji, cała dzielnica drży ze wzruszenia. To jeden z tych lokalnych kultów, które tłumaczą miasto lepiej niż jakikolwiek pomnik.
Klasztoru już nie ma z bardzo konkretnego powodu: w 1836 roku, w ramach dezamortyzacji Mendizábala, państwo zlikwidowało zakony i skonfiskowało ich majątki w całej Hiszpanii. Franciszkanie musieli odejść, a z całego zespołu przetrwała tylko świątynia, która stała się kościołem parafialnym dzielnicy.
W 1985 roku uznano ją za zabytek chroniony. Przed tym kamieniem przewinęło się pół tysiąclecia historii Wysp Kanaryjskich: założenie miasta, złupienie, odbudowa, dezamortyzacja i życie całej dzielnicy.
Nie do przegapienia
Klasztor franciszkanów z 1518 roku
Jeden z pierwszych w mieście, wzniesiony przez Pedra de Llerenę z Sewilli.
Zniszczył go Van der Does w 1599 roku
Holenderska flota przybyła z mniej więcej siedemdziesięcioma okrętami i ponad dziesięcioma tysiącami ludzi.
Nuestra Señora de la Soledad
Figura z XVII wieku, od 1964 roku z koronacją kanoniczną. Wyrusza w procesji w Wielkim Tygodniu.
Klasztor zniknął w 1836 roku
Przez dezamortyzację Mendizábala. Przetrwała tylko świątynia, która stała się kościołem parafialnym.
Jak to wpleść w zwiedzanie Las Palmas
Stoi w dzielnicy Triana, kilka minut od Calle Mayor i Gabinete Literario, w okolicy Plaza de Cairasco.
Zwiedzanie wnętrza zajmuje około trzydziestu minut. To czynny kościół, więc godziny dostosowane są do nabożeństw: sprawdź je przed wyjściem.
Pasuje do trasy po dzielnicy Triana, między Teatro Pérez Galdós a Casa-Museo Pérez Galdós, i leży pięć minut od parku San Telmo.
Najczęstsze pytania
A jak skończył się ten holenderski atak?
Van der Does przybył z ogromną siłą, dziesiątkami statków i tysiącami ludzi, i przez kilka dni miasto należało do niego. Ale triumf rozsypał mu się w rękach: Kanaryjczycy wycofali się w głąb lądu i stamtąd bez wytchnienia nękali najeźdźców, a resztę zrobiły choroby. Holendrzy w końcu wrócili na statki z dużo mniejszą chwałą, niż marzyli, a miasto, ciężko poranione, znów podniosło się kamień po kamieniu.
Dlaczego to kościół, a nie klasztor?
Bo klasztor już nie istnieje. W 1836 roku, w ramach dezamortyzacji Mendizábala, państwo zlikwidowało zakony i odebrało im majątki w całej Hiszpanii, a franciszkanie musieli odejść. Z całego tego zespołu przetrwała tylko świątynia, która stała się kościołem parafialnym dzielnicy. Dlatego dziś widzisz samotny kościół, a nie wielki klasztor, który kiedyś zajmował sporą część tego kwartału.
