Monumentalne miasto otoczone murami, bez kabli, bez reklam i prawie bez mieszkańców, z almohadzkimi wieżami z ziemi, szlacheckimi pałacami, którym Królowie Katoliccy kazali ściąć wieże, i rzymską bramą sprzed dwóch tysięcy lat.
Cáceres to dwa miasta rozdzielone murem. Na zewnątrz Plaza Mayor z ogródkami kawiarni, gdzie toczy się życie mieszkańców. W środku niemal nienaruszony średniowieczny i renesansowy zespół: bez reklam, bez napowietrznych kabli, prawie bez mieszkańców, z obronnymi domami możnych rodów opartymi o almohadzki mur z XII wieku, który przetrwał w całości do dziś, bo chrześcijańska szlachta wolała go wykorzystać, niż zburzyć. Ten zespół, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, to powód, dla którego nakręcono tu połowę seriali historycznych ostatnich dziesięcioleci: nie trzeba niczego zasłaniać, żeby wyglądało jak w XV wieku.
Miejsce, w którym miasto dzieli się na dwoje. Plac leży poza murami, na zboczu, z podcieniami, a w głębi wznosi się mur z wieżami, za którym zaczyna się inny świat. Na zewnątrz żyją ludzie; w środku prawie nikt. O zmroku, kiedy zespół za murami jest podświetlony, ten kontrast to najlepsze, co ma Cáceres.
Nie jest z kamienia: to almohadzka konstrukcja z XII wieku z ubijanej ziemi, ugniatanej w drewnianych szalunkach, i stoi od ośmiuset lat. Poziome pasy, które na niej widać, to styki między kolejnymi warstwami. Podstawę tworzą natomiast ponownie użyte rzymskie ciosy. Można na nią wejść, a z góry układa się w głowie plan całego zwiedzania.
Powstał z praktycznego problemu: powozy szlachty nie mieściły się w bramie z XV wieku. W 1726 roku Manuel de Lara Churriguera zastąpił ją sklepionym przejściem z wewnętrznym łukiem obliczonym tak, by powóz mógł skręcić. W efekcie to najlepsze wejście do zespołu za murami.
Późny gotyk o wyglądzie twierdzy, a w środku dwa skarby: platereskowe retabulum rzeźbione w surowym, niezłoconym drewnie i Czarny Chrystus z XIV wieku, którego wynosi się nad ranem w Wielki Piątek w absolutnej ciszy. Wejdź na wieżę: to najlepszy punkt widokowy w mieście.
Jedyny budynek za murami, któremu pozwolono umieścić herb na fasadzie, z przywileju Królów Katolickich, którzy pozostałym rodom kazali ściąć wieże. Fasada łączy obronny dom z XV wieku z ażurowym platereskowym zwieńczeniem. To najlepsze wnętrze do zwiedzania w mieście.
Najstarsze, co wciąż stoi: rzymska brama z I wieku, jedyna ocalała z miasta Norba Caesarina. Poznasz ją po wielkości granitowych ciosów, spasowanych niemal bez zaprawy, obok drobnego średniowiecznego kamienia. Tuż przy niej zaczyna się San Antonio, dawna dzielnica żydowska.
To zespół otoczony murami, około dziesięciu hektarów średniowiecznej i renesansowej zabudowy wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jego wyjątkowość polega na tym, że przetrwał bez przeróbek: nie ma tu reklam, napowietrznych kabli ani nowoczesnych mebli miejskich, a w środku prawie nikt nie mieszka. Całość obejdziesz pieszo w parę godzin.
Ile dni potrzeba, żeby zobaczyć Cáceres?
Jeden wystarczy na cały zespół za murami z dwoma wnętrzami do zwiedzania, konkatedrą i pałacem Golfines de Abajo. W dwa dni zmieszczą się też Museo de Cáceres w budynku Casa de las Veletas, z almohadzką cysterną, dzielnica San Antonio i wieczorny spacer, bo właśnie wtedy zespół wygląda najlepiej.
Dlaczego kręci się tu tyle filmów?
Bo nie trzeba niczego zasłaniać. W monumentalnym mieście nie widać żadnych współczesnych elementów, więc ekipa filmu historycznego może kręcić niemal bez ingerencji. W siódmym sezonie „Gry o tron” miasto zagrało Królewską Przystań, a przedtem i potem było scenerią wielu innych seriali i filmów.
Czy można wejść na mury?
Chodnik na koronie murów nie jest udostępniony jako ciągła trasa spacerowa, w odróżnieniu od Ávili. Można za to wejść na wieże: na wieżę Bujaco, z centrum interpretacji, i na wieżę konkatedry, która daje najlepszą panoramę zespołu. Te dwie wystarczą, żeby zobaczyć całość.
Kiedy najlepiej odwiedzić Cáceres?
Wiosną i jesienią. Lato w Estremadurze z łatwością przekracza czterdzieści stopni, a zespół za murami jest kamienny i bez cienia, więc w południe bywa bardzo ciężko. Jeśli jedziesz w lipcu albo sierpniu, zwiedzaj wcześnie rano albo wieczorem, przy podświetlonym mieście.
Co się je w Cáceres?
Estremadurską kuchnię dehesy: ibéricos de bellota (wędliny ze świń karmionych żołędziami) z okolicy, torta del Casar – owczy ser jedzony łyżką, który otwiera się od góry – migas, mięsa z grilla i pimentón de la Vera prawie we wszystkim. Jak na swoją wielkość miasto ma też całkiem godną uwagi scenę kuchni autorskiej.
Caceres na mapie
6 miejsc, których nie można przegapić, punkt po punkcie.
🎧 Z Viavoy
Spaceruj po Caceres i słuchaj we własnym tempie
Pobierz Viavoy i zwiedzaj Caceres offline, kiedy chcesz.
od 2,99 €· płatność jednorazowa
City Pass · 9,99 €3 dni, wszystkie trasy w Caceres